Árni Gils dæmdur í fjögurra ára fangelsi

Árni Gils Hjaltason var í gær dæmdur í fjögurra ára fangelsi í Héraðsdómi Reykjavíkur fyrir tilraun til manndráps. Fréttablaðið greindi fyrst frá.

Mál Árna hefur verið lengi til meðferðar í dómskerfinu og er þetta í annað skiptið sem fjögurra ára dómur er kveðinn upp yfir honum í héraði.

Árni var sakfelldur fyrir að hafa stungið annan mann með hnífi í höfuðið í átökum á milli þeirra við Leifasjoppu í Breiðholti í mars 2017. Fékk maðurinn gat í höfuðkúpuna. Árni hefur neitað sök í málinu frá upphafi og haldið því fram að hann hafi aðeins varist árás mannsins sem hlaut stungusárið í höfuðið.

Til átakanna kom þegar Árni kom að sjoppunni til að skila þáverandi vinkonu sinni bíl hennar og hundi sem hann var með. Maðurinn sem varð fyrir höfuðáverkanum hafði verið með konunni í samkvæmi í íbúð nærri sjoppunni og fór með henni til móts við Árna.

Réttað var í málinu í annað skiptið. Héraðsdómur Reykjavíkur sakfelldi Árna fyrir árásina og fleiri brot árið 2017 og dæmdi í fjögurra ára fangelsi. Hæstiréttur ómerkti dóminn í manndrápstilraunarmálinu og vísaði aftur heim í hérað. Fjölskipaður Héraðsdómur Reykjavíkur fjallaði því aftur um málið og komst að niðurstöðu í gær.

Saksóknari fór fram á fimm ára fangelsi

Fanney Björk Frostadóttir saksóknari í málinu vísaði til brotaferils Árna þegar hún krafðist fimm ára fangelsisdóms yfir honum. Sagði hún að yrði Árni sakfelldur væri um að ræða þriðja ofbeldisdóm hans frá árinu 2015. Auk þess hafi hann ítrekað gerst sekur um umferðar- og fíkniefnabrot sem ættu að telja til refsiþyngingar.

Fanney saksóknari sagði í málflutningi sínum við aðalmeðferð málsins að leggja þyrfti framburð meints brotaþola og þáverandi vinkonu Árna til grundvallar í málinu. Við meðferð málsins fór ýmsum sögum af hver hefði komið með hnífinn en saksóknari byggði á að brotaþoli hafi gert það.

Samkvæmt vitnisburði brotaþola og konunnar veitti Árni manninum höfuðhögg. Fanney sagði að hending ein hefði ráðið því að höggið hafi komið niður á höfuðkúpuna þar sem hún er þykkust. Hefði krafturinn verið meiri eða hornið verið aðeins annað hefði höggið hæglega getað leitt til dauða mannsins.

Framburður sérfræðinga styddi lýsingar brotaþola á áverkunum þó að þeir hafi ekki útilokað að þeir hefðu getað komið til fyrir slysni undir ákveðnum kringumstæðum. Þeir hafi útilokað að maðurinn hafi getað veitt sér áverkann sjálfur.

Fyrrverandi vinkona Árna, sem hann viðurkenndi að hafa átt í kynferðislegu sambandi við á köflum, kom fyrir dóminn við aðalmeðferð málsins. Þinghaldi var lokað á meðan. Saksóknari gerði þá kröfu þar sem konan væri óttaslegin og teldi að viðvera fólks í dómsalnum gæti haft áhrif á framburð hennar.

Í málflutningsræðu sinni hafði saksóknari eftir konunni að Árni hefði kennt sér um hvernig hefði farið fyrir honum eftir atvikið við Leifasjoppu. Hann hefði reynt að hafa áhrif á framburð hennar með hótunum og mikilli áreitni. Þá hafi Árni ráðist að henni í tvígang og hótað að dreifa kynferðislegum myndum af henni. Árni neitaði því ekki að hafa hótað dreifingu myndanna fyrir dómi.

Einn ótrúverðugasti framburður sem hann hafði heyrt

Oddgeir Einarsson, verjandi Árna, vísaði í ástæður Hæstaréttar fyrir því að upphaflegi dómurinn var ómerktur. Héraðsdómur hafi ekki fjallað um hvort útilokað væri að áverkar meints brotaþola hafi komið til af slysni í átökum þeirra Árna.

„Það hefur ekki verið útilokað ennþá,“ sagði Oddgeir við aðalmeðferð málsins.

Sagði hann framburð Árna í málinu hafa verið stöðugan frá upphafi þrátt fyrir að honum hafi oft ekki verið trúað. Ný gögn sem hefðu komið fram í málinu hafi engu að síður stutt framburð hans.

Gagnrýndi hann rannsókn lögreglu og mat sérfræðinga sem hann taldi „hræðilegt klúður“. Enginn sérfræðingur hefði staðfest að hnífur hafi verið notaður í átökunum. Hnífurinn fannst aldrei og fer ólíkum sögum um afdrif hans.

Dró hann framburð bæði brotaþola og fyrrverandi vinkonu Árna í efa. Lýsti hann vitnisburði mannsins sem einum þeim ótrúverðugasta sem hefði komið fram í slíku máli. Framburður konunnar yrði svo mikið á reiki að dómurinn yrði að víkja honum til hliðar.

„Ákærði á eftir allt þetta skilið að njóta vafans,“ sagði Oddgeir.

Þessu var fjölskipaður Héraðsdómur Reykjavíkur ekki sammála og dæmdi Árna Gils í fjögurra ára fangelsi.