Markmið veiðigjalda gleymst

Þrátt fyrir að veiðigjöld á útgerðina hafi hækkað verulega á síðustu árum hafa útgjöld til hafrannsókna dregist saman. Þetta hefur gerst þrátt fyrir að eitt af grundvallarmarkmiðum stjórnvalda við álagningu veiðigjalda hafi frá upphafi verið að fjármagna þjónustu við sjávarútveginn.

Framlög til Hafrannsóknarstofnunar duga ekki lengur til að stunda grunnrannsóknir. Ljóst er að stofnmæling botnfiska sem fara á fram í haust, svokallað haustrall, verður með öðru sniði í ár en síðustu nítján ár, og munu rannsóknarskip stofnunarinnar ekki koma að rannsókninni.

„Sparnaður í hafrannsóknum er gott dæmi um það þegar verið er að spara eyrinn og kasta krónunni,“ Kolbeinn Árnason, framkvæmdastjóri LÍÚ, í svari við fyrirspurn Fréttablaðsins.

„Hafrannsóknir gera okkur kleift að nýta stofnana okkar á sjálfbæran og ábyrgan hátt með langtímasjónarmið að leiðarljósi,“ segir Kolbeinn.

Án rannsókna gæti aflaráðgjöf orðið undir því sem fiskistofnarnir þola, með tilheyrandi tekjutapi. Niðurskurður upp á tugi milljóna af rannsóknarfé gæti því valdið tekjutapi sem gæti hæglega mælst í hundruðum milljóna.

Hafrannsóknarstofnun fékk um 1,4 milljarða króna á fjárlögum í fyrra, svipað og árið áður. Í fyrra greiddi útgerðin 4,9 milljarða í veiðigjald, auk 4,8 milljarða í sérstakt veiðigjald. Veiðigjaldið í heild sinni nam því um 9,8 milljörðum króna.

Stofnunin fékk 1,8 milljarða á árinu 2009, uppreiknað á verðlagi ársins 2013. Veiðigjöld það ár voru 1,2 milljarðar.

Framlög ríkisins eru ekki einu tekjur Hafrannsóknarstofnar, í fyrra voru sértekjur stofnunarinnar um 1,3 milljarðar króna.