Erla ber traust til saksóknara

Erla Bolladóttir segist ekki undrandi á ákvörðun ríkissaksóknara um að ákæra ekki í kærumáli á hendur lögreglumanni vegna ætlaðra kynferðisbrota á árinu 1976 á meðan hún sat í gæsluvarðaldi vegna Guðmundar- og Geirfinnsmálsins.

Erla segist ekki hafa átt von á því að ákæra yrði gefin út í málinu: „Það var vitað allan tímann að málið er fyrnt þannig að það var enginn grundvöllur fyrir ákæru í því. En hvað hefur komið út úr rannsókninni? Ef það er eitthvað sem bendir til sektar þá er kannski eitthvað innan embættisins sem verður brugðist við því."

Kæran lögð fram af siðferðislegum ástæðum

Erla segist hafa lagt fram kæruna af siðferðislegum ástæðum. „Upphaflega var ég í allt of miklu áfalli út af þessu öllu saman." Erla vildi ganga frá lausum endum með því að leggja fram kæruna. „Ég gat ekki hjá líða að kæra þetta."

Erla segir að hún hafi ekki geta hugsað sér að leggja fram kæru þegar málið kom fyrst upp. „Ég var allt of hrædd til þess að þora því. Enginn hefði trúað mér. Ég bara hreinlega þorði því ekki af ótta við það hvað yrði gert ef ég myndi láta þetta út af mér." Aðspurð að því hvað Erla hafi óttast segist hún hafa óttast yfirvöld, enda hafi meint brot verið framið af lögreglumanni. „Ég var fórnarlamb í áfalli sem hefði ekki megnað að gera neitt." Erla segist þó ekki hafa neina persónulega þörf á því að neinum verði refsað í málinu.

Ber traust til saksóknara

„Ég hef það á tilfinningunni að saksóknari hafi vandað sig við rannsóknina á málinu," segir Erla. Aðspurð að því hvort hún treysti yfirvöldum segist hún ekki gera það en bætir þó við „Ég ber traust til saksóknara miðað við reynslu mína hingað til."