Hvers konar ímynd ertu að búa til? Rúna Magnúsdóttir skrifar 2. júlí 2014 11:00 Eitt af því skemmtilegasta sem ég geri er að fylgjast með atferli og viðhorfi fólks í kringum mig. Með tilkomu samfélagsmiðlanna á netinu, svo sem Facebook, LinkedIn eða Twitter, er áhugavert að fylgjast með fjölbreyttu lífi og starfi fólks úti um alla veröld. Hvert og eitt samfélag á netinu hefur sína sérstöðu. LinkedIn er alþjóðlegt samfélag athafnalífsins. Þar sameinast fólk um sín áhugamál, sérhæfingu og deilir bæði þekkingu og skoðunum. Það er ákveðinn tónn, stemning sem ríkir yfir tengingum og viðburðum á samfélagsvefnum LinkedIn. Á LinkedIn vinnur fólk að því að viðhalda gömlum og góðum tengslum sem og að byggja upp ný viðskiptasambönd. Þar virkar prófíllinn sem eins konar gluggaútstilling á brandi einstaklingsins, og út frá þeirri staðreynd er ótrúlegt að sjá hversu margir hugsa sama sem ekkert um þá ímynd sem þeir eru að gefa frá sér með illa unnum prófíl. Á Twitter ríkir allt önnur stemning og gríðarlega gaman að fylgjast með umræðu þar sem # tengir fólk saman á rauntíma um allan heim. Þegar ég sný mér svo að Facebook, þá fær maður að sjá sama fólkið, en núna í allt öðrum búningi. Þar færðu innsýn í heimilislífið, varúðarstatusar um grobb settir upp og heil ógrynni af stoltum foreldrum, ömmum og öfum sem eiga flottustu börn og barnabörn í heimi. Þar koma inn statusar sem tengjast bæði dægurfréttum og pólitískum fréttum dagsins ásamt viðeigandi umræðu. Það er einmitt í flóru prófíla, statusa og umræðna sem hinn sanni persónuleiki fólks stingur sér til sunds. Þar fer maður að greina fórnarlömbin frá gleðibombunum, besservisserana frá þeim sem vita alveg jafn vel, bara sjá ekki tilgang í því að tjá skoðun sína á djúpum málefnum dagsins.Hvaða tilfinningu ertu að gefa? Karakterinn okkar sem við sýnum á samfélagsmiðlunum verður óneitanlega sá karakter, sú ímynd sem fólk fær af okkur. Sú tilfinning sem við skiljum eftir í huga samferðafólks okkar er nákvæm spegilmynd af þeim tækifærum sem við fáum til baka. Sporin sem við skiljum eftir á netinu sem og í öllum öðrum samskiptum við fólk gefur samferðafólki okkar tilfinningu fyrir því hver við erum, fyrir hvað við stöndum og gefur samferðafólki okkar mynd af því hvers vegna það ætti að hafa samband við okkur.Viðhorf og skoðanir speglast til baka Hver kannast ekki við fórnarlambið sem stundum virðist þrífast á því að fá: „æ, æ, knús á þig“ sem svar við statusum, eða þá framsýna samferðafólkið sem stöðugt sýnir okkur einlæga gleði og árangur með uppbyggilegum statusum, svörum og hvatningu til annarra. Staðreyndin er sú að hvort sem þér líkar það betur eða verr, þá hefur þú nú þegar ákveðna ímynd í huga annarra. Spurningin er hvort þú vekir upp þá tilfinningu sem þú vilt að fólk finni í samskiptum sínum við þig eða hvort þú þurfir að endurskoða viðhorf þín, gildi og stefnu. Næst þegar þú ýtir á „SENDA“ hnappinn spurðu sjálfa þig áður: „Hvaða tilfinningu er ég að gefa frá mér núna?“ Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Halldór 04.04.2026 Halldór Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson skrifar Skoðun Má lækka skatta? Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Um langa föstudaga, fólk á flótta og konur sem þora Þórhallur Guðmundsson skrifar Skoðun Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar Skoðun Flokksformaðurinn sem styður þjóðarmorð Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Bændur, páskalamb og sjókvíaeldi Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Sjá meira
Eitt af því skemmtilegasta sem ég geri er að fylgjast með atferli og viðhorfi fólks í kringum mig. Með tilkomu samfélagsmiðlanna á netinu, svo sem Facebook, LinkedIn eða Twitter, er áhugavert að fylgjast með fjölbreyttu lífi og starfi fólks úti um alla veröld. Hvert og eitt samfélag á netinu hefur sína sérstöðu. LinkedIn er alþjóðlegt samfélag athafnalífsins. Þar sameinast fólk um sín áhugamál, sérhæfingu og deilir bæði þekkingu og skoðunum. Það er ákveðinn tónn, stemning sem ríkir yfir tengingum og viðburðum á samfélagsvefnum LinkedIn. Á LinkedIn vinnur fólk að því að viðhalda gömlum og góðum tengslum sem og að byggja upp ný viðskiptasambönd. Þar virkar prófíllinn sem eins konar gluggaútstilling á brandi einstaklingsins, og út frá þeirri staðreynd er ótrúlegt að sjá hversu margir hugsa sama sem ekkert um þá ímynd sem þeir eru að gefa frá sér með illa unnum prófíl. Á Twitter ríkir allt önnur stemning og gríðarlega gaman að fylgjast með umræðu þar sem # tengir fólk saman á rauntíma um allan heim. Þegar ég sný mér svo að Facebook, þá fær maður að sjá sama fólkið, en núna í allt öðrum búningi. Þar færðu innsýn í heimilislífið, varúðarstatusar um grobb settir upp og heil ógrynni af stoltum foreldrum, ömmum og öfum sem eiga flottustu börn og barnabörn í heimi. Þar koma inn statusar sem tengjast bæði dægurfréttum og pólitískum fréttum dagsins ásamt viðeigandi umræðu. Það er einmitt í flóru prófíla, statusa og umræðna sem hinn sanni persónuleiki fólks stingur sér til sunds. Þar fer maður að greina fórnarlömbin frá gleðibombunum, besservisserana frá þeim sem vita alveg jafn vel, bara sjá ekki tilgang í því að tjá skoðun sína á djúpum málefnum dagsins.Hvaða tilfinningu ertu að gefa? Karakterinn okkar sem við sýnum á samfélagsmiðlunum verður óneitanlega sá karakter, sú ímynd sem fólk fær af okkur. Sú tilfinning sem við skiljum eftir í huga samferðafólks okkar er nákvæm spegilmynd af þeim tækifærum sem við fáum til baka. Sporin sem við skiljum eftir á netinu sem og í öllum öðrum samskiptum við fólk gefur samferðafólki okkar tilfinningu fyrir því hver við erum, fyrir hvað við stöndum og gefur samferðafólki okkar mynd af því hvers vegna það ætti að hafa samband við okkur.Viðhorf og skoðanir speglast til baka Hver kannast ekki við fórnarlambið sem stundum virðist þrífast á því að fá: „æ, æ, knús á þig“ sem svar við statusum, eða þá framsýna samferðafólkið sem stöðugt sýnir okkur einlæga gleði og árangur með uppbyggilegum statusum, svörum og hvatningu til annarra. Staðreyndin er sú að hvort sem þér líkar það betur eða verr, þá hefur þú nú þegar ákveðna ímynd í huga annarra. Spurningin er hvort þú vekir upp þá tilfinningu sem þú vilt að fólk finni í samskiptum sínum við þig eða hvort þú þurfir að endurskoða viðhorf þín, gildi og stefnu. Næst þegar þú ýtir á „SENDA“ hnappinn spurðu sjálfa þig áður: „Hvaða tilfinningu er ég að gefa frá mér núna?“
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Nokkrar staðreyndir um frítt í strætó fyrir börn og ungmenni í Hafnarfirði Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar