Dagur hvíta stafsins í dag Halldór Sævar Guðbergsson skrifar 15. október 2015 09:52 Kæri lesandi! Í dag, 15. október, er alþjóðlegur dagur hvíta stafsins. Þennan dag kynnir blint og sjónskert fólk víða um heim málefni sín með ýmsum hætti. Sérstök áhersla er lögð á að kynna tákn blinds og sjónskerts fólks, hvíta stafinn. Stafurinn er afar einfalt hjálpartæki sem hefur í raun þróast lítið síðustu áratugi, en margsannað gildi sitt. Hvíti stafurinn gegnir lykilhlutverki í lífi blinds og sjónskerts fólks. Án hans kemst það vart leiðar sinnar, sérstaklega í umhverfi sem því er ókunnugt. Mikilvægt er að almenningur átti sig á merkingu hvíta stafsins og taki tillit til þeirra sem hann bera í umferðinni. Til eru þrjár mismunandi gerðir af stöfum, þreifistafur, merkistafur og stuðningsstafur.Þreifistafur: Líta má á þreifistafinn sem framlengingu handarinnar til þess að blint og mjög sjónskert fólk geti þreifað fyrir sér og fundið fyrirstöður sem á vegi þess verða.Merkistafur: Merkistafinn nýtir sjónskert fólk sem merki um skerta sjón og þreifir fyrir sér með honum við erfið skilyrði t.d. í rökkri.Stuðningsstafur: Hvíti stuðningsstafurinn er einnig tákn blinds og sjónskerts fólks. Þeir sem þurfa á stuðningi að halda nota hann.Komið úr felum Margir einstaklingar sem verða sjónskertir snemma eða seint á lífsleiðinni hafa lýst því fyrir undirrituðum að ákvörðunin um að nota hvíta stafinn hafi verið erfið, því þá viðurkenndi fólk það fyrir sjálfu sér og samfélaginu að það væri sjónskert. Þegar fólk uppgötvar að hvíti stafurinn er dásamlegt hjálpartæki, sem auðveldar því að komast leiðar sinnar og samferðamenn sýna meiri skilning, er það mikill léttir. Einstaklingur sem sífellt er að fela sjónskerðingu sína og leyna henni fyrir samferðafólki og sjálfum sér er í meiri hættu að lenda í pínlegum aðstæðum, ganga á glerveggi, velta niður vörum í verslunum eða ganga á lítil börn svo dæmi séu tekin. Félagar mínir í Blindrafélaginu og þar með talið ég sjálfur höfum oft fengið athugasemdir á borð við „Ertu blindur?“ eða „Ertu drukkinn?“ eða „Hvað gengur eiginlega á?“ þegar hvíti stafurinn er hvergi sýnilegur. Í ár hvetur stjórn Blindrafélagsins blint og sjónskert fólk til að vera ófeimið og viðurkenna fötlun sína með því að nota þær þrjár gerðir af stöfum sem til eru, eftir því hvað hentar hverjum og einum í hvert skipti. Hin síðari ár hefur orðið talsverð vitundarvakning meðal blinds og sjónskerts fólks, sérstaklega meðal ungs fólks, í að nota hvíta stafinn. Fleiri og fleiri átta sig á því að mun auðveldara er að komast um og minna verður um árekstra. Einnig verður stafurinn mun þekktari úti í samfélaginu þegar fleiri nota hann. Þrátt fyrir þetta er enn fullt af einstaklingum sem hafa ekki þorað að taka þetta skref og skora ég á þá að taka hvíta stafinn í sína þágu. Í tilefni dagsins mun stjórn Blindrafélagsins bjóða til kaffisamsætis fyrir félagsmenn sína í Hamrahlíð 17, milli kl. 15 og 16 og að því loknu ætlum við að fjölmenna í Kringluna og gera okkur sýnileg meðal almennings. Hugsunin er fyrst og fremst sú að vinir og kunningjar sem eru blindir og sjónskertir gangi í minni hópum og sinni erindum sínum í Kringlunni, sama hver þau kunna að vera. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir Skoðun Sóun á almannafé í stað uppbyggingar Guðbjörg Magnúsdóttir Skoðun Það er ekki víst að þetta reddist Kristinn Árni L. Hróbjartsson,Hafsteinn Hauksson Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson Skoðun Fjölskyldubærinn Akranes Katrín Valdís Hjartardottir Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason Skoðun Í framboði til borgarstjórnar með söng innflytjandans í hjarta Tristan Gribbin Skoðun Kæmu úr okkar eigin vösum Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg Skoðun Skoðun Skoðun Til fréttastofu RÚV Þórður Magnússon skrifar Skoðun Inngilding er daglegt líf Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Í framboði til borgarstjórnar með söng innflytjandans í hjarta Tristan Gribbin skrifar Skoðun Jöfn tækifæri barna eru ekki sjálfgefin, við þurfum að tryggja þau Unnur Ólöf Tómasdóttir skrifar Skoðun Borg sem er skemmtilegri en skjárinn Kristinn Jón Ólafsson skrifar Skoðun Það er ekki víst að þetta reddist Kristinn Árni L. Hróbjartsson,Hafsteinn Hauksson skrifar Skoðun Sóun á almannafé í stað uppbyggingar Guðbjörg Magnúsdóttir skrifar Skoðun Kæmu úr okkar eigin vösum Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Stwórzmy społeczeństwo, w którym nikt nie będzie się czuł niewidzialny. Katarzyna Kubiś skrifar Skoðun Fjölskyldubærinn Akranes Katrín Valdís Hjartardottir skrifar Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg skrifar Skoðun Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson skrifar Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Veistu á hvaða lyfjum þú ert? Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Réttindabarátta fatlaðs fólks í 65 ár Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sjálfstætt líf og fimm spurningar sem skipta öllu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samvinnuhugsjón í leikskólamálum Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hvernig ræktum við frið í huga fólks? Sæunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Borgin skapi hlutastörf Stefán Pálsson skrifar Skoðun Gleymum ekki hestamönnum og skátum Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar Skoðun Reykjanesbrautin - við leysum hnútinn Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Sjá meira
Kæri lesandi! Í dag, 15. október, er alþjóðlegur dagur hvíta stafsins. Þennan dag kynnir blint og sjónskert fólk víða um heim málefni sín með ýmsum hætti. Sérstök áhersla er lögð á að kynna tákn blinds og sjónskerts fólks, hvíta stafinn. Stafurinn er afar einfalt hjálpartæki sem hefur í raun þróast lítið síðustu áratugi, en margsannað gildi sitt. Hvíti stafurinn gegnir lykilhlutverki í lífi blinds og sjónskerts fólks. Án hans kemst það vart leiðar sinnar, sérstaklega í umhverfi sem því er ókunnugt. Mikilvægt er að almenningur átti sig á merkingu hvíta stafsins og taki tillit til þeirra sem hann bera í umferðinni. Til eru þrjár mismunandi gerðir af stöfum, þreifistafur, merkistafur og stuðningsstafur.Þreifistafur: Líta má á þreifistafinn sem framlengingu handarinnar til þess að blint og mjög sjónskert fólk geti þreifað fyrir sér og fundið fyrirstöður sem á vegi þess verða.Merkistafur: Merkistafinn nýtir sjónskert fólk sem merki um skerta sjón og þreifir fyrir sér með honum við erfið skilyrði t.d. í rökkri.Stuðningsstafur: Hvíti stuðningsstafurinn er einnig tákn blinds og sjónskerts fólks. Þeir sem þurfa á stuðningi að halda nota hann.Komið úr felum Margir einstaklingar sem verða sjónskertir snemma eða seint á lífsleiðinni hafa lýst því fyrir undirrituðum að ákvörðunin um að nota hvíta stafinn hafi verið erfið, því þá viðurkenndi fólk það fyrir sjálfu sér og samfélaginu að það væri sjónskert. Þegar fólk uppgötvar að hvíti stafurinn er dásamlegt hjálpartæki, sem auðveldar því að komast leiðar sinnar og samferðamenn sýna meiri skilning, er það mikill léttir. Einstaklingur sem sífellt er að fela sjónskerðingu sína og leyna henni fyrir samferðafólki og sjálfum sér er í meiri hættu að lenda í pínlegum aðstæðum, ganga á glerveggi, velta niður vörum í verslunum eða ganga á lítil börn svo dæmi séu tekin. Félagar mínir í Blindrafélaginu og þar með talið ég sjálfur höfum oft fengið athugasemdir á borð við „Ertu blindur?“ eða „Ertu drukkinn?“ eða „Hvað gengur eiginlega á?“ þegar hvíti stafurinn er hvergi sýnilegur. Í ár hvetur stjórn Blindrafélagsins blint og sjónskert fólk til að vera ófeimið og viðurkenna fötlun sína með því að nota þær þrjár gerðir af stöfum sem til eru, eftir því hvað hentar hverjum og einum í hvert skipti. Hin síðari ár hefur orðið talsverð vitundarvakning meðal blinds og sjónskerts fólks, sérstaklega meðal ungs fólks, í að nota hvíta stafinn. Fleiri og fleiri átta sig á því að mun auðveldara er að komast um og minna verður um árekstra. Einnig verður stafurinn mun þekktari úti í samfélaginu þegar fleiri nota hann. Þrátt fyrir þetta er enn fullt af einstaklingum sem hafa ekki þorað að taka þetta skref og skora ég á þá að taka hvíta stafinn í sína þágu. Í tilefni dagsins mun stjórn Blindrafélagsins bjóða til kaffisamsætis fyrir félagsmenn sína í Hamrahlíð 17, milli kl. 15 og 16 og að því loknu ætlum við að fjölmenna í Kringluna og gera okkur sýnileg meðal almennings. Hugsunin er fyrst og fremst sú að vinir og kunningjar sem eru blindir og sjónskertir gangi í minni hópum og sinni erindum sínum í Kringlunni, sama hver þau kunna að vera.
Skoðun Jöfn tækifæri barna eru ekki sjálfgefin, við þurfum að tryggja þau Unnur Ólöf Tómasdóttir skrifar
Skoðun Stwórzmy społeczeństwo, w którym nikt nie będzie się czuł niewidzialny. Katarzyna Kubiś skrifar
Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar
Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar