Telja göngin eyðileggja raforkuframleiðslu sína

Gerð Vaðlaheiðarganga olli því að bæjarlækurinn við Nes í Fnjóskadal þornaði upp með þeim afleiðingum að rafstöð sem ábúendur jarðarinnar nýttu til upphitunar og lýsingar varð óvirk. Vaðlaheiðargöng buðust til að borga tengingu við rafmagn og hitaveitu.

Bærinn Nes stendur rétt norðan við gangamunna Vaðlaheiðarganga Fnjóskadalsmegin. Bæjarlækurinn kemur úr Vaðlaheiðinni og hefur séð bænum fyrir nægu vatni til framleiðslu á rafmagni til bæði kyndingar og lýsingar. Bærinn var því ekki tengdur við hitaveitu eða rafmagn og því ærið verkefni að koma því í rétt horf eftir að rennslið minnkaði.

„Þann 23. október 2015 minnkaði rennslið í ánni sem kemur úr Vaðlaheiðinni svo mikið að ekki var hægt að framleiða rafmagn til húshitunar,“ segir Sigurlína Hrönn Halldórsdóttir, bóndi í Nesi.

„Eftir að vatn fór að flæða inn í göngin Fnjóskadalsmegin hætti nærri rennslið hjá okkur. Þetta var nokkuð högg fyrir okkur og við stóðum í viðræðum við Vaðlaheiðargöng í rúmt ár til að fá lausn á málinu.“

Valgeir Bergmann segir það rétt að á einhverjum tímapunkti í greftrinum hafi vatn í læknum snarminnkað. Hins vegar töldu Vaðlaheiðargöng sig ekki bera skaðabótaskyldu vegna breytinga á vatnsflæði úr Vaðlaheiðinni.

„Til að koma til móts við ábúendur buðum við þeim að tengja þá við rafmagn og hitaveitu og að við myndum greiða kostnaðinn við það. Sú varð niðurstaðan og við teljum málinu lokið,“ segir Valgeir. „Í því felst ekki einhvers konar samþykki fyrir því að vinna okkar hafi valdið þessu.“

Sigurlína segist ekki par sátt. „Þetta er niðurstaðan en ég er ekkert endilega sátt við hana. Það er dýrt að vera með lögfræðinga í vinnu og því ákváðum við að sættast á þessa stöðu. Í stað þess að vera sjálfum okkur nóg þurfum við að kaupa rafmagn og heitt vatn á um 50 þúsund krónur á mánuði,“ segir Sigurlína. „Það er ágætis upphæð og kostnaður sem við þurftum ekki að reiða af hendi áður.“ 

Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu.