Dásamleg læknisþjónusta Drifa Kristjánsdóttir skrifar 13. ágúst 2014 06:00 Nú get ég ekki orða bundist. Ég hef alltaf verið full aðdáunar á læknum og hjúkrunarfólki á Íslandi. Þessa dagana fæ ég að fylgjast með störfum þeirra í návígi og ekki minnkar aðdáun mín. Fyrir stuttu greindist eiginmaður minn með mjög erfiðan lífshættulegan sjúkdóm. Hann var strax lagður inn á Landspítala háskólasjúkrahús og meðferð hafin án tafar. Augljóst var að læknar vissu hvað þeir yrðu að gera og þeir brugðust hiklaust við og hófu sína vinnu við að berjast við óvininn. Færni þeirra er greinilega mjög mikil, eftirfylgnin alger og eiginmaður minn nýtur stöðugra rannsókna mörgum sinnum á dag. Meðferð lækna virðist stýrast af líkamlegum styrk hans eða veikleika. Hann er styrktur líkamlega, gefnar blóðflögur og séð um sýkingavarnir. Allt eins og niðurstaða rannsókna gefur tilefni til að bregðast við hverju sinni. Ég skynja vel að meðferðarteymið veit nákvæmlega hvað það er að gera og hikar aldrei í sinni vinnu. Ég er svo þakklát fyrir hæfni þessa fólks og eftirfylgni þess við að freista þess að vinna bug á sjúkdómnum. Því finnst mér svo sorglegt að hlusta enn einu sinni og aftur og aftur á umfjöllun stjórnmálamanna sem hugsa fyrst og fremst um sparnað og niðurskurð. Við heyrum enn og aftur um yfirkeyrslu í fjárhag heilbrigðiskerfisins. Formaður fjárlaganefndar alþingis hefur hafið upp raust sína og skammar stofnanir fyrir að fara yfir fjárheimildir sínar og einstaka nefndarmenn hafa fylgt í kjölfarið. Ég þakka fyrir þá þjónustu sem við erum að fá núna og að yfirstjórn spítalans skuli ekki hafna meðferð vegna þess að það megi ekki kosta of mikið að koma fólki til bjargar. Ég er ekki hissa þegar ég heyri í fréttum að meðalaldur læknastéttarinnar sé að hækka. Ungir læknar hafa miklu meiri tækifæri erlendis, miklu betri laun og auðvitað veigra þeir sér við því að koma heim að námi loknu. Hér er umræðan neikvæð og eilíft þvarg um að kostnaðurinn sé of mikill. Fjárframlögin allt of lág, allt skorið við nögl. Alþingi skammtar allt of naumt og svo er fólk skammað fyrir yfirkeyrslu. Ég varð bara að koma þessu á framfæri og bið nú þá sem eiga að stjórna málum hér að fara að gera það á uppbyggilegan hátt og með virðingu fyrir því góða starfi sem unnið er um allt í samfélagi okkar. Hættið niðurrifstali og neikvæðni. Stöndum með og styðjum við vel unnin og óeigingjörn störf lækna, hjúkrunarfólks og alls starfsfólks Landspítala háskólasjúkrahúss og allra annarra í samfélagi voru. Við eigum þessu fólki mikið að þakka. Það á að fá hrós og klapp á bakið en ekki neikvæða og hundleiðinlega umfjöllun. Hjartans þakkir. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal Skoðun Skoðun Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Nú get ég ekki orða bundist. Ég hef alltaf verið full aðdáunar á læknum og hjúkrunarfólki á Íslandi. Þessa dagana fæ ég að fylgjast með störfum þeirra í návígi og ekki minnkar aðdáun mín. Fyrir stuttu greindist eiginmaður minn með mjög erfiðan lífshættulegan sjúkdóm. Hann var strax lagður inn á Landspítala háskólasjúkrahús og meðferð hafin án tafar. Augljóst var að læknar vissu hvað þeir yrðu að gera og þeir brugðust hiklaust við og hófu sína vinnu við að berjast við óvininn. Færni þeirra er greinilega mjög mikil, eftirfylgnin alger og eiginmaður minn nýtur stöðugra rannsókna mörgum sinnum á dag. Meðferð lækna virðist stýrast af líkamlegum styrk hans eða veikleika. Hann er styrktur líkamlega, gefnar blóðflögur og séð um sýkingavarnir. Allt eins og niðurstaða rannsókna gefur tilefni til að bregðast við hverju sinni. Ég skynja vel að meðferðarteymið veit nákvæmlega hvað það er að gera og hikar aldrei í sinni vinnu. Ég er svo þakklát fyrir hæfni þessa fólks og eftirfylgni þess við að freista þess að vinna bug á sjúkdómnum. Því finnst mér svo sorglegt að hlusta enn einu sinni og aftur og aftur á umfjöllun stjórnmálamanna sem hugsa fyrst og fremst um sparnað og niðurskurð. Við heyrum enn og aftur um yfirkeyrslu í fjárhag heilbrigðiskerfisins. Formaður fjárlaganefndar alþingis hefur hafið upp raust sína og skammar stofnanir fyrir að fara yfir fjárheimildir sínar og einstaka nefndarmenn hafa fylgt í kjölfarið. Ég þakka fyrir þá þjónustu sem við erum að fá núna og að yfirstjórn spítalans skuli ekki hafna meðferð vegna þess að það megi ekki kosta of mikið að koma fólki til bjargar. Ég er ekki hissa þegar ég heyri í fréttum að meðalaldur læknastéttarinnar sé að hækka. Ungir læknar hafa miklu meiri tækifæri erlendis, miklu betri laun og auðvitað veigra þeir sér við því að koma heim að námi loknu. Hér er umræðan neikvæð og eilíft þvarg um að kostnaðurinn sé of mikill. Fjárframlögin allt of lág, allt skorið við nögl. Alþingi skammtar allt of naumt og svo er fólk skammað fyrir yfirkeyrslu. Ég varð bara að koma þessu á framfæri og bið nú þá sem eiga að stjórna málum hér að fara að gera það á uppbyggilegan hátt og með virðingu fyrir því góða starfi sem unnið er um allt í samfélagi okkar. Hættið niðurrifstali og neikvæðni. Stöndum með og styðjum við vel unnin og óeigingjörn störf lækna, hjúkrunarfólks og alls starfsfólks Landspítala háskólasjúkrahúss og allra annarra í samfélagi voru. Við eigum þessu fólki mikið að þakka. Það á að fá hrós og klapp á bakið en ekki neikvæða og hundleiðinlega umfjöllun. Hjartans þakkir.
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar