Ísland sem mennskt land Júlíus Valdimarsson skrifar 9. janúar 2013 06:00 Þann 6. september sl. birtist í Fréttablaðinu grein eftir mig sem bar nafnið „Ég sé fyrir mér mennskan heim". Þessi grein var að efni til fyrri hluti persónulegrar hugleiðingar eða yfirlýsingar sem ég skrifaði árið 1996 og mér finnst ekki síður eiga við í dag. Það sem þarna var ritað fyrir 17 árum stóð einhvern veginn ljóslifandi fyrir mér og tiltrú mín hefur ekki minnkað á þá mennsku framtíð sem þar er lýst þrátt fyrir tímabundna erfiðleika sem við göngum nú í gegnum. Ekki síst er tiltrú mín sterk á unga fólkið sem er kraftmikið og skapandi og reiðubúið til þess að leita nýrra leiða eins og kom vel fram í búsáhaldabyltingunni sem ekki hefði átt sér stað án þess. Sama er að segja um kröftugar aðgerðir ungs fólks annars staðar í heiminum sem nú krefst öðruvísi þjóðfélags. Hér á eftir fer seinni hluti hugleiðinga minna. Ég sé fyrir mér Ísland sem mennskt land. Ég sé fyrir mér Ísland sem fyrsta landið í heiminum sem nær þessu marki. Ekki vegna þess að hér búi betra fólk, því að fólk alls staðar annars staðar á plánetunni býr yfir sömu þrá og starfar að sama marki. Ísland er hins vegar lítið land, sem samt sem áður hefur öll einkenni annarra þjóðfélaga. Allar stofnanir og félög eru hér eins og annars staðar. Flestir kynstofnar og þjóðir eiga fulltrúa sína í íslensku þjóðfélagi og eru hluti af því eins og annars staðar.Mannlegt net Allar stefnur og straumar, allir fordómar, allt trúleysi, allt vonleysi, allt óöryggi, öll tortryggni, öll græðgi, allt tillitsleysi og allt óréttlæti er hér eins og annars staðar. Allt þetta sem þarf að leysa alls staðar í heiminum er einnig hér. Við erum hins vegar svo örfá og það er auðvelt fyrir okkur að hittast persónulega og reglulega. Það er svo auðvelt fyrir okkur að mynda mannlegt net sem nær til hverrar götu, allra hverfa, þorpa og bæja, allra skóla, vinnustaða og félaga. Ég sé fyrir mér fordæmisáhrif þess þjóðfélags sem okkur mun takast að mynda hér á Íslandi. Hingað munu margir koma til að upplifa félagslega fyrirmynd hins mennska þjóðfélags. Við munum einnig frétta af sífellt fleiri þjóðfélögum, bæjum, þorpum, hverfum og götum þar sem tókst að breyta völdunum og opna framtíðina eins og hér… Ég sé fyrir mér fólkið… börnin mín og barnabörnin… Ég sé fyrir mér bjartan, breyttan og mennskan heim… Ég sé fyrir mér alheimslega mennska þjóð… Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun Verðgæzlustjóri ríkisins gengur aftur Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir Skoðun Eldri maður fer í framboð Ragnar Sverrisson Skoðun Við ræktum arfa og vonumst eftir rósum Sóldís Birta Reynisdóttir Skoðun Sólveig Anna um stöðu verkafólks innan eða utan ESB Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Það sem enginn segir þér um að flytja til annars lands Valerio Gargiulo Skoðun Meira sund í Kópavogi Jónas Már Torfason Skoðun Chardonnay á Sólvallagötu Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Verðbólgukeppni Benedikt S. Benediktsson Skoðun Skoðun Skoðun Við stöndum vörð um Múlaþing Jónína Brynjólfsdóttir,Eiður Ragnarsson skrifar Skoðun Viðsnúningur í rekstri, hver borgar? Stefán Þór Eysteinsson,Hjördís Helga Seljan skrifar Skoðun Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir,Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifar Skoðun Fagmennska, forgangsröðun og framtíð þróunarsamvinnu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Lækkun virðisaukaskatts á eldsneyti gagnast ekki atvinnulífinu Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Það sem enginn segir þér um að flytja til annars lands Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Hvers vegna og hvernig háskólanám? Hallur Þór Sigurðarson skrifar Skoðun Frá þekkingu til verðmæta – hvar slitna tengslin? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ilmurinn er svo lokkandi Einar Helgason skrifar Skoðun Við ræktum arfa og vonumst eftir rósum Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Skoðun Áframhaldandi og markviss vinna í þágu barna í Hveragerði Eva Harðardóttir,Sandra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Lækkum leikskólagjöld og tökum upp 100% syskinaafslátt Tinna Berg Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Í þágu heimilanna… utan ESB Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Chardonnay á Sólvallagötu Elías Blöndal Guðjónsson skrifar Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir skrifar Skoðun Ósýnileg en ómissandi Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Áfram menning og listir, ekki bara á tyllidögum! María Pálsdóttir skrifar Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir skrifar Skoðun Meira sund í Kópavogi Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Stefna í fíkniefnamálum á villigötum? Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Sátt í september verður að ná til allra Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Heilbrigðiskerfið tekur á móti börnunum Ástþóra Kristinsdóttir,María Rut Beck,Ingibjörg Thomsen Hreiðarsdóttir skrifar Skoðun Eldri maður fer í framboð Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Kærleikur og umburðarlyndi vinstrimanna Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Verðgæzlustjóri ríkisins gengur aftur Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Vöndum okkur Ingibjörg Ólöf Isaksen skrifar Skoðun Verðbólgukeppni Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hvers vegna eru listir lýðheilsumál? Árný Fjóla Ásmundsdóttir,Kristín Lilja Thorlacius,María Arnardóttir skrifar Skoðun Frístundaheimili eru grunnþjónusta Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Vill meirihlutinn í Reykjavíkurborg ekki hlusta á íbúa? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Sjá meira
Þann 6. september sl. birtist í Fréttablaðinu grein eftir mig sem bar nafnið „Ég sé fyrir mér mennskan heim". Þessi grein var að efni til fyrri hluti persónulegrar hugleiðingar eða yfirlýsingar sem ég skrifaði árið 1996 og mér finnst ekki síður eiga við í dag. Það sem þarna var ritað fyrir 17 árum stóð einhvern veginn ljóslifandi fyrir mér og tiltrú mín hefur ekki minnkað á þá mennsku framtíð sem þar er lýst þrátt fyrir tímabundna erfiðleika sem við göngum nú í gegnum. Ekki síst er tiltrú mín sterk á unga fólkið sem er kraftmikið og skapandi og reiðubúið til þess að leita nýrra leiða eins og kom vel fram í búsáhaldabyltingunni sem ekki hefði átt sér stað án þess. Sama er að segja um kröftugar aðgerðir ungs fólks annars staðar í heiminum sem nú krefst öðruvísi þjóðfélags. Hér á eftir fer seinni hluti hugleiðinga minna. Ég sé fyrir mér Ísland sem mennskt land. Ég sé fyrir mér Ísland sem fyrsta landið í heiminum sem nær þessu marki. Ekki vegna þess að hér búi betra fólk, því að fólk alls staðar annars staðar á plánetunni býr yfir sömu þrá og starfar að sama marki. Ísland er hins vegar lítið land, sem samt sem áður hefur öll einkenni annarra þjóðfélaga. Allar stofnanir og félög eru hér eins og annars staðar. Flestir kynstofnar og þjóðir eiga fulltrúa sína í íslensku þjóðfélagi og eru hluti af því eins og annars staðar.Mannlegt net Allar stefnur og straumar, allir fordómar, allt trúleysi, allt vonleysi, allt óöryggi, öll tortryggni, öll græðgi, allt tillitsleysi og allt óréttlæti er hér eins og annars staðar. Allt þetta sem þarf að leysa alls staðar í heiminum er einnig hér. Við erum hins vegar svo örfá og það er auðvelt fyrir okkur að hittast persónulega og reglulega. Það er svo auðvelt fyrir okkur að mynda mannlegt net sem nær til hverrar götu, allra hverfa, þorpa og bæja, allra skóla, vinnustaða og félaga. Ég sé fyrir mér fordæmisáhrif þess þjóðfélags sem okkur mun takast að mynda hér á Íslandi. Hingað munu margir koma til að upplifa félagslega fyrirmynd hins mennska þjóðfélags. Við munum einnig frétta af sífellt fleiri þjóðfélögum, bæjum, þorpum, hverfum og götum þar sem tókst að breyta völdunum og opna framtíðina eins og hér… Ég sé fyrir mér fólkið… börnin mín og barnabörnin… Ég sé fyrir mér bjartan, breyttan og mennskan heim… Ég sé fyrir mér alheimslega mennska þjóð…
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Skoðun Símalaus heimili – skref í átt að auknum samskiptum og betri þjónustu Gunnur Helgadóttir,Jakobína Hólmfríður Árnadóttir skrifar
Skoðun Áframhaldandi og markviss vinna í þágu barna í Hveragerði Eva Harðardóttir,Sandra Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir skrifar
Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir skrifar
Skoðun Heilbrigðiskerfið tekur á móti börnunum Ástþóra Kristinsdóttir,María Rut Beck,Ingibjörg Thomsen Hreiðarsdóttir skrifar
Skoðun Hvers vegna eru listir lýðheilsumál? Árný Fjóla Ásmundsdóttir,Kristín Lilja Thorlacius,María Arnardóttir skrifar
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun