Þurfa að stefna ríkinu til að fá að nefna strákinn eftir afanum

Reykdal Máni Magnússon hefur stefnt Íslenska ríkinu til að hrinda úrskurði mannanafnanefndar þar sem beiðni hans um að fá að bera eiginnafnið Reykdal var hafnað. Nefndin komst að þeirri niðurstöðu í úrskurði að nafnið Reykdal myndi brjóta í bága við íslenskt málkerfi, en viðurkenndi þó að margir hefðu borið nafnið í gegnum tíðina.

Samkvæmt Þjóðskrá ber drengurinn eins og sakir standa nafnið drengur Magnússon. Magnús Ninni Reykdalsson, faðir Reykdals, sagði í samtali við fréttamann Vísis að hugmyndin hefði verið sú að gefa drengnum nafnið Reykdal í höfuðið á afa sínum.

Finnst vera um mikla forsjárhyggju að ræða

Magnús telur mannanafnanefnd skjóta skökku við í frjálsum samfélögum nútímans. Hann segir: „Það hlýtur þá að þurfa eitthvað batterí sem ákveður í hvernig fötum barnið má vera. Það hlýtur líka að vera til einhver nefnd sem úrskurðar um hvort maður megi ala upp barnið." Magnús bætir svo við: „Að okkar mati er þessi nefnd og lögin sem hún vinnur eftir algjörlega barn síns tíma."

Magnús telur einnig ákveðins misskilnings gæta um nefndina og segir: „Þetta er heldur ekki að virka eins og fólk heldur að þetta virki. Það fólk sem ég hef talað við og hefur ekkert kynnt sér málið segir: „Við verðum að hafa mannanafnanefnd svo að börn séu ekki skýrð einhverju ónefni," en hún er ekkert að stoppa það. Hún er bara að hugsa um einhverjar málvenjur og þessháttar."

Aðspurður að því hvort hann teldi íslenskri tungu ekki hætta búin ef mannanafnanefnd yrði lögð niður segist Magnús ósammála því. „Tungumál verða að fá að þróast." Magnús benti einnig á að ójafnrétti fælist í því að íslendingar með erlendan ríkisborgararétt geti nefnt börn sín hvaða eiginnafni sem er svo lengi sem nafnið væri ekki í trássi við þær reglur sem giltu í hinu erlenda ríki, en víða erlendis gilda ekki sérstakar reglur um nöfn manna.

Efast um tilvistarrétt nefndarinnar

„Ég er búinn að tala við Ögmund [Jónasson starfandi innanríkisráðherra innsk. blm.] og fullt af þingmönnum og ráðamönnum og þeir eru allir sammála um það að þurfi eitthvað að fara að taka þetta í gegn. Sumir segja að það þurfi að leggja þetta niður og sumir að það þurfi að breyta þessu. Allir eru þó sammála um að þetta sé ekki í lagi, sérstaklega núna eftir Blævar málið."

Magnús segist hafa hugsað sér að bíða þar til reglunum yrði breytt en segist hafa komist að raun um það að slíkt myndi líklegast taka mörg ár, nema nefndin og lögin yrðu hreinlega lögð niður á einu bretti. Því hafi verið tekin ákvörðun um að fara í málaferli við Íslenska ríkið. Magnús furðaði sig einnig á því að verið væri að eyða peningum skattgreiðenda, sem væru af skornum skammti, í mannanafnanefnd á meðan niðurskurður bitnaði illa á annarri þarfri þjónustu.

Minnir um margt á mál Blævar Bjarkardóttur

Mál Reykdals minnir um margt á mál Blævar Bjarkardóttur sem féll í héraðsdómi 31. janúar 2013. Blær fékk úrskurði mannanafnanefndar hrint. Dómurinn taldi að það myndi ekki samræmast 3. mgr. 71. gr. stjórnarskrár að banna að hún fengi að bera nafnið Blær, enda taldi dómurinn að slíkt bann myndi ekki vernda brýn réttindi annarra. Forvitnilegt verður að sjá hvort málsvörn Íslenska ríkisins í máli Reykdals muni lúta að því hvort ríkið telji að brýn nauðsyn standi til að banna mönnum að bera nöfn sem samræmast ekki mannanafnalögum, en málverndarsjónarmiðum hefur oft verið teflt fram til réttlætingar á tilvist nefndarinnar.