Segir Andra Snæ fara í manninn en ekki málefnið

„Ég var nú svolítið hissa á honum að persónugera þetta svona,“ segir Gunnar Einarsson, bæjarstjóri í Garðabæ um opið bréf rithöfundarins Andra Snæs Magnasonar til bæjarstjórans vegna fyrirhugaðra vegaframkvæmda við Gálgahraun.

Andri Snær gagnrýnir framkvæmdirnar og bendir á að Álftanesvegur sé hannaður fyrir 20 þúsund bíla á sólarhring, byggð í Garðaholti verði ekki í bráð og Álftanes muni ekki vaxa á þeim hraða sem talið var. Hann segir hraunið sjaldgæft náttúrufyrirbæri sem sé verndað samkvæmt lögum.

„Við höfum ekki slegið af neina byggð í Garðaholti eða á Álftanesi,“ segir Gunnar, og segir alls konar misskilning hafa komið upp í tengslum við framkvæmdirnar.

„Nú eru um fimm þúsund bílar sem fara gamla veginn á sólarhring,“ segir Gunnar, og telur að með uppbyggingu í Garðaholti og á Álftanesi muni sú tala muni hækka upp í um það bil 12 þúsund bíla á næstu tuttugu árum.

„Við erum að fara í aðalskipulagsvinnu núna og þá sjáum við betur hvernig byggðin kemur til með að þróast, í hvaða forgangsröðun við setjum byggðina, en þetta er eitt besta byggingarlandsvæði á höfuðborgarsvæðinu, Garðaholtið, og auðvitað þarf að koma vegur frá því svæði.“

Öldruð móðir hafði áhyggjur

Gunnar segir fyrirhugaðar framkvæmdir hafa staðist umhverfismat og nýi vegurinn muni liggja í jaðri Gálgahraunsins.

„Það er oft látið eins og þetta sé að fara yfir mitt hraunið. Veglínan mun liggja í jaðri Gálgahrauns og þess sem kallað er Garðahraun. Við erum búin að friðlýsa mestum parti Gálgahraunsins og erum með í farvatninu að vernda meira af hrauninu, Búrfellið, Búrfellsgjána og hraunið alveg niður að Gálgahrauni.“

Andri Snær endar pistil sinn á að benda á að eftir hundrað ár verði þeir Gunnar jafn dauðir. „Ég held samt að barnabörn okkar gætu orðið ástfangin og langað til að ganga um hraunið sér til heilsubótar. Þangað til þá vona ég að huldubílar og hraunvættir haldi ekki fyrir þér vöku.“

„Mér fannst hann fara að hluta til í manninn en ekki málefnið, en ég er pollrólegur yfir þessu. Það var aðallega öldruð móðir mín sem hafði áhyggjur af því að það væri verið að ráðast á soninn,“ segir Gunnar og hlær.