Þakkir Guðrún Pétursdóttir og börn Ólafs Hannibalssonar skrifar 31. desember 2015 07:00 Á þessu ári urðum við vitni að slíkri fagmennsku í starfi, að við getum ekki látið árið líða án þess að þakka hana. Reynslan kom ekki til af góðu, banvænn sjúkdómur ástvinar varð ekki umflúinn. Þegar svo var komið að læknandi meðferð dugði ekki lengur, lærðum við um hlutverk hinnar líknandi meðferðar. Um muninn á því að lækna og líkna. Okkur var bent á að hafa samband við heimahjúkrun í upphafi ársins og leituðum til Karitas ehf., án þess að gera okkur í raun grein fyrir hvaða þjónustu við kæmum til með að þurfa né hvernig henni yrði háttað. Nú, þegar við lítum til baka, dáumst við að hinni fumlausu og hlýju fagmennsku sem einkenndi samskiptin frá fyrstu stund til hinnar hinstu. Í upphafi kom hjúkrunarfræðingur Karitas einungis til að kanna aðstæður og stöðu mála, líðan okkar allra. Við ræddum meðal annars um það hvað manni bregður við að vera sagt að héðan af muni líknardeildin sinna fjölskyldunni. Líknardeild hljómar eins og endalok. Með mildi þess sem hlustar meira en hann talar útskýrði hjúkrunarfræðingurinn fyrir okkur starf þessarar mikilvægu deildar og þátt líknar í umönnum langveikra, sem við sannarlega áttum eftir að kynnast og læra að meta. Og þökkum nú. Það fyllir okkur aðdáun að líta yfir þessa mánuði sem við áttum með Karitas og líknardeildinni og sjá í samhengi hvern þátt í þeirra starfi. Hvernig þær – því já, hjúkrunarfræðingar og læknar voru allt konur – stilltu nálægð sína við okkur nákvæmlega eftir þörfum okkar. Hvernig komur þeirra urðu tíðari eftir því sem þörfin jókst og loks mörgum sinnum á dag – og alltaf þegar á þurfti að halda. Og ekki bara þegar á þurfti að halda, heldur eins og á þurfti að halda. Þvílík fagmennska: kunnátta, skilningur, reynsla, öryggi – og síðast en ekki síst hjartahlýja. Þær gáfu okkur öllum sjálfstraust til að takast á við þetta erfiða verkefni, töldu í okkur kjark, hvöttu okkur til dáða og stóðu við bakið á okkur, alltaf innan seilingar. Sem varð til þess að fjölskylda og vinir nýttu tímann til hins ýtrasta og eignuðust ómetanlegar minningar um samveru og nánd allt til hinstu stundar. Minningar sem hafa gefið okkur styrk til að mæta breyttum veruleika. Minningar sem þetta dásamlega fagfólk gerði okkur kleift að eignast. Við þökkum ykkur Karitas og líknardeild og biðjum ykkur blessunar í öllu ykkar starfi. Við þökkum íslensku samfélagi fyrir að svona þjónusta skuli vera til hér á landi. Þeir sem reynt hafa, vita hvaða máli þessi þjónusta skiptir, hún er ekki sjálfsögð og það verður að standa vörð um hana. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson Skoðun 5. maí alþjóðadagur ljósmæðra Unnur Berglind Friðriksdóttir Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg skrifar Skoðun Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson skrifar Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Veistu á hvaða lyfjum þú ert? Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Réttindabarátta fatlaðs fólks í 65 ár Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sjálfstætt líf og fimm spurningar sem skipta öllu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samvinnuhugsjón í leikskólamálum Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hvernig ræktum við frið í huga fólks? Sæunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Borgin skapi hlutastörf Stefán Pálsson skrifar Skoðun Gleymum ekki hestamönnum og skátum Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar Skoðun Reykjanesbrautin - við leysum hnútinn Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir skrifar Skoðun Menningin er hjartað í Hafnarfirði Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Lækkun gjalda: skref í rétta átt, en enn langt í land Valborg Ösp Árnadóttir Warén skrifar Skoðun Sveitarfélög á Íslandi og Evrópusambandið Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Gefum sköpunargáfu barna það pláss sem hún á skilið Guðrún Lína Thoroddsen skrifar Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Skólaskeyti til Garðbæinga! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Sjá meira
Á þessu ári urðum við vitni að slíkri fagmennsku í starfi, að við getum ekki látið árið líða án þess að þakka hana. Reynslan kom ekki til af góðu, banvænn sjúkdómur ástvinar varð ekki umflúinn. Þegar svo var komið að læknandi meðferð dugði ekki lengur, lærðum við um hlutverk hinnar líknandi meðferðar. Um muninn á því að lækna og líkna. Okkur var bent á að hafa samband við heimahjúkrun í upphafi ársins og leituðum til Karitas ehf., án þess að gera okkur í raun grein fyrir hvaða þjónustu við kæmum til með að þurfa né hvernig henni yrði háttað. Nú, þegar við lítum til baka, dáumst við að hinni fumlausu og hlýju fagmennsku sem einkenndi samskiptin frá fyrstu stund til hinnar hinstu. Í upphafi kom hjúkrunarfræðingur Karitas einungis til að kanna aðstæður og stöðu mála, líðan okkar allra. Við ræddum meðal annars um það hvað manni bregður við að vera sagt að héðan af muni líknardeildin sinna fjölskyldunni. Líknardeild hljómar eins og endalok. Með mildi þess sem hlustar meira en hann talar útskýrði hjúkrunarfræðingurinn fyrir okkur starf þessarar mikilvægu deildar og þátt líknar í umönnum langveikra, sem við sannarlega áttum eftir að kynnast og læra að meta. Og þökkum nú. Það fyllir okkur aðdáun að líta yfir þessa mánuði sem við áttum með Karitas og líknardeildinni og sjá í samhengi hvern þátt í þeirra starfi. Hvernig þær – því já, hjúkrunarfræðingar og læknar voru allt konur – stilltu nálægð sína við okkur nákvæmlega eftir þörfum okkar. Hvernig komur þeirra urðu tíðari eftir því sem þörfin jókst og loks mörgum sinnum á dag – og alltaf þegar á þurfti að halda. Og ekki bara þegar á þurfti að halda, heldur eins og á þurfti að halda. Þvílík fagmennska: kunnátta, skilningur, reynsla, öryggi – og síðast en ekki síst hjartahlýja. Þær gáfu okkur öllum sjálfstraust til að takast á við þetta erfiða verkefni, töldu í okkur kjark, hvöttu okkur til dáða og stóðu við bakið á okkur, alltaf innan seilingar. Sem varð til þess að fjölskylda og vinir nýttu tímann til hins ýtrasta og eignuðust ómetanlegar minningar um samveru og nánd allt til hinstu stundar. Minningar sem hafa gefið okkur styrk til að mæta breyttum veruleika. Minningar sem þetta dásamlega fagfólk gerði okkur kleift að eignast. Við þökkum ykkur Karitas og líknardeild og biðjum ykkur blessunar í öllu ykkar starfi. Við þökkum íslensku samfélagi fyrir að svona þjónusta skuli vera til hér á landi. Þeir sem reynt hafa, vita hvaða máli þessi þjónusta skiptir, hún er ekki sjálfsögð og það verður að standa vörð um hana.
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun
Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar
Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar
Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun