Náttúrupassi – aðgangskort sem virkar Björn Valdimarsson skrifar 18. febrúar 2014 10:17 Flestir eru sammála um að það væri slæm niðurstaða ef við helstu áningarstaði ferðamanna verði kofaskrifli þar sem rukkarar híma þann tíma sem opið er til að taka við klinki af ferðamönnum. Það vakna ýmsar spurningar, hve lengi verður opið, verður hægt að skoða t.d. um miðnætti þegar albjart er á Íslandi, á að vera sólarhringsvakt, mun þetta nokkuð borga sig? Fyrir utan hvað þetta er hallærislegt og niðurlægjandi þá er hætt við að framkvæmdin verði erfið. Á skíðasvæðum í Evrópu er fjöldinn allur af skíðalyftum, landeigendur og eigendur lyftanna reka sameiginlegt kerfi þannig að gefin eru út kort sem veita aðgang að lyftunum. Svo er gert upp eftir aðsókn hjá hverjum og einum eftir hvert tímabil. Hægt væri að hugsa sér að gefin verði út mismunandi náttúrukort á Íslandi, t.d. vikukort sem gildir fyrir Suðurland, Norðurland, Austurland eða Vesturland, og kort sem giltu fyrir allt landið. Kortin væru sem sagt gild í mismunandi tíma og fyrir aðgreind svæði. Á stöðum þar sem óskað væri eftir að rukka aðgangseyri væri komið fyrir hliði, til að komast inn þyrfti að bera kortið að nema sem opnar fyrir hverjum og einum. Ferðamenn hefðu þannig val um hvort þeir yfirhöfuð vilja kaupa kort, hve mikið þeir vilja skoða og hve lengi. Síðan verði fjármunum sem koma inn skipt eftir ákveðnu kerfi og aðsókn. Umsjónarmenn eða eigendur hvers staðar sæju sjálfir um að koma upp aðstöðu, girða og hafa eftirlit með starfseminni. Þannig væri ekki verið að standa í þessu nema þar sem aðsókn væri töluvert mikil. Ferðamenn borga fast verð fyrir passann og þurfa ekki að vera að spá í hvort þeir eigi að splæsa í að skoða hvern stað eða ekki, þeir renna bara kortinu í gegn. Þetta er hugsanleg leið til að fá fjármuni til að koma upp aðstöðu og viðhalda henni. Það er fráhrindandi að setja flatan skatt á alla sem koma til landsins, sumir hafa engan áhuga á að heimsækja þessa hefðbundnu ferðamannastaði og hvers vegna á að rukka þá? Svo eru það Íslendingarnir. Ef þeir eiga að fá aðgang sem greitt er fyrir t.d. með því að hafa greiðsluna innifalda í nefskatti eins og útvarpsgjaldinu, væri hægt að hafa það þannig að rafræn íslensk skilríki nægi til að fá aðgang. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Sjá meira
Flestir eru sammála um að það væri slæm niðurstaða ef við helstu áningarstaði ferðamanna verði kofaskrifli þar sem rukkarar híma þann tíma sem opið er til að taka við klinki af ferðamönnum. Það vakna ýmsar spurningar, hve lengi verður opið, verður hægt að skoða t.d. um miðnætti þegar albjart er á Íslandi, á að vera sólarhringsvakt, mun þetta nokkuð borga sig? Fyrir utan hvað þetta er hallærislegt og niðurlægjandi þá er hætt við að framkvæmdin verði erfið. Á skíðasvæðum í Evrópu er fjöldinn allur af skíðalyftum, landeigendur og eigendur lyftanna reka sameiginlegt kerfi þannig að gefin eru út kort sem veita aðgang að lyftunum. Svo er gert upp eftir aðsókn hjá hverjum og einum eftir hvert tímabil. Hægt væri að hugsa sér að gefin verði út mismunandi náttúrukort á Íslandi, t.d. vikukort sem gildir fyrir Suðurland, Norðurland, Austurland eða Vesturland, og kort sem giltu fyrir allt landið. Kortin væru sem sagt gild í mismunandi tíma og fyrir aðgreind svæði. Á stöðum þar sem óskað væri eftir að rukka aðgangseyri væri komið fyrir hliði, til að komast inn þyrfti að bera kortið að nema sem opnar fyrir hverjum og einum. Ferðamenn hefðu þannig val um hvort þeir yfirhöfuð vilja kaupa kort, hve mikið þeir vilja skoða og hve lengi. Síðan verði fjármunum sem koma inn skipt eftir ákveðnu kerfi og aðsókn. Umsjónarmenn eða eigendur hvers staðar sæju sjálfir um að koma upp aðstöðu, girða og hafa eftirlit með starfseminni. Þannig væri ekki verið að standa í þessu nema þar sem aðsókn væri töluvert mikil. Ferðamenn borga fast verð fyrir passann og þurfa ekki að vera að spá í hvort þeir eigi að splæsa í að skoða hvern stað eða ekki, þeir renna bara kortinu í gegn. Þetta er hugsanleg leið til að fá fjármuni til að koma upp aðstöðu og viðhalda henni. Það er fráhrindandi að setja flatan skatt á alla sem koma til landsins, sumir hafa engan áhuga á að heimsækja þessa hefðbundnu ferðamannastaði og hvers vegna á að rukka þá? Svo eru það Íslendingarnir. Ef þeir eiga að fá aðgang sem greitt er fyrir t.d. með því að hafa greiðsluna innifalda í nefskatti eins og útvarpsgjaldinu, væri hægt að hafa það þannig að rafræn íslensk skilríki nægi til að fá aðgang.