Auður ráðherrabekkur á Skálholtshátíð

„Að sjálfsögðu erum við svekkt að ráðherrarnir skuli ekki hafa komið en það eru skiljanlegar ástæður fyrir því,“ segir Kristján Valur Ingólfsson, vígslubiskup í Skálholti. „Ráðherrar hafa í mörg horn að líta og það þarf að boða þá með mjög löngum fyrirvara. Það var greinilega þannig að þeir voru bundnir við önnur verkefni og ég hef fullan skilning á því. En það er alltaf leiðinlegt þegar ráðherra geta ekki komið.“

Enginn ráðherranna níu sá sér fært að mæta á Skálholtshátíð um síðustu helgi þrátt fyrir boð um slíkt. Þá var 50 ára afmælis kirkjunnar minnst sem og afhendingu Skálholtsstaðar til þjóðkirkjunnar - sem markar fyrstu skrefin í átt að aðskilnaði ríkis og kirkju.

Björn Bjarnason, fyrrverandi ráðherra, gerir þetta að umtalsefni á vef sínum, bjorn.is.:

„Nýja alþingismenn þekki ég ekki í sjón og kann einhver þeirra að hafa verið meðal kirkju- eða hátíðargesta. Ég sá Árna Johnsen, fyrrverandi þingmann Suðurkjördæmis, en engan ráðherra, ég tel mig þekkja þá alla í sjón. Vissulega afhenti ríkið kirkjunni Skálholt til eignar og yfirráða árið 1963 en þar með urðu ekki slit í samskiptum ríkis og kirkju vegna Skálholtsstaðar. Slíti menn þau tengsl höggva þeir á rætur þjóðmenningar,“ segir Björn á vef sínum

Kristján Valur segir eðlilegar skýringar á því að ráðherrarnir hafi ekki mætt. Flestir hafa afboðað komu sína – verið erlendis eða uppteknir við annað. Menntamálaráðherra hafi þó boðað komu sína en hafi ekki mætt.

„Forseti Íslands var viðstaddur – sem betur fer. Hann var meira að segja svo elskulegur að rjúfa sitt sumarfrí fyrir þennan atburð. Enda eru þetta merkileg tímamót – fimmtíu ár liðin frá því að Skálholt var afhent kirkjunni. Þar með  varð kirkjan í fyrsta skipti persóna að lögum. Þá voru fyrstu skrefin tekin í áttina að því að skilja á milli ríkis og kirkju,“ segir Kristján Valur.