Þegar andstæður mætast Einar Ólafsson skrifar 20. júní 2016 11:01 Þegar andstæður mætast verða nýjungar til. Þegar mótorinn mætir hestakerrunni fæðist bíll, þegar óreiðukenndur nútími mætir ljóðinu verður til Únglíngurinn í skóginum, þegar rafmagnið mætir gítarnum kemur rokk og ról og þegar fiðlubogi bætist við verður til Sigurrós. Nýjungar verða til á jaðrinum, jafnvel í Krikanum og þaðan berast þær um heiminn og verða miðlægar, svið skarast, tæknin byltir atvinnugreinum og breytir samskiptamynstrum, búsetuskilyrðum og heimsmyndinni. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Ég átti þess kost að vinna með Andra Snæ við hönnun á Krikaskóla í Mosfellsbæ. Hans þáttur í hönnunarferlinu var meðal annars að skilgreina hlutverk skólans gagnvart börnunum, kennurum og nærsamfélaginu við skólann. Hann vann það í samvinnu við hóp arkitekta, þar á meðal undirritaðan, skólamenn, verkfræðinga, og landslagsarkitekt. Við áttum fjölmarga fundi og okkur var öllum ljóst að við vorum að brjóta blað í sögu hönnunar á skólum hér á landi. Hér átti að vanda til verka. Mosfellsbær lagði línurnar um hvernig staðið skyldi að verki. Samhliða skyldi hanna skólastefnu utan um rekstur skólans og byggingu sem styddi við skólastefnuna. Þetta þurfti allt að haldast í hendur. Arkitektateymið valdi Andra Snæ ásamt tveimur mjög reyndum skólastjórum og verkfræðingastofu til samstarfs. Afraksturinn varð skóli sem þáverandi menntamálaráðherra sagði að væri fyrirmynd allra skóla. Svona ættu allir skólar að vera. Andri Snær átti stóran þátt í að svo vel tókst til. Hið manngerða átti að sameinast náttúrunni. Aukið svigrúm átti að skapast bæði úti og inni, líkt og skólastefnan sagði til um, úr varð bygging með stórum og breiðum svölum þar sem lítið var um húsgögn – hver segir að maður læri betur sitjandi en liggjandi?Skólastarf er eitt stærsta svið íslensks samfélags, skólinn er einn stærsti hluti af lífi okkar sem einstaklinga og í framtíðinni enn stærri þáttur þar sem nám mun fléttast inn í allt ævistarfið. Framtíðin er óviss, við vitum ekki hvaða tækni, hvaða þekking eða hvaða atvinnugreinar verða ríkjandi árið 2035 þegar fyrstu nemendur skólans stíga sín fyrstu skref út í atvinnulífið. Við vitum það eitt að menn þurfa sterka sjálfsmynd, að kunna tök á sjálfum sér og mannlegum samskiptum og fjölbreyttum hæfileikum sínum. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Skóli og menntun er eitt af því sem Andri Snær brennur fyrir. Hann er einlægur í sínum skoðunum og verkum. Það kom svo berlega í ljós í öllu hönnunarferlinu. Hann kunni svo vel að „grípa bolta“, hugsa, íhuga og „henda til baka“, skiptast á skoðunum. Ræða fram og til baka í leit að góðum lausnum. Andri Snær sýndi það svo vel að hann er mjög lausnamiðaður. Frjór í hugsun og skildi svo vel þörfina á góðum skóla, öðruvísi skólastarfi. Við megum ekki festast um of í gömlum hefðum heldur verðum við að nýta tæknina til að búa til ný störf í framtíðinni. Störf sem við vitum ekki í dag hvað munu heita. Þetta skilur Andri Snær og hefur margoft sagt. Hann skilur núið og framtíðina. Þess vegna er Krikaskóli svona vinsæll skóli bæði af nemendum, kennurum og foreldrum. Andri Snær á stóran þátt í því. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Þegar andstæður mætast verða nýjungar til. Þegar mótorinn mætir hestakerrunni fæðist bíll, þegar óreiðukenndur nútími mætir ljóðinu verður til Únglíngurinn í skóginum, þegar rafmagnið mætir gítarnum kemur rokk og ról og þegar fiðlubogi bætist við verður til Sigurrós. Nýjungar verða til á jaðrinum, jafnvel í Krikanum og þaðan berast þær um heiminn og verða miðlægar, svið skarast, tæknin byltir atvinnugreinum og breytir samskiptamynstrum, búsetuskilyrðum og heimsmyndinni. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Ég átti þess kost að vinna með Andra Snæ við hönnun á Krikaskóla í Mosfellsbæ. Hans þáttur í hönnunarferlinu var meðal annars að skilgreina hlutverk skólans gagnvart börnunum, kennurum og nærsamfélaginu við skólann. Hann vann það í samvinnu við hóp arkitekta, þar á meðal undirritaðan, skólamenn, verkfræðinga, og landslagsarkitekt. Við áttum fjölmarga fundi og okkur var öllum ljóst að við vorum að brjóta blað í sögu hönnunar á skólum hér á landi. Hér átti að vanda til verka. Mosfellsbær lagði línurnar um hvernig staðið skyldi að verki. Samhliða skyldi hanna skólastefnu utan um rekstur skólans og byggingu sem styddi við skólastefnuna. Þetta þurfti allt að haldast í hendur. Arkitektateymið valdi Andra Snæ ásamt tveimur mjög reyndum skólastjórum og verkfræðingastofu til samstarfs. Afraksturinn varð skóli sem þáverandi menntamálaráðherra sagði að væri fyrirmynd allra skóla. Svona ættu allir skólar að vera. Andri Snær átti stóran þátt í að svo vel tókst til. Hið manngerða átti að sameinast náttúrunni. Aukið svigrúm átti að skapast bæði úti og inni, líkt og skólastefnan sagði til um, úr varð bygging með stórum og breiðum svölum þar sem lítið var um húsgögn – hver segir að maður læri betur sitjandi en liggjandi?Skólastarf er eitt stærsta svið íslensks samfélags, skólinn er einn stærsti hluti af lífi okkar sem einstaklinga og í framtíðinni enn stærri þáttur þar sem nám mun fléttast inn í allt ævistarfið. Framtíðin er óviss, við vitum ekki hvaða tækni, hvaða þekking eða hvaða atvinnugreinar verða ríkjandi árið 2035 þegar fyrstu nemendur skólans stíga sín fyrstu skref út í atvinnulífið. Við vitum það eitt að menn þurfa sterka sjálfsmynd, að kunna tök á sjálfum sér og mannlegum samskiptum og fjölbreyttum hæfileikum sínum. (Andri Snær Magnason, 2007 við hönnun Krikaskóla í Mosfellsbæ) Skóli og menntun er eitt af því sem Andri Snær brennur fyrir. Hann er einlægur í sínum skoðunum og verkum. Það kom svo berlega í ljós í öllu hönnunarferlinu. Hann kunni svo vel að „grípa bolta“, hugsa, íhuga og „henda til baka“, skiptast á skoðunum. Ræða fram og til baka í leit að góðum lausnum. Andri Snær sýndi það svo vel að hann er mjög lausnamiðaður. Frjór í hugsun og skildi svo vel þörfina á góðum skóla, öðruvísi skólastarfi. Við megum ekki festast um of í gömlum hefðum heldur verðum við að nýta tæknina til að búa til ný störf í framtíðinni. Störf sem við vitum ekki í dag hvað munu heita. Þetta skilur Andri Snær og hefur margoft sagt. Hann skilur núið og framtíðina. Þess vegna er Krikaskóli svona vinsæll skóli bæði af nemendum, kennurum og foreldrum. Andri Snær á stóran þátt í því.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar