Sagan endalausa

Enn á ný eru uppi háværar raddir þess efnis að ríkið þurfi að hlaupa undir bagga hjá sauðfjárbændum vegna dræmrar sölu á kindakjöti. Frá 2003 hef ég mótmælt beingreiðslum, í mörgum greinum sem ég hef skrifað, sérstaklega til sauðfjárræktar, vegna áníðslu á gróður landsins og gróður- og jarðvegseyðingu í kjölfarið.

19.3. 2014 skrifaði ég í Morgunblaðið: „Nú eru uppi háværar raddir um að stórauka þurfi framleiðslu á niðurgreiddu rolluketi á stærstu manngerðu eyðimörk í Evrópu, nefnilega Íslandi. Og til hvers? Jú, til að selja Rússum eins mikið og mögulegt er.“ Eftir harðorð mótmæli bæti ég við undir lok greinarinnar eftirfarandi: „Þar fyrir utan er það kaldhæðni örlaganna að ætla sér að fara að mata þjóð sem ógnar lýðræði annars lands með hernaðarbrölti. Svoleiðis þjóð á það ekki skilið að við fórnum okkar fátæklega gróðri með framleiðslu á niðurgreiddu kjöti.“

Og nú, rúmlega þremur árum seinna sitjum við uppi með umframbirgðir því Rússar hættu við að kaupa af okkur kjötið það arna. Og þá, eins og venjulega, þegar illa árar, á ríkið að borga brúsann. Karma?

Ég vorkenni sauðfjárbændum, ekki vantar það, að þurfa á aðstoð við að framleiða vöru sína og svo aftur við að losna við hana. En ég hef samt meiri áhyggjur af gróðri landsins. Það er hann sem fer forgörðum með jarðvegseyðingu í kjölfarið og við eigum ekki að vera að borga með svoleiðis heimsku. Látum nægja að framleiða þessi rúmlega 6.000 tonn fyrir innanlandsmarkað og það í vel girtum beitarhólfum. Fækkum fé, fyrir landið og framtíðina. Ef við verðum dugleg að græða upp landið á næstu öldum, með lúpínu, kjörvel, hvönn, njóla, trjám og fleiri duglegum jurtum, er alveg inni í dæminu að fjölga fé á ný.

Ég hef ekki áhyggjur af fækkun bænda því nú þegar eru þeir, ásamt mökum sínum, í annarri vinnu. Það ætti að nægja þeim til framfærslu eins og okkur hinum í þéttbýlinu. Ef ekki, þá ætti að efla landgræðslu og skógrækt til að skapa þeim nýja atvinnu. Auk þess ættu allir bændur að hætta búskap um sjötugt, eins og aðrir landsmenn. Það gengur ekki að vera að borga þeim peninga fyrir offramleiðsluna og gróður- og jarðvegseyðinguna, fram í andlátið.

Vakna nú, þú sofin þjóð!



Höfundur er eftirlaunaþegi á Akranesi.