Bróðir minn Krabbameinsfélagið Hildur Baldursdóttir skrifar 31. október 2013 06:00 Um miðjan mars á þessu ári greindist ég með brjóstakrabbamein. Sá dómur var mér eðlilega þungbær. Fyrirvaralaust breyttist lífið. Árs veikindaleyfi frá vinnu og lífið umturnaðist. Á slíkum tímum þarf maður marga bandamenn. Við þekkjum það tilsvar frá hetjum fornsagnanna: „Ber er hver að baki nema sér bróður eigi“. Margir „bræður“ hafa fylkt sér að baki mér og einn af þeim öflugri er Ráðgjafarþjónusta Krabbameinsfélagsins í Skógarhlíð. Góð vinkona beindi mér þangað fljótlega eftir greiningu og það er ekki ofmælt að mér var tekið opnum örmum. Fyrst fékk ég tíma í slökun sem róaði strekktar taugar og fleiri slíkir tímar hafa bæst við. Svo var mér bent á snyrtinámskeið. Ég hélt að það væri bara pjatt, en annað kom á daginn. Ekki minnst gagnlegt að fá aðstoð við að sættast við breytt útlit. Nú er ekki lengur í boði að skella á sig maskara og glossi og líta bara skikkanlega út. Húðin breytist og augnhár hverfa, en ég fékk góða hjálp við að takast á við það. Fjölbreyttir fyrirlestrar eru í boði bæði til gagns og gamans. Síðast var ég að læra um varðveislu og flokkun á stafrænum ljósmyndum. Frá upphafi hef ég mætt eins oft og ég get í Qi-gong hugleiðslu undir leiðsögn Gunnars Eyjólfssonar leikara. Við öndum inn góðri orku, stjórnum henni, slökum og tæmum hugann. Þessar æfingar hafa nýst mér vel þegar verkir eða áhyggjur segja til sín. Námskeið eru fjölbreytt í Skógarhlíðinni. Núna er ég á frábæru átta vikna námskeiði í „Núvitund“ (Mindfullness). Það námskeið hjálpar til við að lifa í núinu og njóta augnabliksins. Að bægja frá sér erfiðum hugsunum og takast á við það sem mætir manni. Það sem er samt allra best er viðmótið sem mætir manni í Ráðgjafarþjónustunni í Skógarhlíðinni. Ekki bara frá starfsfólki, heldur líka hinum gestunum. Ég reyni að fara þangað eins oft og ég get, því mér líður ævinlega betur eftir heimsóknina, hvert svo sem erindið er. Ég hef alltaf tekið einhvern þátt í bleika mánuðinum og þá hugsað til þeirra sem standa á vígvellinum. Verð að viðurkenna að mánuðurinn í ár er öðruvísi. Nú er það ég sem er í baráttunni og tek við og þakka hlýjar hugsanir og stuðning. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Freyja Þórisdóttir Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson Skoðun Skoðun Skoðun Ekki éta útsæðið Jóhannes Þór Skúlason skrifar Skoðun Stefnum á svikalaust sumarfrí - það er skemmtilegra Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Hin hagsýna húsmóðir ársins 2026 Alma Dóra Ríkarðsdóttir skrifar Skoðun Réttarríki fyrir lengra komna Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað er að því að vera heimsborgari? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Nei eða já? Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Þegar sauðfé verður á vegi okkar Eyjólfur Ingvi Bjarnason skrifar Skoðun Það skiptir máli að velja rétta séreign Harpa Jónsdóttir skrifar Skoðun Svartir svanir á Reykjanesi Böðvar Tómasson skrifar Skoðun „Sprúttsalar“, lög sem gilda… þegar hentar Þráinn Farestveit skrifar Skoðun Byssur bæta ekki heiminn Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Með vinnuna í vasanum? Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Saga úr heilbrigðiskerfi okkar Íslendinga Magnea Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Baldur til Eyja og við borgum Sigríður Jóhannesdóttir,Sæþór Þorbergsson skrifar Skoðun Þrír forstjórar sem margfalla á staðreyndaprófinu Jón Kaldal skrifar Skoðun Góðar fréttir af almenningssamgöngum Davíð Þorláksson skrifar Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Getur Evrópusinni af hugsjón sannfært hrædda þjóð? Sigurjón Ólafsson skrifar Skoðun Frekjukallar fyrr og nú Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Forréttindafólk sem segir nei Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Saga frá Svíþjóð - Lífskjör mælast ekki í vaxtaprósentum Berglind Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Ekki nóg að telja milljarðana: Árangur verður að mælast Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Ljósmyndarinn á öld gervigreindar Kristján Logason skrifar Skoðun Þegar skattfé velur búsetu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Afmarkað vald er ekki endilega lítið vald Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Suðurland í sókn en Vegagerðin sker niður landsbyggðarstrætó skrifar Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar Skoðun Kristján Loftsson og stalínistarnir Arngrímur Stefánsson skrifar Sjá meira
Um miðjan mars á þessu ári greindist ég með brjóstakrabbamein. Sá dómur var mér eðlilega þungbær. Fyrirvaralaust breyttist lífið. Árs veikindaleyfi frá vinnu og lífið umturnaðist. Á slíkum tímum þarf maður marga bandamenn. Við þekkjum það tilsvar frá hetjum fornsagnanna: „Ber er hver að baki nema sér bróður eigi“. Margir „bræður“ hafa fylkt sér að baki mér og einn af þeim öflugri er Ráðgjafarþjónusta Krabbameinsfélagsins í Skógarhlíð. Góð vinkona beindi mér þangað fljótlega eftir greiningu og það er ekki ofmælt að mér var tekið opnum örmum. Fyrst fékk ég tíma í slökun sem róaði strekktar taugar og fleiri slíkir tímar hafa bæst við. Svo var mér bent á snyrtinámskeið. Ég hélt að það væri bara pjatt, en annað kom á daginn. Ekki minnst gagnlegt að fá aðstoð við að sættast við breytt útlit. Nú er ekki lengur í boði að skella á sig maskara og glossi og líta bara skikkanlega út. Húðin breytist og augnhár hverfa, en ég fékk góða hjálp við að takast á við það. Fjölbreyttir fyrirlestrar eru í boði bæði til gagns og gamans. Síðast var ég að læra um varðveislu og flokkun á stafrænum ljósmyndum. Frá upphafi hef ég mætt eins oft og ég get í Qi-gong hugleiðslu undir leiðsögn Gunnars Eyjólfssonar leikara. Við öndum inn góðri orku, stjórnum henni, slökum og tæmum hugann. Þessar æfingar hafa nýst mér vel þegar verkir eða áhyggjur segja til sín. Námskeið eru fjölbreytt í Skógarhlíðinni. Núna er ég á frábæru átta vikna námskeiði í „Núvitund“ (Mindfullness). Það námskeið hjálpar til við að lifa í núinu og njóta augnabliksins. Að bægja frá sér erfiðum hugsunum og takast á við það sem mætir manni. Það sem er samt allra best er viðmótið sem mætir manni í Ráðgjafarþjónustunni í Skógarhlíðinni. Ekki bara frá starfsfólki, heldur líka hinum gestunum. Ég reyni að fara þangað eins oft og ég get, því mér líður ævinlega betur eftir heimsóknina, hvert svo sem erindið er. Ég hef alltaf tekið einhvern þátt í bleika mánuðinum og þá hugsað til þeirra sem standa á vígvellinum. Verð að viðurkenna að mánuðurinn í ár er öðruvísi. Nú er það ég sem er í baráttunni og tek við og þakka hlýjar hugsanir og stuðning.
Skoðun Uppgjör við víkinga öld elítunnar - Hvernig siðmenntuð þjóð rís upp úr sjálfskaparvíti spillingar Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Þjóðarsjóðurinn okkar heitir Landsvirkjun. Erum við að ávaxta hann? Sigvaldi Einarsson skrifar
Skoðun Lýðræði í skugga sérhagsmuna – sjálfseyðingarbarátta íslensks samfélags Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Björgum okkur frá þeim sem ætla að bjarga þjóðinni frá sjálfri sér Þórður Snær Júlíusson skrifar