Þar sem allar raddir heyrast

Sönn, djúp og margbreytileg félagsleg vídd er meginuppspretta öflugrar framþróunar og samkeppnishæfni samfélagsins, bæði heima sem og  á alþjóðlega vísu. Við þurfum að búa yfir sterkri félagslegri vídd til þess að samtöl geti átt sér stað þar sem ólíkar skoðanir endurspeglast og nýjar hugmyndir fæðast. Þar sem einstaklingar geta horft í kringum sig og séð brot af sjálfum sér í þessu og hinu horninu og fá tækifæri til þess að bera saman það sem er öðruvísi og uppgötvað, lært og þróað. Frjótt og kröftugt samfélag þarf á mörgum ólíkum röddum að halda til þess að falla ekki í sama hjólfarið, ellegar leggjumst við í gráan, einsleitan hversdag eins og tónlistarmaður sem hefur ekki áttað sig á því að til sé fleiri en ein nóta og fleiri en einn styrkleiki. Forsenda lifandi félagslegrar víddar er opið og aðgengilegt samfélag.

 Aðgengi í daglegu lífi er mjög umfangsmikið og flókið fyrirbæri og er ótal margt sem hægt er að setja þar í undirflokka. Aðgengi er meðal annars húsnæðið sem við notum, tungumálið sem við tölum, loftið sem við öndum og leturgerðin á textanum sem við lesum. Aðgengi er allur sá raunveruleiki sem umkringir okkur og því ekki að furða að erfitt er að henda reiður á nákvæmlega hvað sé talað um. Engu að síður er mikilvægt að hlusta þegar það kemst til tals og leitast við að bæta úr þar sem bóta er þörf. Það er mikilvægt að gera sér grein fyrir því að stöðugt er þörf á því að berjast fyrir fullkomnu aðgengi, rétt eins og fullkomnu jafnrétti. Við erum aldrei búin að ræða þetta og það er alltaf eitthvað sem má bæta.

Við þörfnumst samfélags sem ekki einungis fagnar fjölbreytileikanum á blaði heldur líka í verki. Gæta þarf að því að allir, óháð efnahag, kyni, kynhneigð, stétt, þjóðerni, trú o.s.fv., upplifi sig sem samþykktan og vel metinn hluta af umhverfi sínu, og fái tækifæri til þess að tjá sig. Það er þess vegna sem allir talsmenn og -hópar ólíkra hluta samfélagsins þurfa að gæta að því að þessi margbrotna heild skili sér alla leið í þau orð sem sögð eru fyrir þeirra hönd. Þetta er forsenda þess að hægt sé að gæta áreiðanleika og að þeir sem fyrir er talað upplifi sem svo að þeirra hagsmunum sé sannarlega sinnt. Við þurfum á öllu hljómfallinu að halda, hljómsveit ólíkra hljóðfæra sem koma saman í tónahræring.

Höfundur er alþjóðaforseti Landssamtaka íslenskra stúdenta.