„Ég er bara hérna til skrauts“

Samhjálp fagnaði 45 ára afmæli félagsins á kaffistofunni í Borgartúni í dag. Fullt var út úr dyrum í samkvæminu, en embættismenn stóðu vaktina í eldhúsinu.

Starf Samhjálpar hófst í bílskúr á Sogavegi árið 1973. Síðan þá hefur mikið vatn runnið til sjávar, en í dag rekur Samhjálp fjögur áfanga- og stuðningsheimili, býður upp á meðferðarúrræði vegna áfengis- og vímuefnavanda og fæðir fjölda Íslendinga í morgnana og í hádeginu á kaffistofu sinni við Borgartún. Í tilefni dagsins voru hins vegar nýliðar í eldhúsinu, borgarstjóri, velferðarráðherra og Guðni Th. Jóhannesson, forseti Íslands.

„Þetta eru örugglega svona smá tilbreyting, en þeir sem standa hérna vaktina á hverjum degi, það eru þeir sem eiga hrós og þakklæti skilið. Ég er bara hérna til skrauts,“ segir Guðni.

67 þúsund máltíðir á ári

„Við finnum gríðarlegan velvilja í samfélaginu til starfsins og það er það sem hjálpar okkur að geta rekið starfið. Kaffistofan með 67 þúsund máltíðir á ári, hátt í 200 á dag,“ segir Vörður Leví Traustason, framkvæmdastjóri Samhjálpar.

Menntaður kokkur og fjöldi sjálfboðaliða standa vaktina í Borgartúninu á hverjum degi. Vörður segir ekki veita af, enda fari því fjarri að aðsóknin hafi minnkað þrátt fyrir uppgang í efnahagslífinu. Skjólstæðingarnir séu fjölmargir og treysti á að hjálpin sé alltaf til staðar.

„Við lokum aldrei, það er alltaf opið alla daga, jól og páska. Það þurfa allir að borða hvort sem það eru jól eða venjulegir dagar.“

Gestirnir í dag voru jafnvel fleiri en venjulega, en meirihlutinn samanstóð þó af fastagestum á kaffistofunni. Ein þeirra var píanóleikarinn Guðrún Bjarnadóttir, sem hefur borðað reglulega í Borgartúninu um nokkurra ára skeið.  

„Ég er búin að koma mikið. Ég missti allt, lenti í miklu slysi, þurfti að hætta að kenna píanó og allt svo ég er hér,“ segir Guðrún.



Er alltaf jafn gott að borða hjá þeim?

„Hérna? Kommon, kannski ekki alltaf, en já yfirleitt.“