Baráttan gegn atvinnuleysinu Runólfur Ágústsson skrifar 30. apríl 2013 07:00 Á Íslandi hefur náðst einstakur árangur í baráttunni gegn fjöldaatvinnuleysi. Eftir hrun var einn af hverjum tíu vinnufærum mönnum án vinnu en atvinnuleysi er nú með því lægsta í vestrænum ríkjum, nokkru hærra en í Austurríki og Noregi en á pari við Þýskaland og Holland. Um helgina kusum við til Alþingis. Í öllum okkar nágrannalöndum, vestan hafs og austan, hefur atvinnuleysi verið eitt af aðalmálum kosninga undanfarin misseri. Svo er ekki hér. Ástæðan er sá árangur sem ríkisstjórnin, stéttarfélög, atvinnurekendur og sveitarfélög hafa sameiginlega náð. Þrátt fyrir að samskipti ríkisstjórnarinnar við aðila vinnumarkaðarins hafi verið hnökrótt og ekki skilað þeim árangri í fjárfestingum og atvinnusköpun sem vænst var, hefur verið alger einhugur um aðgerðir til að bæta stöðu atvinnuleitenda og skapa þeim ný tækifæri. Sérstakur sameiginlegur aðgerðahópur stjórnvalda og aðila vinnumarkaðarins hefur samhæft og stýrt risavöxnum átaksverkefnum sem hafa virkað. Milljarðar króna hafa verið færðir úr bótakerfinu yfir í menntakerfið ásamt því að Atvinnuleysistryggingasjóður hefur styrkt þúsundir nýrra starfa. Markmiðið er að nýta betur almannafé og nota þá gríðarmiklu fjármuni sem farið hafa í bótagreiðslur til að skapa fólki raunveruleg tækifæri í stað þess að greiða þeim fyrir að sitja heima. Aðgerðir gegn atvinnuleysi hafa frá 2009 verið þríþættar. Í fyrstu var lögð ofuráhersla á að bjóða atvinnuleitendum upp á virkniúrræði til að sporna við neikvæðum afleiðingum langtímaatvinnuleysis. Sérstök áhersla var lög á ungt atvinnulaust fólk með átakinu Ungt fólk til athafna sem skilaði góðum árangri og vann gegn skelfilegum áhrifum atvinnuleysis á þann stóra hóp. Síðan voru skólarnir opnaðir og þeim tryggt fjármagn til að taka á móti þúsundum atvinnuleitenda. Lögð var áhersla á að bjóða ungu atvinnulausu fólki að fara af bótum í nám. Þetta átak, sem náði hámarki árið 2011 undir slagorðinu Nám er vinnandi vegur, opnaði fólki leið af vinnumarkaði yfir í nám öllum til hagsbóta. Einstaklingurinn styrkir sína stöðu með aukinni menntun og samfélagið fjárfestir í mannauði á tímum þegar ekki er þörf fyrir vinnuafl viðkomandi. Þriðji áfanginn felst í því að auðvelda fyrirtækjum fjárfestingu í nýjum störfum með því að niðurgreiða stofnkostnað ef atvinnuleitandi er ráðinn. Þá fær fyrirtæki tímabundinn styrk úr Atvinnuleysistryggingasjóði sem nemur grunnfjárhæð atvinnuleysisbóta upp í kjarasamningsbundin laun. Með þessum verkefnum hefur orðið til fjöldi starfa, flest árið 2012 með átaksverkefninu Vinnandi vegur og mun þeim fjölga á þessu ári með verkefninu Liðsstyrkur. Á þriðja þúsund einstaklingar fengu tækifæri til innkomu á vinnumarkað á ný á síðasta ári með þessum eða sambærilegum úrræðum. Eins og sjá má á meðfylgjandi töflu hafa þúsundir atvinnuleitenda nýtt sér framangreind tækifæri og farið í nám eða störf. Ofangreindar aðgerðir og sú samstaða sem um þær hefur verið, eiga stærstan þátt í lækkuðu atvinnuleysi hérlendis. Þetta eru bráðaaðgerðir í kreppu. Við höfum troðið marvaðann og gert það vel. Fjölgun framtíðarstarfa veltur hins vegar á tveimur þáttum. Aukinni erlendri fjárfestingu ásamt þeim hagvexti sem henni fylgir og hækkuðu menntastigi á vinnumarkaði. Hér þurfa stjórvöld og aðilar vinnumarkaðarins að taka höndum saman. Á því veltur framtíð okkar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Skoðun Að semja gegn sjálfum sér Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson skrifar Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir skrifar Skoðun Hvernig er að eiga sæti við borðið Ásta Guðrún Helgadóttir skrifar Sjá meira
Á Íslandi hefur náðst einstakur árangur í baráttunni gegn fjöldaatvinnuleysi. Eftir hrun var einn af hverjum tíu vinnufærum mönnum án vinnu en atvinnuleysi er nú með því lægsta í vestrænum ríkjum, nokkru hærra en í Austurríki og Noregi en á pari við Þýskaland og Holland. Um helgina kusum við til Alþingis. Í öllum okkar nágrannalöndum, vestan hafs og austan, hefur atvinnuleysi verið eitt af aðalmálum kosninga undanfarin misseri. Svo er ekki hér. Ástæðan er sá árangur sem ríkisstjórnin, stéttarfélög, atvinnurekendur og sveitarfélög hafa sameiginlega náð. Þrátt fyrir að samskipti ríkisstjórnarinnar við aðila vinnumarkaðarins hafi verið hnökrótt og ekki skilað þeim árangri í fjárfestingum og atvinnusköpun sem vænst var, hefur verið alger einhugur um aðgerðir til að bæta stöðu atvinnuleitenda og skapa þeim ný tækifæri. Sérstakur sameiginlegur aðgerðahópur stjórnvalda og aðila vinnumarkaðarins hefur samhæft og stýrt risavöxnum átaksverkefnum sem hafa virkað. Milljarðar króna hafa verið færðir úr bótakerfinu yfir í menntakerfið ásamt því að Atvinnuleysistryggingasjóður hefur styrkt þúsundir nýrra starfa. Markmiðið er að nýta betur almannafé og nota þá gríðarmiklu fjármuni sem farið hafa í bótagreiðslur til að skapa fólki raunveruleg tækifæri í stað þess að greiða þeim fyrir að sitja heima. Aðgerðir gegn atvinnuleysi hafa frá 2009 verið þríþættar. Í fyrstu var lögð ofuráhersla á að bjóða atvinnuleitendum upp á virkniúrræði til að sporna við neikvæðum afleiðingum langtímaatvinnuleysis. Sérstök áhersla var lög á ungt atvinnulaust fólk með átakinu Ungt fólk til athafna sem skilaði góðum árangri og vann gegn skelfilegum áhrifum atvinnuleysis á þann stóra hóp. Síðan voru skólarnir opnaðir og þeim tryggt fjármagn til að taka á móti þúsundum atvinnuleitenda. Lögð var áhersla á að bjóða ungu atvinnulausu fólki að fara af bótum í nám. Þetta átak, sem náði hámarki árið 2011 undir slagorðinu Nám er vinnandi vegur, opnaði fólki leið af vinnumarkaði yfir í nám öllum til hagsbóta. Einstaklingurinn styrkir sína stöðu með aukinni menntun og samfélagið fjárfestir í mannauði á tímum þegar ekki er þörf fyrir vinnuafl viðkomandi. Þriðji áfanginn felst í því að auðvelda fyrirtækjum fjárfestingu í nýjum störfum með því að niðurgreiða stofnkostnað ef atvinnuleitandi er ráðinn. Þá fær fyrirtæki tímabundinn styrk úr Atvinnuleysistryggingasjóði sem nemur grunnfjárhæð atvinnuleysisbóta upp í kjarasamningsbundin laun. Með þessum verkefnum hefur orðið til fjöldi starfa, flest árið 2012 með átaksverkefninu Vinnandi vegur og mun þeim fjölga á þessu ári með verkefninu Liðsstyrkur. Á þriðja þúsund einstaklingar fengu tækifæri til innkomu á vinnumarkað á ný á síðasta ári með þessum eða sambærilegum úrræðum. Eins og sjá má á meðfylgjandi töflu hafa þúsundir atvinnuleitenda nýtt sér framangreind tækifæri og farið í nám eða störf. Ofangreindar aðgerðir og sú samstaða sem um þær hefur verið, eiga stærstan þátt í lækkuðu atvinnuleysi hérlendis. Þetta eru bráðaaðgerðir í kreppu. Við höfum troðið marvaðann og gert það vel. Fjölgun framtíðarstarfa veltur hins vegar á tveimur þáttum. Aukinni erlendri fjárfestingu ásamt þeim hagvexti sem henni fylgir og hækkuðu menntastigi á vinnumarkaði. Hér þurfa stjórvöld og aðilar vinnumarkaðarins að taka höndum saman. Á því veltur framtíð okkar.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar
Skoðun Heimurinn brennur minna – en það er aðeins hálf sagan sögð hjá Lomborg Haukur Logi Jóhannsson skrifar