Ekki skal vanmeta framsóknarmann! Árni Hermannsson skrifar 5. janúar 2016 07:00 Eitthvert dapurlegasta skeiðið í sögu landsins á fyrstu áratugum lýðveldisins er sagan af samskiptum stjórnvalda við vinaþjóðir í Evrópu og bandalagsríkin í Nató. Á eftirstríðsárunum tókst með galinni hagstjórn að glutra niður vænlegri stöðu þjóðarbúsins og endaði loks með því að á 6. áratugnum, þótt lífskjör væru betri hér á landi (án þess að vera nokkuð sérstök) en víðast hvar í Evrópu, þá gengu Íslendingar með betlistaf hvað eftir annað á fund nágrannaríkja í leit að lánum, m.a. til Þýskalands og Englands þar sem flest var í rúst eftir hildarleikinn mikla. Meðal vinaþjóða í Nató tókst ekki betur til. Íslendingar voru áhugalitlir um samstarfið nema þegar kom að aurum og framkvæmdum á vegum samtakanna en þá sperrtu þeir eyrun sem aldrei fyrr. Þetta lágrisa viðhorf varð til þess, að það orð fór af Íslendingum að þeir væru tækifærissinnaðir bandamenn. Um þetta má fræðast nánar af stórmerku riti Vals Ingimundarsonar, „Í eldlínu kalda stríðsins“. Þá skal í annan stað ekki reynt að tíunda orðsporið sem fór af Íslendingum á alþjóðavettvangi fyrir 2008. Það virðist helst þessa dagana vera utanríkisráðherrann, Gunnar Bragi, sem stendur einarður gegn því að látið verði af viðskiptabanni gegn Rússum sem fara med yfirgangi í fyrrum leppríki sínu og verður vart séð að munurinn sé nema stigs en ekki eðlis á leiðtoganum Pútin og Jósef gamla Dsjúgasjvili. Innan stjórnarliðsins og stjórnarandstöðu hérlendis eru menn ekki á einu máli. En allt er þegar þrennt er og væri svo sem eftir öðru að hlaupast undan merkjum og láta prinsipp lúta í lægra haldi fyrir aurunum. Auðvitað ber að styðja smærri útgerðir og vinnuaflið í dreifðum byggðum landsins þegar bjátar á og markaðir lokast en allsráðandi stórútgerðaraðilum (sem helst gefa starfsmönnum sínum íspinna í kaupbæti þegar þeir skammta sér milljarðana) þarf ekki að vorkenna en skal í bili bent á að lesa nýútkomna bók Bills Browders – „Eftirlýstur“ – en þar geta þeir lesið um stjórnarhætti í ríkinu, sem þeir vilja ólmir fella niður viðskiptabannið á. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Skoðun Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Eitthvert dapurlegasta skeiðið í sögu landsins á fyrstu áratugum lýðveldisins er sagan af samskiptum stjórnvalda við vinaþjóðir í Evrópu og bandalagsríkin í Nató. Á eftirstríðsárunum tókst með galinni hagstjórn að glutra niður vænlegri stöðu þjóðarbúsins og endaði loks með því að á 6. áratugnum, þótt lífskjör væru betri hér á landi (án þess að vera nokkuð sérstök) en víðast hvar í Evrópu, þá gengu Íslendingar með betlistaf hvað eftir annað á fund nágrannaríkja í leit að lánum, m.a. til Þýskalands og Englands þar sem flest var í rúst eftir hildarleikinn mikla. Meðal vinaþjóða í Nató tókst ekki betur til. Íslendingar voru áhugalitlir um samstarfið nema þegar kom að aurum og framkvæmdum á vegum samtakanna en þá sperrtu þeir eyrun sem aldrei fyrr. Þetta lágrisa viðhorf varð til þess, að það orð fór af Íslendingum að þeir væru tækifærissinnaðir bandamenn. Um þetta má fræðast nánar af stórmerku riti Vals Ingimundarsonar, „Í eldlínu kalda stríðsins“. Þá skal í annan stað ekki reynt að tíunda orðsporið sem fór af Íslendingum á alþjóðavettvangi fyrir 2008. Það virðist helst þessa dagana vera utanríkisráðherrann, Gunnar Bragi, sem stendur einarður gegn því að látið verði af viðskiptabanni gegn Rússum sem fara med yfirgangi í fyrrum leppríki sínu og verður vart séð að munurinn sé nema stigs en ekki eðlis á leiðtoganum Pútin og Jósef gamla Dsjúgasjvili. Innan stjórnarliðsins og stjórnarandstöðu hérlendis eru menn ekki á einu máli. En allt er þegar þrennt er og væri svo sem eftir öðru að hlaupast undan merkjum og láta prinsipp lúta í lægra haldi fyrir aurunum. Auðvitað ber að styðja smærri útgerðir og vinnuaflið í dreifðum byggðum landsins þegar bjátar á og markaðir lokast en allsráðandi stórútgerðaraðilum (sem helst gefa starfsmönnum sínum íspinna í kaupbæti þegar þeir skammta sér milljarðana) þarf ekki að vorkenna en skal í bili bent á að lesa nýútkomna bók Bills Browders – „Eftirlýstur“ – en þar geta þeir lesið um stjórnarhætti í ríkinu, sem þeir vilja ólmir fella niður viðskiptabannið á.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar