Af slökum lagaskilningi orkumálastjóra Sif Konráðsdóttir skrifar 2. apríl 2014 07:00 Fyrir skemmstu lagði Orkustofnun fram umdeildan lista með 91 virkjanahugmynd og bað verkefnisstjórn um vernd og nýtingu náttúrusvæða um að meta þær. Forstöðumaður Orkustofnunar kallast orkumálastjóri. Sá sem gegnir þeirri stöðu núna er ekki vel læs á lög, ef marka má yfirlýsingar hans um að stofnun hans hafi verið skylt að gera þetta. Í ljós kemur nefnilega að meirihluti hugmyndanna, eða alls 50 hugmyndir, er settur fram að frumkvæði stofnunarinnar sjálfrar. Ekkert orkufyrirtæki bað um mat á þeim. Staðreyndin er sú, þvert á það sem sitjandi orkumálastjóri hefur látið hafa eftir sér, að lög mæla alls ekki fyrir um þetta. Lögin skylda Orkustofnun einungis til að setja fram skilgreindar hugmyndir orkufyrirtækja. Þær eru miklu færri. Engin lög mæla sumsé fyrir um skyldu Orkustofnunar til að senda verkefnisstjórn sínar eigin virkjanahugmyndir. Vissulega er sleginn sá varnagli í lögum að stofnuninni sé heimilt að setja fram sínar virkjanahugmyndir. En það er bara heimild. Orkumálastjóri þyrfti því að setja fram rökstuðning fyrir því að stofnun hans ætti að beita þessari lagaheimild um hverja einstaka hugmynd. Það blasir síður en svo við af hverju stofnunin mætti beita henni. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Fyrir skemmstu lagði Orkustofnun fram umdeildan lista með 91 virkjanahugmynd og bað verkefnisstjórn um vernd og nýtingu náttúrusvæða um að meta þær. Forstöðumaður Orkustofnunar kallast orkumálastjóri. Sá sem gegnir þeirri stöðu núna er ekki vel læs á lög, ef marka má yfirlýsingar hans um að stofnun hans hafi verið skylt að gera þetta. Í ljós kemur nefnilega að meirihluti hugmyndanna, eða alls 50 hugmyndir, er settur fram að frumkvæði stofnunarinnar sjálfrar. Ekkert orkufyrirtæki bað um mat á þeim. Staðreyndin er sú, þvert á það sem sitjandi orkumálastjóri hefur látið hafa eftir sér, að lög mæla alls ekki fyrir um þetta. Lögin skylda Orkustofnun einungis til að setja fram skilgreindar hugmyndir orkufyrirtækja. Þær eru miklu færri. Engin lög mæla sumsé fyrir um skyldu Orkustofnunar til að senda verkefnisstjórn sínar eigin virkjanahugmyndir. Vissulega er sleginn sá varnagli í lögum að stofnuninni sé heimilt að setja fram sínar virkjanahugmyndir. En það er bara heimild. Orkumálastjóri þyrfti því að setja fram rökstuðning fyrir því að stofnun hans ætti að beita þessari lagaheimild um hverja einstaka hugmynd. Það blasir síður en svo við af hverju stofnunin mætti beita henni.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar