Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins – þjónusta byggð á þekkingu Þóra Leósdóttir og Þóranna Halldórsdóttir skrifar 10. apríl 2015 07:00 Fagmennska, virðing, velferð og framsækni eru einkunnarorðin í starfsemi Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins sem var stofnuð 1986. Hún þjónar börnum með alvarlegar þroskaraskanir og ýmsar fatlanir og fjölskyldum þeirra af öllu landinu. Greiningarstöð heyrir undir velferðarráðuneytið og starfar samkvæmt lögum nr. 38 frá 2003. Markmið starfseminnar er að tryggja að fötluðum börnum og unglingum bjóðist greining, ráðgjöf og önnur úrræði sem efla færni og sjálfstæði þeirra til framtíðar. Skjólstæðingum með flóknar eða sjaldgæfar fatlanir er veitt sérstök eftirfylgd og ráðgjöf til lengri tíma. Leiðarljós í starfsemi Greiningarstöðvar er fræðasýnin um taugaþroska, auk þess sem byggt er á hugmyndafræði fjölskyldumiðaðrar þjónustu. Foreldrar eru hvattir til að taka virkan þátt í íhlutun og að eiga hlutdeild í ákvörðunum er varða þjónustu við barn og fjölskyldu. Fræðsla um fatlanir og kennsla í sérhæfðum vinnubrögðum eru mikilvægir þættir í starfi stofnunarinnar. Rannsóknir og þátttaka í fræðastarfi innan lands sem og utan er einnig meðal lögbundinna verkefna. Til að Greiningarstöð geti sinnt hlutverki sínu þarf hún á ríkulegum mannauði að halda. Sá mannauður byggir á háskólamenntuðu starfsfólki sem býr yfir sérþekkingu og reynslu. Í röðum starfsmanna er fólk úr ólíkum heilbrigðisgreinum og má þar nefna félagsráðgjafa, iðjuþjálfa, sjúkraþjálfara, talmeinafræðinga, þroskaþjálfa, sálfræðinga, sérkennara og atferlisfræðinga. Á Greiningarstöð leggur háskólamenntað starfsfólk sig fram um að veita bestu mögulegu þjónustu og fræðslu sem byggir á gagnreyndum leiðum. Ólík þekking og reynsla er sameinuð í þverfaglegri teymisvinnu sem hefur það markmið að skapa lausnir sem mæta fjölþættum þörfum fatlaðra barna og fjölskyldna þeirra. Slíkt er ekki einungis til hagsbóta fyrir viðkomandi skjólstæðinga heldur einnig fyrir samfélagið allt. Á tyllidögum halda ráðamenn því gjarnan á lofti að íslenskt samfélag sé á pari við önnur norræn ríki hvað varðar velferðarþjónustu. Munurinn er þó sá að hjá frændþjóðum okkar er menntun metin að verðleikum og skilar sér í launaumslag fólks. Því er ekki að heilsa hér á landi. Það er kominn tími til að stjórnvöld átti sig á því að framlag háskólamanna til félags- og heilbrigðisþjónustu er ómissandi þekking og framtíðaruppbygging þjónustunnar veltur á henni, svo einfalt er það. Kæru Íslendingar – leiðréttum laun háskólafólks og missum ekki þekkinguna úr landi. Hvetjum stjórnvöld til að verða við þeim sanngjörnu kröfum sem Bandalag háskólamanna setur fram. Fjárfestum í mannauði og menntun – á því byggist velferð komandi kynslóða! Höfundar eru í Bandalagi háskólamanna og starfa á Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins.Hefurðu sögu að segja eða skoðun að deila? Ef svo er sendu okkur grein ásamt mynd á netfangið ritstjorn(hja)visir.is. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Reykjavík sem gerir okkur stolt Pétur Marteinsson Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Óvenju mikið í húfi Skúli Helgason Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson Skoðun Hvernig samfélag er Kópavogur? Jónas Már Torfason Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson Skoðun Reykjavík þarf Regínu Alma D. Möller Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson Skoðun Borgarlínan er háskaleg tilraun Karólína Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fréttaflutningur RÚV um „óháða“ skýrslu ísraelsks rannsóknarhóps Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Fjölskyldan í forgang Svanfríður Guðrún Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Bílastæði fá meira pláss en börnin Unnar Sæmundsson skrifar Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Reykjavík - Menningarborg á heimsmælikvarða Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Á kjördag er líka kosið um frelsi fatlaðs fólks Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Óraunhæft endurkaupaverð ógnar framtíð Grindavíkur Telma Sif Reynisdóttir skrifar Skoðun Vaxtarmörk Samfylkingarinnar Orri Björnsson skrifar Skoðun Tölurnar tala sínu máli Guðmundur Claxton skrifar Skoðun Var orðalag spurningarinnar mótað í Brussel? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Um menningarstefnur og borgarpólitík Anna Hildur Hildibrandsdóttir skrifar Skoðun Veljum samfélag þar sem enginn er skilinn eftir Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Á bak við heimilisleysi eru einstaklingar með sögu Viðar Gunnarsson skrifar Skoðun Við erum lið Bjarni Fritzson skrifar Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar Skoðun Bónda í Húsdýragarðinn Herdís Magna Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar Skoðun Botnvarpan, kórallarnir og þögn Hafró Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Pissandi kýr og hörmungar – Nakba í 78 ár Viðar Hreinsson skrifar Skoðun Til varnar Gísla Marteini og Borgarlínu Ingólfur Harri Hermannsson skrifar Skoðun Fæði, klæði, húsnæði Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Umferðinni beint inn í Laugardal og Háaleiti Friðjón R. Friðjónsson skrifar Skoðun Ekki kjósa Björgu, konuna mína Tryggvi Hilmarsson skrifar Skoðun Kynslóðaskipti í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar Skoðun Takk Reykvíkingar – stolt af því sem við áorkuðum saman Ellen Calmon skrifar Skoðun Fólkið í Hveragerði skiptir öllu máli Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Af hverju ætti ungt fólk að kjósa 16. maí? Gunnar Pétur Haraldsson skrifar Skoðun Má bjóða þér nokkra milljarða? Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Sem tveggja barna móðir Sigríður Þóra Ásgeirsdóttir skrifar Sjá meira
Fagmennska, virðing, velferð og framsækni eru einkunnarorðin í starfsemi Greiningar- og ráðgjafarstöðvar ríkisins sem var stofnuð 1986. Hún þjónar börnum með alvarlegar þroskaraskanir og ýmsar fatlanir og fjölskyldum þeirra af öllu landinu. Greiningarstöð heyrir undir velferðarráðuneytið og starfar samkvæmt lögum nr. 38 frá 2003. Markmið starfseminnar er að tryggja að fötluðum börnum og unglingum bjóðist greining, ráðgjöf og önnur úrræði sem efla færni og sjálfstæði þeirra til framtíðar. Skjólstæðingum með flóknar eða sjaldgæfar fatlanir er veitt sérstök eftirfylgd og ráðgjöf til lengri tíma. Leiðarljós í starfsemi Greiningarstöðvar er fræðasýnin um taugaþroska, auk þess sem byggt er á hugmyndafræði fjölskyldumiðaðrar þjónustu. Foreldrar eru hvattir til að taka virkan þátt í íhlutun og að eiga hlutdeild í ákvörðunum er varða þjónustu við barn og fjölskyldu. Fræðsla um fatlanir og kennsla í sérhæfðum vinnubrögðum eru mikilvægir þættir í starfi stofnunarinnar. Rannsóknir og þátttaka í fræðastarfi innan lands sem og utan er einnig meðal lögbundinna verkefna. Til að Greiningarstöð geti sinnt hlutverki sínu þarf hún á ríkulegum mannauði að halda. Sá mannauður byggir á háskólamenntuðu starfsfólki sem býr yfir sérþekkingu og reynslu. Í röðum starfsmanna er fólk úr ólíkum heilbrigðisgreinum og má þar nefna félagsráðgjafa, iðjuþjálfa, sjúkraþjálfara, talmeinafræðinga, þroskaþjálfa, sálfræðinga, sérkennara og atferlisfræðinga. Á Greiningarstöð leggur háskólamenntað starfsfólk sig fram um að veita bestu mögulegu þjónustu og fræðslu sem byggir á gagnreyndum leiðum. Ólík þekking og reynsla er sameinuð í þverfaglegri teymisvinnu sem hefur það markmið að skapa lausnir sem mæta fjölþættum þörfum fatlaðra barna og fjölskyldna þeirra. Slíkt er ekki einungis til hagsbóta fyrir viðkomandi skjólstæðinga heldur einnig fyrir samfélagið allt. Á tyllidögum halda ráðamenn því gjarnan á lofti að íslenskt samfélag sé á pari við önnur norræn ríki hvað varðar velferðarþjónustu. Munurinn er þó sá að hjá frændþjóðum okkar er menntun metin að verðleikum og skilar sér í launaumslag fólks. Því er ekki að heilsa hér á landi. Það er kominn tími til að stjórnvöld átti sig á því að framlag háskólamanna til félags- og heilbrigðisþjónustu er ómissandi þekking og framtíðaruppbygging þjónustunnar veltur á henni, svo einfalt er það. Kæru Íslendingar – leiðréttum laun háskólafólks og missum ekki þekkinguna úr landi. Hvetjum stjórnvöld til að verða við þeim sanngjörnu kröfum sem Bandalag háskólamanna setur fram. Fjárfestum í mannauði og menntun – á því byggist velferð komandi kynslóða! Höfundar eru í Bandalagi háskólamanna og starfa á Greiningar- og ráðgjafarstöð ríkisins.Hefurðu sögu að segja eða skoðun að deila? Ef svo er sendu okkur grein ásamt mynd á netfangið ritstjorn(hja)visir.is.
Skoðun Þarf alltaf að vera að sekta fatlað fólk? Bergur Þorri Benjamínsson,Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Er Borgarlínan óþörf og illa hugsuð framkvæmd á tíma tækni og breytinga? Sigfús Aðalsteinsson skrifar
Skoðun Það þarf heilt þorp til að ala upp barn, en þorpið er vanfjármagnað Björn Rúnar Guðmundsson skrifar