Að vera geðveikur í námi Valgerður Hirst Baldurs skrifar 1. desember 2017 09:00 Ekkert okkar upplifir geðsjúkdóma eins. Ekkert okkar tekst á við þá eins. Það er engin „ein rétt leið“ til þess að vera með geðsjúkdóm. Það sést ekki endilega utan á fólki og sumir hreinlega vita ekki af því. Ég hef glímt við kvíða allt mitt líf, vissi samt ekki af því fyrr en í 8. bekk. Ég hef fengið viðeigandi aðstoð en eitthvað sem ég hef lært er að geðsjúkdómar hverfa ekki alltaf alveg. Maður lærir bara að lifa með þeim og takast á við þá. Í ákveðnum aðstæðum magnast geðsjúkdómarnir okkar upp og það getur verið erfiðara að takast á við þá. Ég get aðeins talað fyrir mína hönd, þar sem ég veit ekki hvernig annað fólk upplifir eða tekst á við sína geðsjúkdóma. Hjá mér fer mikil orka í það eitt að róa kvíðann og halda mér gangandi í gegnum þunglyndið. Þá hef ég lært að maður þarf að velja og hafna, eitthvað sem hefur reynst mér erfitt. Á þessari önn hefur andlega heilsan mín því vikið fyrir stórum verkefnum og mikilli ábyrgð í námi og nefndarstörfum. Ég taldi mér trú um að ég gæti alveg ráðið við þetta, þar sem ég væri nú ekki á sama stað og ég var fyrir 5 árum. Þannig ég setti of mikla ábyrgð á herðar mér og það braut mig að lokum. Eitthvað sem hófst sem eðlileg viðbrögð við álagi safnaðist upp og leiddi út í athyglisbrest, frestunaráráttu, þunglyndi, orkuleysi, slæm kvíðaköst og sjálfskaða, eitthvað sem hamlar mér í námi og starfi. Eitthvað sem varð til þess að ég leitaði upp á bráðamóttöku geðdeilar. Þegar maður er að glíma við andlega sjúkdóma í umhverfi sem fylgir mikið álag, eins og í skóla, þá skiptir öllu máli að setja heilsuna í forgang, annars gengur ekkert annað upp. Þú myndir ekki reyna að hlaupa 10km á brotnum fæti og sömuleiðis áttu ekki að reyna að keyra þig áfram í umhverfi sem veldur þér andlegri vanlíðan. Það er allt í lagi að klára ekki nám á tilsettum tíma. Nám á að vera eitthvað sem gagnast þér fyrst og fremst, sem á að efla þig og veita þér ánægju. Ef að nám er að buga þig þá er allt í lagi að stíga til hliðar og klára hlutina í 70% í stað 120%. Ef þú þarft frest vegna óeðlilegrar streitu eða kvíða þá skaltu muna að allir okkar kennarar og prófessorar eru mannleg og þau hafa ef til vill einnig gengið í gegnum svipaða hluti. Mundu að þetta er þitt nám og á að vera á þínum forsendum. Það að taka hlutina á sínum eigin hraða er ekki leti og það að geta ekki ráðið við geðsjúkdóminn sinn jafn vel og maður vill er ekki dæmi um veikleika. Of mikil streita getur gert hlutina mikið verri en þeir eru nú þegar. Jólaprófin eru á næsta leyti og því skiptir máli að reyna að halda haus. Passið uppá að gera hlutina á ykkar hraða og á ykkar forsendum. Takið eins mikið af pásum og þið þurfið, farið snemma að sofa og ekki gleyma að borða. Hlúið svo vel að ykkur eftir prófin og komið margfalt betur efld til baka.Sértæk þjónust náms- og starfsráðgjafar.Einnig er hægt að fá tíma í sálfræðiráðgjöf háskólanema: Greinin er hluti af greinaskriftaátaki Jafnréttisnefndar Stúdentaráðs Háskóla Íslands í tilefni af lokaprófum á haustönn 2017. Þema átaksins er andleg veikindi, nám og jafnrétti. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Ekkert okkar upplifir geðsjúkdóma eins. Ekkert okkar tekst á við þá eins. Það er engin „ein rétt leið“ til þess að vera með geðsjúkdóm. Það sést ekki endilega utan á fólki og sumir hreinlega vita ekki af því. Ég hef glímt við kvíða allt mitt líf, vissi samt ekki af því fyrr en í 8. bekk. Ég hef fengið viðeigandi aðstoð en eitthvað sem ég hef lært er að geðsjúkdómar hverfa ekki alltaf alveg. Maður lærir bara að lifa með þeim og takast á við þá. Í ákveðnum aðstæðum magnast geðsjúkdómarnir okkar upp og það getur verið erfiðara að takast á við þá. Ég get aðeins talað fyrir mína hönd, þar sem ég veit ekki hvernig annað fólk upplifir eða tekst á við sína geðsjúkdóma. Hjá mér fer mikil orka í það eitt að róa kvíðann og halda mér gangandi í gegnum þunglyndið. Þá hef ég lært að maður þarf að velja og hafna, eitthvað sem hefur reynst mér erfitt. Á þessari önn hefur andlega heilsan mín því vikið fyrir stórum verkefnum og mikilli ábyrgð í námi og nefndarstörfum. Ég taldi mér trú um að ég gæti alveg ráðið við þetta, þar sem ég væri nú ekki á sama stað og ég var fyrir 5 árum. Þannig ég setti of mikla ábyrgð á herðar mér og það braut mig að lokum. Eitthvað sem hófst sem eðlileg viðbrögð við álagi safnaðist upp og leiddi út í athyglisbrest, frestunaráráttu, þunglyndi, orkuleysi, slæm kvíðaköst og sjálfskaða, eitthvað sem hamlar mér í námi og starfi. Eitthvað sem varð til þess að ég leitaði upp á bráðamóttöku geðdeilar. Þegar maður er að glíma við andlega sjúkdóma í umhverfi sem fylgir mikið álag, eins og í skóla, þá skiptir öllu máli að setja heilsuna í forgang, annars gengur ekkert annað upp. Þú myndir ekki reyna að hlaupa 10km á brotnum fæti og sömuleiðis áttu ekki að reyna að keyra þig áfram í umhverfi sem veldur þér andlegri vanlíðan. Það er allt í lagi að klára ekki nám á tilsettum tíma. Nám á að vera eitthvað sem gagnast þér fyrst og fremst, sem á að efla þig og veita þér ánægju. Ef að nám er að buga þig þá er allt í lagi að stíga til hliðar og klára hlutina í 70% í stað 120%. Ef þú þarft frest vegna óeðlilegrar streitu eða kvíða þá skaltu muna að allir okkar kennarar og prófessorar eru mannleg og þau hafa ef til vill einnig gengið í gegnum svipaða hluti. Mundu að þetta er þitt nám og á að vera á þínum forsendum. Það að taka hlutina á sínum eigin hraða er ekki leti og það að geta ekki ráðið við geðsjúkdóminn sinn jafn vel og maður vill er ekki dæmi um veikleika. Of mikil streita getur gert hlutina mikið verri en þeir eru nú þegar. Jólaprófin eru á næsta leyti og því skiptir máli að reyna að halda haus. Passið uppá að gera hlutina á ykkar hraða og á ykkar forsendum. Takið eins mikið af pásum og þið þurfið, farið snemma að sofa og ekki gleyma að borða. Hlúið svo vel að ykkur eftir prófin og komið margfalt betur efld til baka.Sértæk þjónust náms- og starfsráðgjafar.Einnig er hægt að fá tíma í sálfræðiráðgjöf háskólanema: Greinin er hluti af greinaskriftaátaki Jafnréttisnefndar Stúdentaráðs Háskóla Íslands í tilefni af lokaprófum á haustönn 2017. Þema átaksins er andleg veikindi, nám og jafnrétti.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar