Innblásin af fordómafullu fólki

Menntskælingurinn Erna Mist stendur í stórræðum um þessar mundir en í október kemur út frumraun hennar í bókaskrifum, teiknimyndabókin Fáfræði.

„Ég hef alltaf verið mikill teiknari auk þess að skrifa sögur. Á mínu fyrsta ári í MH byrjaði ég að skrifa myndasögur. Bæði samnemendur og fjölskyldumeðlimir sýndu þeim mikinn áhuga og fljótt var ég farin að fá fyrirspurnir um fleiri sögur eða hvort ég ætlaði að gera bók. Í lok skólaársins safnaði ég myndasögunum saman og hafði samband við Tind Bókaútgáfu. Við skrifuðum svo undir útgáfusamning en þá var ég 16 ára,“ segir Erna yfir sig ánægð þegar hún er innt eftir upphafi ritferilsins.

Þykir myndum Ernu svipa til myndasögubóka Hugleiks Dagssonar, einhvers vinsælasta myndasöguskrifara okkar Íslendinga, og spyr blaðamaður hvort hún sæki innblásturinn að einhverju leyti til hans: „Þar sem ég teikna svarthvítar, einfaldar sögur sem oftast fylla í einn ramma skil ég vel af hverju stílnum mínum væri líkt við Hugleik. En burtséð frá því eru persónurnar ekki í sama teiknistíl og ég þori ekki að notast við þann kolsvarta húmor sem Hugleikur hefur eignað sér. En ég er mikill aðdáandi Hugleiks og auðvitað hefur hann veitt mér innblástur.“

Fáfræðin alltumlykjandi

Erna segist þó næla sér í innblásturinn alls staðar og hann komi til hennar úr öllum áttum, en ekki endilega sérsniðnum fyrirmyndum, og iðulega komi hugmyndir að persónum með henni upp úr sundlaugum þar sem hún heyrir samtal pottagesta sundlauganna.

„Oftar en ekki byggi ég brandarana á fáfræði sem ég verð vitni að í umhverfinu, maður kynnist karakterunum nánast ekki neitt mikið meira en að heyra kannski frá þeim tvær setningar,“ útskýrir hún enn frekar. Það má með sanni segja að af nægu sé að taka í þeim efnum, en bókin telur hundrað og tuttugu sögur.

Erna Mist er á náttúrufræðibraut við Menntaskólann í Hamrahlíð en gerir ráð fyrir að snara sér yfir á opna braut áður en langt um líður, og horfir til útlanda þegar kemur að framhaldsnámi. 

„Listir eða skapandi skrif heilla, en eitt veit ég um hilluna mína – hún situr á listavegg,“ segir þessi hæfileikakona spurð hvort hún hafi mögulega fundið sína hillu í lífinu, rétt sautján ára gömul.