Sagt að starfið væri bara fyrir Íslendinga

Dæmi eru um að menntaðir innflytjendur, sem jafnvel hafa gengið í íslenska háskóla, þurfi að villa á sér heimildir til að eiga möguleika á atvinnuviðtali hér á landi. Héraðsdómslögmaður af erlendum uppruna, en með íslenska háskólagráðu, sótti um vinnu hjá fyrirtæki í Reykjavík en fékk þau svör að starfið væri bara fyrir Íslendinga.

Sjá einnig: Fékk send fordómafull skilaboð í gegnum Snapchat.

Davor Purusic flutti til Íslands frá Sarajevó fyrir rúmum tuttugu árum. Hann er nú héraðsdómslögmaður með íslenska háskólagráðu. 

„Ég lendi á sínum tíma meðal annars í því þegar ég sótti um starf hjá opinberri stofnun, sem var auglýst í gegnum ráðningastofu niðri í bæ, að ég fékk ekki einu sinni viðtal,“ segir hann.

Ráðiningastofan lét fyrirtækið sem um ræðir aldrei hafa umsókn Davors. Hann ákvað því að koma umsókninni áleiðis milliliðalaust.

„Ég fór í viðtal og endaði á að vinna fyrir þessa stofnun í þrjú og hálft ár,“ segir Davor.

„Fyrirgefðu, þetta er bara starf fyrir Íslendinga“

Fyrir nokkrum árum sótti Davor svo um nokkuð sérhæft lögfræðistarf sem hann sá auglýst þar sem hann taldi sig uppfyllta öll skilyrði sem sett voru. Þegar hann svo fékk ekki viðtal hafði hann samband við fyrirtækið til að athuga hvað mætti betur fara í umsókn hans.

„Þá fór maðurinn í flækju og byrjaði að útskýra fyrir mér að þetta væri ekki opinber stofnun og þeir þyrftu ekki að rökstyðja ákvörðun sína. Ég sagði að ég væri alls ekki að óska eftir formlegum rökstuðningi eða slíku, ég væri bara mannlegur, vildi vita hvað mætti betur fara og læra af reynslunni. Símtalið fór fram og til baka og endaði á því að maðurinn sagði beint við mig „fyrirgefðu, en þetta er bara starf fyrir Íslendinga,“ útskýrir Davor. 

Rauði krossinn á Íslandi stendur næstkomandi þriðjudag fyrir málþingi um mannauð innflytjenda. Davor er einn þriggja sem hefur í tengslum við það sagt frá sinni reynslu af íslenskum atvinnulífi. Hann telur að hið opinbera ætti sérstaklega að opna augun fyrir þeim mannauði sem innflytjendur búa yfir.  

„Ég meina förum bara yfir lista í ráðuneytum. Hvað erum við með mörg ráðuneyti, tólf? Hve margir háskólamenntaðir innflytjendur eru í þessum ráðuneytum? Ég bara kannast ekki við einn einasta. Við erum með ráðuneyti þar sem eru sérfræðingar í málefnum innflytjenda og það er ekki einn einasti innflytjandi sem er að vinna í þessum málaflokki,“ bendir Davor á. 

Komast miklu lengra í ráðningarferli með því að villa á sér heimildir

Hann segir að dæmi séu um að innflytjendur þurfi að villa á sér heimildir til að eiga möguleika á atvinnuviðtölum. 

„Það eru tvær manneskjur sem hafa sagt við mig að þau hafi lagt inn tvær umsóknir fyrir sömu vinnu, eina með íslensku nafni og aðra með upprunalegu nafni þeirra. Umsóknirnar með íslensku nöfnunum komust miklu lengra en hinar. Hinar fóru ekki einu sinni í gegnum fyrsta úrtak.“