Segir engum frá áfangastaðnum

Nanna Rögnvaldardóttir, ritstjóri hjá Forlaginu og matreiðslubókahöfundur, hefur ferðast töluvert síðustu fimmtán árin eða svo, ýmist ein eða með barnabörnum sínum sem hún segir vera skemmtilega ferðafélaga. Undan­förnum þrennum jólum hefur Nanna varið ein í útlöndum.

„Ég hef aldrei verið neitt sérstakt jólabarn og það eru nokkur ár síðan ég hætti að jólaskreyta eða vera með tré. Mér finnst satt að segja allt of mikið gert úr jólunum. En mér hefur þó oftast liðið vel um jólin, það er ekki málið. Mig langaði bara til að prófa að sleppa þeim, athuga hvernig það væri,“ útskýrir Nanna.

Segir engum frá

Nanna hefur haft þann skemmtilega hátt á að halda áfangastaðnum í þessum jólaferðum leyndum, gefið fólki einhverjar smávísbendingar um hvert förinni er heitið, birt myndir á Facebook þegar hún er komin á staðinn og svo hefur fólk spreytt sig á að giska á hvar hún er stödd. „Þetta er nú bara til gamans gert. Þegar ég fór fyrst út var ég búin að grínast með að ég ætlaði ekkert að segja neinum hvert ég væri að fara en svo missti ég það út úr mér við einhvern og þá þýddi ekkert að reyna að halda því leyndu. En ég hef staðið við það í hin skiptin,“ segir hún og brosir.

Fyrsta jólaferð Nönnu var til eyjunnar Madeira sem hana hafði lengi langað til að heimsækja. „Ég leigði þar hundrað fermetra stórfína íbúð á frábærum stað í Funchal,­ sat úti á svölum og horfði ýmist á Atlantshafið eða upp til fjalla, rölti um Funch­al, horfði á brimið, fór með svifbrautinni upp á fjallið í hádeginu á aðfangadag, fékk mér fiskisúpu og horfði á stórkostlegt útsýnið. Í fyrra ákvað ég að fara til Möltu. Malta er á vissan hátt miðpunktur Miðjarðarhafsins og hefur verið undir yfirráðum svo gott sem allra stórvelda sem þar hafa einhvern tíma risið og þau hafa öll haft áhrif á eyjuna, menningu hennar, tungumál, matargerð og fleira og þessu langaði mig að kynnast betur.“

Friðsæl jól

Á Möltu varði Nanna jólunum í höfuð­borginni Valletta þar sem hún gat horft á skemmtiferðaskipin sigla framhjá glugganum sínum. „Valletta er fallegur smábær og ég held ég hafi gengið hverja einustu götu þar og skoðaði kirkjur og söfn og frábær listaverk. Og á jóladagsmorgun gekk ég hringinn í kringum bæinn og sá varla nokkurn á ferli nema gamlan mann sem sat á bryggjusporði og veiddi ofan í tvo ketti. Núna um jólin var ég svo í Trieste á Ítalíu sem er notaleg borg og ég kunni afskaplega vel við mig þar. Átti afar friðsæl jól í lúxus-risíbúð í gömlu glæsihúsi. Og jólamaturinn minn var þrenna af villisvína-, kengúru- og sebrakjöti á einhverju hipsteraveitingahúsi,“ segir Nanna og brosir.

Hún var heldur lengur í þeirri ferð en hún hafði áður verið, var þrjá daga í Trieste en fór svo til Padúa í tvo daga. Ferðin endaði svo á þremur dögum í Feneyjum. „Mér fannst skemmtilegt að sameina heimsókn til þessara þriggja norður­ítölsku borga, það er ekki langt á milli þeirra en þær eru alveg ótrúlega ólíkar og það gerði ferðina enn áhugaverðari en ella.“

Notalegt að vera ein

Nanna komst að því að henni finnst notalegt að vera ein í útlöndum yfir jólin. „Þegar ég fór fyrst var ég alveg búin undir að verða yfirkomin af heimþrá á aðfangadagskvöld og að tárin rynnu niður kinnarnar á mér. En það var alls ekki. Þessi þrjú aðfangadagskvöld hef ég farið út að borða frekar snemma kvölds, rölt svo heim í gegnum miðbæinn og drukkið í mig jólastemminguna – það hefur alltaf verið fólk á ferli en allt mjög friðsælt – og þegar heim í íbúðina kemur hef ég sest niður með glas af góðu víni og ostbita og hlustað á Jussi Björling syngja O helga natt. Það eru mín jól, þau standa í svona fimm mínútur. Og svo spjalla ég aðeins við börn og barnabörn.“

Þegar Nanna er spurð að því hvort hún sé byrjuð að plana næstu ferð stendur aðeins á svörum. „Já og nei. Ég er með ákveðinn stað í huga, kannski fyrir næstu jól en ég er líka að reyna að gera upp við mig hvort ég fer til útlanda á sextugsafmælinu mínu núna í mars og ef ég geri það verður sá staður líklega fyrir valinu. Og nei, ég segi ekki hvaða staður það er.“