Með höfðagaflinn út að Grensásvegi

Ég bý í blokkinni á horni Grensásvegar og Hæðargarðs – blokk sem stundum er kölluð Kardimommubærinn. Svefnherbergið okkar snýr út að Grensásveginum austanmegin. Ég hef því fylgst grannt með umræðunni í fjölmiðlum um fyrirhugaða fækkun akreina á Grensásvegi úr fjórum í tvær. Af þessu tilefni langar mig til þess að segja ykkur aðeins frá því hvernig nábýlið við þennan veg er, eins og þetta blasir við mér.

Ég er meðal þeirra sem eru að reyna að leggja sitt af mörkum til þess að draga úr mengun og fer því flestra minna leiða gangandi. Ferðir mínar byrja því gjarnan á gangstéttinni austanmegin. Mér finnst stundum strætisvagnarnir strjúkast við mig þegar þeir aka niður götuna og ég reyni alltaf að komast sem fyrst yfir götuna, þar sem ástandið fyrir gangandi vegfarendur er aðeins skárra. Þegar snjóar er gangstéttin okkar oft ófær dögum saman þar sem mokstursbílarnir þeyta snjónum upp á hana. Þá er eina ráðið að ganga eftir götunni sjálfri, sem gefur auga leið að er ekki hættulaust.

Ég er líka ein þeirra sem byrja alla daga á því að fara í sturtu. Stóran hluta ársins gæti ég alveg sleppt þessari vatnsnotkun og skroppið bara út á örmjóa gangstéttina fyrir utan heimili okkar og fengið baðið þar, þegar bílarnir æða fram hjá í slabbinu.

Blokkin okkar stendur efst á hæðinni og það er greinilega gefandi að gefa hraustlega í bæði á leiðinni upp og niður þennan hluta Grensásvegarins. Ég leyfi mér að fullyrða að umferðarhraðinn þarna fer oft upp fyrir leyfilegt hámark í íbúðarhverfi. Þetta virðist vera nokkurs konar rallýgata. Á þeim 10 árum sem við höfum búið þarna hef ég endurtekið komið að bílum með afturhlutann upp í loft og með húddið inni í húsagörðum nágrannanna neðar í götunni. Gapandi sár á grindverki blasir þessa dagana við eftir slíkt óhapp.

Ég á barnabörn sem koma oft í heimsókn. Ég er alltaf með lífið í lúkunum af ótta við að sá yngri sleppi út á gangstéttina, og verði keyrður þar niður af hjóli á fljúgandi ferð eða fari út á götuna þar sem umferðarþunginn er mikill allan sólarhringinn.

Reykjavíkurborg hefur verið að gera flotta hluti varðandi skipulag hjólastíga og gönguleiða um borgina á undanförnum árum, sem falla vel að þeim ákvörðunum sem voru teknar i París á dögunum. Þessi ákvörðun um Grensásveginn er í fullu samræmi við nýtt aðalskipulag borgarinnar þar sem lögð er áhersla á vistvæna samgöngumáta og að gera göturnar í borginni vistvænni, öruggari og fallegri. Ég hlakka til þess að ganga niður Grensásveginn þegar framkvæmdum verður lokið og við gangandi vegfarendur höfum örugga braut fyrir okkur, hjólreiðamenn sitt rými og bílarnir sitt, eina akrein í hvora átt. Ég veit að ég er ekki ein um það!