Ósanngjörn ummæli

Ég get varla orða bundist yfir þeirri umræðu sem hefur átt sér stað undanfarna daga í fjölmiðlum landsins um umönnun aldraðra. Það sem tók hornsteininn úr var fyrirsögnin „Fólk bundið og sett á róandi“.

Ég hef starfað og komið að hjúkrun aldraðra í þrjátíu ár og aldrei á mínum ferli hef ég upplifað slíkt að fólk sé bundið og sett á róandi. Sláandi er líka að sá sem lætur slík ummæli falla til fjölmiðla á að vera fagaðili, sérmenntaður á sviði öldrunar. Vissulega má margt bæta í þjónustu aldraðra á hjúkrunarheimilum landsins s.s. að aldraðir eigi rétt á einbýli og betri aðstöðu. Allir sem ég hef starfað með síðastliðin þrjátíu ár hafa lagt sig fram um að veita skjólstæðingum sínum sem besta þjónustu og hugsað um hina öldruðu af alúð.

Stundum getur verið nauðsynlegt að nota fjötra til að tryggja öryggi hins aldraða t.d. öryggisbelti í hjólastól til þess að hinn sami fari sér ekki að voða er hann reynir að gera eitthvað umfram getu. Tekið skal fram að fjötrar eru aldrei notaðir nema í sérstökum tilfellum og með samþykki aðstandenda.

Fylgikvillar elliglapa og heilabilunar eru oft ranghugmyndir, óróleiki og önnur vanlíðan. Stundum er nauðsynlegt að gefa öldruðum sefandi lyf s.s. Ríson, Haldol og skyld lyf. Það er eingöngu gert til þess að þeim aldraða líði betur.

Að halda því fram að fjötrar og lyf séu notuð í annarlegum tilgangi er óábyrgt og fagaðilum ekki sæmandi.

Fjárframlög skert

Hjúkrunarheimili verða aldrei skemmtistaður þar sem stöðug dagskrá afþreyingar er í boði. Vil ég því minna á að við sem aðstandendur höfum ríkar skyldur til að sinna okkar foreldrum, öfum og ömmum þegar geta þeirra þverr til afþreyingar. Við sem sinnum öldruðum munum hins vegar gera það sem í okkar valdi stendur til þess að síðustu ævikvöldin verði þeim sem léttbærust.

Fjárframlög til hjúkrunarheimila hafa verið skert og virðast taka mið af að grunnþörfum aldraðra sé sinnt og er það miður. Öldrunarstofnanir hafa barist fyrir auknum fjárframlögum án árangurs og ég vona að umræða þjóðfélagsins nái eyrum ráðamanna og gerð verði bragarbót. Allir Íslendingar eiga að stuðla að því að málefni aldraðra verði hafin til vegs og virðingar og leggja sitt af mörkum sama hversu mikið við getum lagt til. Margt smátt gerir eitt stórt. Gleymum því ekki að við erum að ræða um aðbúnað foreldra okkar, afa okkar og ömmu og brátt mun okkar tími koma.