Hjón sem hanna upplifanir

Það er heimilislegt um að líta á vinnustofu Hafsteins og Karitasar og auðvitað mjög smart, eins og við var að búast. Tafla með verkefnalistanum hangir á veggnum, sem er ansi langur. Alls kyns hlutir eru í hillunum sem þau hafa hannað, allt frá merkingum á bjórflöskur í skartgripi og púða. Einnig hanga myndir uppi á veggjum af innanhússhönnun þeirra í verslunum og í fyrirtækjum. Alla þessa hönnun er hægt að flokka sem upplifunarhönnun.

„Upplifunarhönnun er blanda af arkitektúr, grafík og auglýsingamennsku,“ segir Hafsteinn. „Við leggjum mikið upp úr því að þetta tali allt saman hvort sem það er grafísk framsetning, litaval, textagerð eða stemning. Þetta þarf að vera ein órjúfanleg heild.“

Hafsteinn er lærður iðn- og vöruhönnuður og Karitas er innanhússarkitekt. Þau lærðu í Mílanó en fluttu heim fyrir þremur árum, stofnuðu HAF-stúdíó og hafa haft nóg fyrir stafni síðan.

„Við hönnum bæði konsept og framsetningu frá grunni en svo leita líka til okkar fyrirtæki með rótgróin vörumerki. Þá vinnum við með fyrirtækinu við að draga fram vörumerkið með því að byggja upp rétta stemningu í gegnum hönnun,“ segir Hafsteinn. 

„Við sýnum með hönnuninni hver skilaboðin eru, gerum óáþreifanlega hluti áþreifanlega. Það má segja að það sé verið að bakka upp vöruna með hönnun og stemningu,“ bætir Karitas við. 

Þau segja fyrirtæki leggja meira upp úr að skapa rétt andrúmsloft en áður. 

„Fólk er búið að læra að það er ekki nóg að fá brunamat og opna staðinn. Það þarf að pæla hvernig maður ætlar að nálgast kúnnann og aðgreina sig frá öðrum til að láta staðinn lifa um ókomin ár,“ segir Hafsteinn. Karitas bætir við að það dugi ekki að hlaupa til korteri fyrir opnun og segir svo hlæjandi að Íslendingar séu kannski aðeins að læra að gera langtímaplön þegar þeir fara út í rekstur. 

Hjónin eru með mörg járn í eldinum. Hvert verkefni tekur oft langan tíma og unnið að því með hléum. Þau eru ánægð með hvað gengur vel og finnst þægilegt að vera eigin herrar á vinnustofunni sinni, þar sem þau dvelja löngum stundum saman. Við vinnuborðið er barnastóll, sem stingur örlítið í stúf við annað í rýminu. 

„Já, dóttir okkar á öðru ári þarf að hafa sína aðstöðu,“ segir Karitas. „Henni finnst sem betur fer gaman að koma í vinnuna til mömmu og pabba. Þegar hjón vinna svona saman þá verða náttúrulega mörkin á milli einkalífs og vinnu minni. Ég leggst stundum niður á kvöldin og fæ mikla þörf til að ræða nýjasta verkefnið og einhverjar hugmyndir.“

Hafsteinn bætir við að ferð sem þau eru að fara í hafi til dæmis breyst úr þægilegu fríi með dótturinni í hálfgerða vinnuferð. „Það eru strax komnir tveir fundir. En þetta er áhugamálið okkar og okkur finnst þetta skemmtilegt, það hlýtur að skipta mestu máli.“