Flytja þúsundir trjáa í brennsluofn Elkem

Skógrækt ríkisins afhendir á næstu vikum kísilmálmverksmiðju Elkem á Grundartanga á annað þúsund tonn af lerkibolum sem hafa fallið til við grisjun skóga í öllum landshlutum. Verksmiðjan getur nýtt 35.000 tonn af timbri á ári.

Þröstur Eysteinsson, sviðsstjóri hjá Skógrækt ríkisins, segir þetta eitt dæmi um að nýtt tímabil í skógrækt sem atvinnugrein í landinu sé hafið. „Nú eru komnir skógar á Íslandi sem eru orðnir nógu stórir og gamlir til að hægt sé á hagkvæman hátt að vinna efni til nytja. Þar á meðal til málmvinnslu. Samningur okkar við Elkem er um 1.600 rúmmetrar timburs en þeir geta tekið við eins miklu og við komumst yfir að grisja,“ segir Þröstur en grisjunarviðurinn til Elkem kemur frá fimm skógum Skógræktarinnar, auk tveggja ræktunarsvæða skógræktarfélaga í öllum landshlutum.

Spurður um fjölda þeirra trjáa sem felld eru í tengslum við verkefnið segir Þröstur að ekki sé langt frá lagi að um 20 tré séu grisjuð fyrir hvern rúmmetra sem fluttur er til Grundartanga. „Þetta eru því um 24.000 tré sem voru felld núna. Við erum gjarnan að fella um þúsund tré á hektara og skilja eftir eitt til tvö þúsund tré. Því hafa verið grisjaðir um 24 til 30 hektarar af skógi til að framleiða þetta magn. Það er reyndar aðeins lítill hluti þess sem þarf að grisja í skógum hér á Íslandi. Það þarf að grisja á milli tvö til þrjú þúsund hektara lands ef vel ætti að vera,“ segir Þröstur sem bætir við að til að komast yfir slíkt verkefni þurfi betri tæki og tól. Ágætis byrjun væri að fá skógarhöggsvél til landsins.

Þorsteinn Hannesson, sérfræðingur hjá Elkem, segir að verksmiðjan á Grundartanga geti notað allt að 35.000 tonn af timbri í framleiðslu sinni ár hvert. Grisjunarviður frá Skógræktinni er þar af um 1.200 til 1.500 tonn og frá Sorpu fást sex til tuttugu þúsund tonn af viðarkurli úr endurunnu timbri, en það magn er mjög breytilegt á milli ára. Það sem upp á vantar af timbri er flutt inn frá Kanada. „Notkun okkar á timbrinu er þannig að því er blandað við annað hráefni sem fer inn á ofninn og umbreytist þar í viðarkol, og það er kolefnið sem nýtist okkur. Timbrið er hlutlaust í tilliti til kolefnislosunar, en annars þyrfti að nýta kolefni sem grafið er úr jörðu; kol, viðarkol eða koks, sem er kolefniseldsneyti úr kolum. Svo þessi leið er umhverfisvæn,“ segir Þorsteinn.