Dagur hvíta stafsins í dag Halldór Sævar Guðbergsson skrifar 15. október 2015 09:52 Kæri lesandi! Í dag, 15. október, er alþjóðlegur dagur hvíta stafsins. Þennan dag kynnir blint og sjónskert fólk víða um heim málefni sín með ýmsum hætti. Sérstök áhersla er lögð á að kynna tákn blinds og sjónskerts fólks, hvíta stafinn. Stafurinn er afar einfalt hjálpartæki sem hefur í raun þróast lítið síðustu áratugi, en margsannað gildi sitt. Hvíti stafurinn gegnir lykilhlutverki í lífi blinds og sjónskerts fólks. Án hans kemst það vart leiðar sinnar, sérstaklega í umhverfi sem því er ókunnugt. Mikilvægt er að almenningur átti sig á merkingu hvíta stafsins og taki tillit til þeirra sem hann bera í umferðinni. Til eru þrjár mismunandi gerðir af stöfum, þreifistafur, merkistafur og stuðningsstafur.Þreifistafur: Líta má á þreifistafinn sem framlengingu handarinnar til þess að blint og mjög sjónskert fólk geti þreifað fyrir sér og fundið fyrirstöður sem á vegi þess verða.Merkistafur: Merkistafinn nýtir sjónskert fólk sem merki um skerta sjón og þreifir fyrir sér með honum við erfið skilyrði t.d. í rökkri.Stuðningsstafur: Hvíti stuðningsstafurinn er einnig tákn blinds og sjónskerts fólks. Þeir sem þurfa á stuðningi að halda nota hann.Komið úr felum Margir einstaklingar sem verða sjónskertir snemma eða seint á lífsleiðinni hafa lýst því fyrir undirrituðum að ákvörðunin um að nota hvíta stafinn hafi verið erfið, því þá viðurkenndi fólk það fyrir sjálfu sér og samfélaginu að það væri sjónskert. Þegar fólk uppgötvar að hvíti stafurinn er dásamlegt hjálpartæki, sem auðveldar því að komast leiðar sinnar og samferðamenn sýna meiri skilning, er það mikill léttir. Einstaklingur sem sífellt er að fela sjónskerðingu sína og leyna henni fyrir samferðafólki og sjálfum sér er í meiri hættu að lenda í pínlegum aðstæðum, ganga á glerveggi, velta niður vörum í verslunum eða ganga á lítil börn svo dæmi séu tekin. Félagar mínir í Blindrafélaginu og þar með talið ég sjálfur höfum oft fengið athugasemdir á borð við „Ertu blindur?“ eða „Ertu drukkinn?“ eða „Hvað gengur eiginlega á?“ þegar hvíti stafurinn er hvergi sýnilegur. Í ár hvetur stjórn Blindrafélagsins blint og sjónskert fólk til að vera ófeimið og viðurkenna fötlun sína með því að nota þær þrjár gerðir af stöfum sem til eru, eftir því hvað hentar hverjum og einum í hvert skipti. Hin síðari ár hefur orðið talsverð vitundarvakning meðal blinds og sjónskerts fólks, sérstaklega meðal ungs fólks, í að nota hvíta stafinn. Fleiri og fleiri átta sig á því að mun auðveldara er að komast um og minna verður um árekstra. Einnig verður stafurinn mun þekktari úti í samfélaginu þegar fleiri nota hann. Þrátt fyrir þetta er enn fullt af einstaklingum sem hafa ekki þorað að taka þetta skref og skora ég á þá að taka hvíta stafinn í sína þágu. Í tilefni dagsins mun stjórn Blindrafélagsins bjóða til kaffisamsætis fyrir félagsmenn sína í Hamrahlíð 17, milli kl. 15 og 16 og að því loknu ætlum við að fjölmenna í Kringluna og gera okkur sýnileg meðal almennings. Hugsunin er fyrst og fremst sú að vinir og kunningjar sem eru blindir og sjónskertir gangi í minni hópum og sinni erindum sínum í Kringlunni, sama hver þau kunna að vera. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Skoðun Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Sjá meira
Kæri lesandi! Í dag, 15. október, er alþjóðlegur dagur hvíta stafsins. Þennan dag kynnir blint og sjónskert fólk víða um heim málefni sín með ýmsum hætti. Sérstök áhersla er lögð á að kynna tákn blinds og sjónskerts fólks, hvíta stafinn. Stafurinn er afar einfalt hjálpartæki sem hefur í raun þróast lítið síðustu áratugi, en margsannað gildi sitt. Hvíti stafurinn gegnir lykilhlutverki í lífi blinds og sjónskerts fólks. Án hans kemst það vart leiðar sinnar, sérstaklega í umhverfi sem því er ókunnugt. Mikilvægt er að almenningur átti sig á merkingu hvíta stafsins og taki tillit til þeirra sem hann bera í umferðinni. Til eru þrjár mismunandi gerðir af stöfum, þreifistafur, merkistafur og stuðningsstafur.Þreifistafur: Líta má á þreifistafinn sem framlengingu handarinnar til þess að blint og mjög sjónskert fólk geti þreifað fyrir sér og fundið fyrirstöður sem á vegi þess verða.Merkistafur: Merkistafinn nýtir sjónskert fólk sem merki um skerta sjón og þreifir fyrir sér með honum við erfið skilyrði t.d. í rökkri.Stuðningsstafur: Hvíti stuðningsstafurinn er einnig tákn blinds og sjónskerts fólks. Þeir sem þurfa á stuðningi að halda nota hann.Komið úr felum Margir einstaklingar sem verða sjónskertir snemma eða seint á lífsleiðinni hafa lýst því fyrir undirrituðum að ákvörðunin um að nota hvíta stafinn hafi verið erfið, því þá viðurkenndi fólk það fyrir sjálfu sér og samfélaginu að það væri sjónskert. Þegar fólk uppgötvar að hvíti stafurinn er dásamlegt hjálpartæki, sem auðveldar því að komast leiðar sinnar og samferðamenn sýna meiri skilning, er það mikill léttir. Einstaklingur sem sífellt er að fela sjónskerðingu sína og leyna henni fyrir samferðafólki og sjálfum sér er í meiri hættu að lenda í pínlegum aðstæðum, ganga á glerveggi, velta niður vörum í verslunum eða ganga á lítil börn svo dæmi séu tekin. Félagar mínir í Blindrafélaginu og þar með talið ég sjálfur höfum oft fengið athugasemdir á borð við „Ertu blindur?“ eða „Ertu drukkinn?“ eða „Hvað gengur eiginlega á?“ þegar hvíti stafurinn er hvergi sýnilegur. Í ár hvetur stjórn Blindrafélagsins blint og sjónskert fólk til að vera ófeimið og viðurkenna fötlun sína með því að nota þær þrjár gerðir af stöfum sem til eru, eftir því hvað hentar hverjum og einum í hvert skipti. Hin síðari ár hefur orðið talsverð vitundarvakning meðal blinds og sjónskerts fólks, sérstaklega meðal ungs fólks, í að nota hvíta stafinn. Fleiri og fleiri átta sig á því að mun auðveldara er að komast um og minna verður um árekstra. Einnig verður stafurinn mun þekktari úti í samfélaginu þegar fleiri nota hann. Þrátt fyrir þetta er enn fullt af einstaklingum sem hafa ekki þorað að taka þetta skref og skora ég á þá að taka hvíta stafinn í sína þágu. Í tilefni dagsins mun stjórn Blindrafélagsins bjóða til kaffisamsætis fyrir félagsmenn sína í Hamrahlíð 17, milli kl. 15 og 16 og að því loknu ætlum við að fjölmenna í Kringluna og gera okkur sýnileg meðal almennings. Hugsunin er fyrst og fremst sú að vinir og kunningjar sem eru blindir og sjónskertir gangi í minni hópum og sinni erindum sínum í Kringlunni, sama hver þau kunna að vera.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar