Blákaldir hagsmunir Íslands

Össur Skarphéðinsson, utanríkisráðherra, skrifar í Fréttablaðið þann 22. febrúar sl. og svarar gagnrýni minni á þversagnakenndar árásir hans á utanríkismálastefnu Sjálfstæðisflokksins. Í greinarbút hans má þó trauðla finna mótrök við gagnrýni minni og má helst lesa á milli lína að þar sé ráðherrann að koma á framfæri ákalli til Sjálfstæðisflokksins um að hjálpa sér við að koma Íslandi í ESB.

Áréttað var á nýafstöðnum landsfundi að Sjálfstæðisflokkurinn telur hagsmunum Íslands betur borgið fyrir utan ESB. Aðildarviðræður ríkisstjórnarinnar við ESB eru í ógöngum og því er beiðni Össurar um aðstoð í því máli skiljanleg. Sáttaboð Sjálfstæðisflokksins um þjóðaratkvæðagreiðslu til að skera úr um framhald viðræðnanna stendur enn og var ítrekað í ályktun landsfundar um utanríkismál þó með breyttu orðalagi um að hætta viðræðum í stað þess að gera hlé. Vilji Össur ekki einangra sinn flokk enn frekar er rétta leiðin að slást í lið með Sjálfstæðisflokknum og leggja málið fyrir þjóðina. Það er lýðræðisleg leið sem best er til þess fallin að skapa sátt um þetta mikla ágreiningsmál.

Utanríkisstefna Íslands á að felast í því að treysta stöðu þjóðarinnar með því að efla frjálsræði í viðskiptum og nýta þau margvíslegu tækifæri sem felast í vaxandi alþjóðastarfi og samvinnu við aðrar lýðræðisþjóðir sem hafa frið, frelsi og mannréttindi að leiðarljósi. Þetta er kjarninn í utanríkisstefnu Sjálfstæðisflokksins og um þetta markmið hafa sjálfstæðismenn og kratar haft ágætt samstarf gegnum tíðina. Þannig sér Össur, rétt eins og Sjálfstæðisflokkurinn, að fyrirhugaður fríverslunarsamningur milli ESB og Bandaríkjanna getur skapað grunn að miklum tækifærum í alþjóðaviðskiptum. Það eru því talsverðir hagsmunir í húfi fyrir Ísland að leita leiða til að koma að því borði og gerast aðili að slíkum samningi.

Sjálfstæðismenn munu aldrei sætta sig við gjaldeyrishöft og þeim er full ljóst að við núverandi ástand efnahagsmála, eins og ríkisstjórnin kýs að skilja frá borði, verður ekki unað. Var ályktað á landsfundi að íslenska krónan í höftum getur ekki verið framtíðargjaldmiðill þjóðarinnar ef taka á þátt í alþjóðlegri samkeppni og afla þjóðinni tekna á heimsmarkaði.

Aðalatriði er að innganga í ESB felur ekki í sér neinar efnahagslegar lausnir sem við Íslendingar getum ekki sjálfir ráðist í að framkvæma. Það eru því blákaldir hagsmunir Íslands sem eiga að ráða för en ekki tálsýnin um töfralausn ESB-aðildar.