Álftanes og Garðabær bæta hvort annað upp 19. október 2012 06:00 Þann 20. október nk. verður gengið til kosninga um sameiningu Álftaness og Garðabæjar. Eins og allir vita þá var fjárhagsleg staða sveitarfélagsins Álftaness með þeim hætti að Eftirlitsnefnd með fjármálum sveitarfélaga lagði það til við þáverandi samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra að Sveitarfélaginu Álftanesi yrði skipuð fjárhaldsstjórn, sem hefði forystu um endurskipulagningu fjármála sveitarfélagsins. Fjárhaldsstjórnin var skipuð með vísan til sveitarstjórnarlaga. Þannig að í raun var verið að svipta bæjarstjórn Álftaness öllum fjárforráðum og fjárhaldsstjórn tók við stjórn fjármála sveitarfélagsins. Þetta var í byrjun febrúar 2010. Meðal þeirrar niðurstöðu, sem fjárhaldsstjórnin komst að, var að samhliða aðgerðum í fjármálum sveitarfélagsins þyrfti að koma til sameining við annað sveitarfélag. Besta þjónustan á lægsta verðinu Ég hef lengi verið hlynntur sameiningu sveitarfélaga, því ég tel að víða sé verið að reka allt of margar smáar einingar. Sveitarfélögin eiga hins vegar ekki endilega að vera allt of stór, en þau eiga vera það stór að þau eigi þess kost að veita sem besta þjónustu til handa íbúum fyrir sem lægst verð. Helstu niðurstöður vinnu fjárhaldsstjórnar og þeirra ráðgjafa sem að vinnunni komu er að sameiginlegt sveitarfélag hefur sömu fjárhagsstöðu og Garðabær eitt og sér eftir aðeins þrjú ár. Og það er miðað við að íbúafjölgun í Garðabæ sé einungis 1,5% og engin íbúafjölgun verði á Álftanesi. Það sem hefur áhrif á þessa stöðu er auðvitað ekki bara tiltekt í rekstri og hagræðing af sameiningu – heldur eru að koma til sérstök framlög úr Jöfnunarsjóði sveitarfélaga á næstu árum.Viðsnúningur í rekstri Það sem hefur komið mér hvað mest á óvart í allri þessari vinnu, er aðallega þrennt. Í fyrsta lagi hversu vel endurskipulagning á fjármálum sveitarfélagsins Álftaness hefur gengið – þ.e. tiltekt í rekstri. Í öðru lagi, hversu vel hafa gengið allir samningar við lánardrottna um niðurfellingar á skuldum Álftaness. Og í þriðja lagi hversu fljótt sameiginlegt sveitarfélag er orðið fjárhagslega sterkt og öflugt. Vegna þess hve hlynntur ég hef verið sameiningum sveitarfélaga þá hafði ég í umræðu lagt á það áherslu að ekki mætti horfa til of skamms tíma varðandi hagræðingu. Það er því ákaflega ánægjulegt hve fljótt áætlanir gera ráð fyrir að sameiginlegt sveitarfélag verði fjárhagslega sterkt. Auðvitað er sameining sveitarfélaga miklu meira en bara krónur og aurar – auðvitað snýst sameining líka um þjónustu, félagslíf, bæjarbrag, menningu og svo framvegis. En við eigum ekki að óttast neitt. Sveitarfélögin koma hvort um sig inn í sameinað sveitarfélag með svo ótalmargt sem bætir hitt upp. Sú upptalning er of löng til að birta hér. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við stöndum á tímamótum Ellý Tómasdóttir skrifar Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar Skoðun Þjóð í vaxtafjötrum hafta Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Samningsmarkmið Íslands mega ekki vera leyndarmál Júlíus Valsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð og hjúkrunarfræðingar: Hvað segja gögnin? Bjarni Jónsson skrifar Sjá meira
Þann 20. október nk. verður gengið til kosninga um sameiningu Álftaness og Garðabæjar. Eins og allir vita þá var fjárhagsleg staða sveitarfélagsins Álftaness með þeim hætti að Eftirlitsnefnd með fjármálum sveitarfélaga lagði það til við þáverandi samgöngu- og sveitarstjórnarráðherra að Sveitarfélaginu Álftanesi yrði skipuð fjárhaldsstjórn, sem hefði forystu um endurskipulagningu fjármála sveitarfélagsins. Fjárhaldsstjórnin var skipuð með vísan til sveitarstjórnarlaga. Þannig að í raun var verið að svipta bæjarstjórn Álftaness öllum fjárforráðum og fjárhaldsstjórn tók við stjórn fjármála sveitarfélagsins. Þetta var í byrjun febrúar 2010. Meðal þeirrar niðurstöðu, sem fjárhaldsstjórnin komst að, var að samhliða aðgerðum í fjármálum sveitarfélagsins þyrfti að koma til sameining við annað sveitarfélag. Besta þjónustan á lægsta verðinu Ég hef lengi verið hlynntur sameiningu sveitarfélaga, því ég tel að víða sé verið að reka allt of margar smáar einingar. Sveitarfélögin eiga hins vegar ekki endilega að vera allt of stór, en þau eiga vera það stór að þau eigi þess kost að veita sem besta þjónustu til handa íbúum fyrir sem lægst verð. Helstu niðurstöður vinnu fjárhaldsstjórnar og þeirra ráðgjafa sem að vinnunni komu er að sameiginlegt sveitarfélag hefur sömu fjárhagsstöðu og Garðabær eitt og sér eftir aðeins þrjú ár. Og það er miðað við að íbúafjölgun í Garðabæ sé einungis 1,5% og engin íbúafjölgun verði á Álftanesi. Það sem hefur áhrif á þessa stöðu er auðvitað ekki bara tiltekt í rekstri og hagræðing af sameiningu – heldur eru að koma til sérstök framlög úr Jöfnunarsjóði sveitarfélaga á næstu árum.Viðsnúningur í rekstri Það sem hefur komið mér hvað mest á óvart í allri þessari vinnu, er aðallega þrennt. Í fyrsta lagi hversu vel endurskipulagning á fjármálum sveitarfélagsins Álftaness hefur gengið – þ.e. tiltekt í rekstri. Í öðru lagi, hversu vel hafa gengið allir samningar við lánardrottna um niðurfellingar á skuldum Álftaness. Og í þriðja lagi hversu fljótt sameiginlegt sveitarfélag er orðið fjárhagslega sterkt og öflugt. Vegna þess hve hlynntur ég hef verið sameiningum sveitarfélaga þá hafði ég í umræðu lagt á það áherslu að ekki mætti horfa til of skamms tíma varðandi hagræðingu. Það er því ákaflega ánægjulegt hve fljótt áætlanir gera ráð fyrir að sameiginlegt sveitarfélag verði fjárhagslega sterkt. Auðvitað er sameining sveitarfélaga miklu meira en bara krónur og aurar – auðvitað snýst sameining líka um þjónustu, félagslíf, bæjarbrag, menningu og svo framvegis. En við eigum ekki að óttast neitt. Sveitarfélögin koma hvort um sig inn í sameinað sveitarfélag með svo ótalmargt sem bætir hitt upp. Sú upptalning er of löng til að birta hér.
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Öflugur framhaldsskóli á Suðurnesjum er réttlætismál Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar
Skoðun Samkeppnisreglur sem myndlistarmenn hafa komið sér saman um Emma Heiðarsdóttir,Eva Ísleifs,Jóna Hlíf Halldórsdóttir,Unndór Egill Jónsson skrifar
Skoðun Námsárangur í frjálsu falli — hversu lengi ætlum við að horfa á? Nína Berglind Sigurgeirsdóttir skrifar