Framtíðin er okkar Birgir Örn Guðjónsson skrifar 6. október 2012 00:00 Þessar línur eru sérstaklega ætlaðar þeim sem hafa ekki mjög mikinn áhuga á stjórnmálum. Það er nefnilega staðreynd að þeir sem hafa minnstan áhuga á stjórnmálum eru gjarnan þeir sem þurfa mest á breytingum að halda. Þetta eru oft þeir sem þurfa að láta í sér heyra og hafa áhrif. Þetta er millistéttin og þeir sem hafa það jafnvel enn verra. Hvernig stendur á því að í lýðræðisþjóðfélagi er stærsti þjóðfélagshópurinn, þ.e. millistéttin, í sífelldri varnarbaráttu? Hvernig stendur á því að það er sífellt verið að fórna okkur fyrir lítinn hóp fjármagnseigenda sem notar okkur sem kubba í einkaspilavíti kerfisins? Hvernig stendur á því að þeir sem taka áhættuna halda sínum vinningi en við sitjum alltaf uppi með reikninginn eftir að allt hefur verið lagt undir í lok veislunnar? Ef svörin eru þau að þessir menn séu bara svona ótrúlega klárir er um leið verið að segja að við séum vitlaus. Það er kominn tími til að standa upp og hætta þessari vitleysu. Það er komið nóg af því að fjölskyldum okkar sé fórnað. Reikningarnir sem við erum að greiða eru ekki okkar. Heimili landsins eru komin á ystu nöf og talnasérfræðingar geta ekki galdrað annan raunveruleika. Viðbótarlífeyririnn er búinn, sparireikningurinn er tómur og á útgjaldareikningnum eru bara rauðar tölur. Launin eru hætt að duga. Það er verið að ræna framtíð okkar og barna okkar beint fyrir framan nefið á okkur. Það er kominn tími á rétta forgangsröðun. Forgangsröðun þar sem réttlæti, virðing og heiðarleiki ráða för. Það er kominn tími til að sérhagsmunir víki fyrir almannahagsmunum. Það er kominn tími til að við, fólkið í landinu, séum metin að verðleikum. Fjármagnseigendur og þeir sem lögðu framtíð okkar að veði eru ekki vont fólk. Þetta eru einstaklingar sem lærðu að notfæra sér kerfi sem er vont. Þessu kerfi er hægt að breyta. Það er kominn tími til að snúa bökum saman og hætta að berjast um pólitíska hugmyndafræði og fara að berjast fyrir því sem skiptir máli. Mér er nákvæmlega sama hvort eitthvað heitir vinstri eða hægri ef við höfum það alltaf jafn skítt. Pólitísk hugtök eru lítið annað en kúgunarvald þeirra sem vilja ráða framtíð okkar. Hræðslan við stefnubreytingar er orðin skynseminni yfirsterkari. Í krafti fjöldans getum við breytt stjórnmálum. Í krafti lýðræðis getum við haft áhrif og breytt því sem þarf að breyta. Það þarf nýja hugsun, nýja stefnu og nýtt siðferði. Það þarf nýtt fólk. Fram undan er barátta en baráttan er ekki um framtíð flokka. Baráttan er um framtíð þjóðar. Við megum ekki óttast breytingar. Það er óbreytt ástand sem við þurfum að óttast. Framtíð Íslands þarf á þér að halda. Ekki vanmeta þau áhrif sem þú getur haft. Baráttumaðurinn Nelson Mandela sagði: „It always seems impossible until it‘s done.“ Framtíðin er okkar, ef við viljum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir Skoðun Slapp lifandi út af elliheimili Margrét Sigríður Guðmundsdóttir Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson Skoðun Listin að blekkja heila þjóð Halldóra Mogensen Skoðun Ertu ekki hress? Sigurbjörg J. Helgadóttir Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar Skoðun Þegar yfirmaður er skrímslið í okkar lífi Ómar Skapti Gíslason skrifar Skoðun Verða Íslendingar kvaddir í evrópskan her? Steinar Logi Hafsteinsson skrifar Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Mér er ekki sama Þorkell Daníel Eiríksson skrifar Skoðun Vaxtarmörk eða valdsmörk sveitarstjórna Orri Björnsson skrifar Skoðun Lýðheilsa og leiðin til Siglufjarðar Pétur Heimisson skrifar Skoðun Sterkur skólabær – vinnum þetta saman Jóhannes Már Pétursson skrifar Skoðun Það sem skiptir raunverulega máli Guðbjörg Ingunn Magnúsdóttir skrifar Skoðun Af hverju eru sum hús full af lífi en önnur tóm? Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar Skoðun Tónlistarborgin eflist! Skúli Helgason skrifar Skoðun Kominn tími til í Kópavogi María Ellen Steingrímsdóttir skrifar Skoðun Tunglskot og tilraunastofa Ásta Kristín Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Sögnin að banna Hans Alexander Margrétarson Hansen skrifar Skoðun Hvað sagði konan? G.Eygló Friðriksdóttir skrifar Sjá meira
Þessar línur eru sérstaklega ætlaðar þeim sem hafa ekki mjög mikinn áhuga á stjórnmálum. Það er nefnilega staðreynd að þeir sem hafa minnstan áhuga á stjórnmálum eru gjarnan þeir sem þurfa mest á breytingum að halda. Þetta eru oft þeir sem þurfa að láta í sér heyra og hafa áhrif. Þetta er millistéttin og þeir sem hafa það jafnvel enn verra. Hvernig stendur á því að í lýðræðisþjóðfélagi er stærsti þjóðfélagshópurinn, þ.e. millistéttin, í sífelldri varnarbaráttu? Hvernig stendur á því að það er sífellt verið að fórna okkur fyrir lítinn hóp fjármagnseigenda sem notar okkur sem kubba í einkaspilavíti kerfisins? Hvernig stendur á því að þeir sem taka áhættuna halda sínum vinningi en við sitjum alltaf uppi með reikninginn eftir að allt hefur verið lagt undir í lok veislunnar? Ef svörin eru þau að þessir menn séu bara svona ótrúlega klárir er um leið verið að segja að við séum vitlaus. Það er kominn tími til að standa upp og hætta þessari vitleysu. Það er komið nóg af því að fjölskyldum okkar sé fórnað. Reikningarnir sem við erum að greiða eru ekki okkar. Heimili landsins eru komin á ystu nöf og talnasérfræðingar geta ekki galdrað annan raunveruleika. Viðbótarlífeyririnn er búinn, sparireikningurinn er tómur og á útgjaldareikningnum eru bara rauðar tölur. Launin eru hætt að duga. Það er verið að ræna framtíð okkar og barna okkar beint fyrir framan nefið á okkur. Það er kominn tími á rétta forgangsröðun. Forgangsröðun þar sem réttlæti, virðing og heiðarleiki ráða för. Það er kominn tími til að sérhagsmunir víki fyrir almannahagsmunum. Það er kominn tími til að við, fólkið í landinu, séum metin að verðleikum. Fjármagnseigendur og þeir sem lögðu framtíð okkar að veði eru ekki vont fólk. Þetta eru einstaklingar sem lærðu að notfæra sér kerfi sem er vont. Þessu kerfi er hægt að breyta. Það er kominn tími til að snúa bökum saman og hætta að berjast um pólitíska hugmyndafræði og fara að berjast fyrir því sem skiptir máli. Mér er nákvæmlega sama hvort eitthvað heitir vinstri eða hægri ef við höfum það alltaf jafn skítt. Pólitísk hugtök eru lítið annað en kúgunarvald þeirra sem vilja ráða framtíð okkar. Hræðslan við stefnubreytingar er orðin skynseminni yfirsterkari. Í krafti fjöldans getum við breytt stjórnmálum. Í krafti lýðræðis getum við haft áhrif og breytt því sem þarf að breyta. Það þarf nýja hugsun, nýja stefnu og nýtt siðferði. Það þarf nýtt fólk. Fram undan er barátta en baráttan er ekki um framtíð flokka. Baráttan er um framtíð þjóðar. Við megum ekki óttast breytingar. Það er óbreytt ástand sem við þurfum að óttast. Framtíð Íslands þarf á þér að halda. Ekki vanmeta þau áhrif sem þú getur haft. Baráttumaðurinn Nelson Mandela sagði: „It always seems impossible until it‘s done.“ Framtíðin er okkar, ef við viljum.
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar
Skoðun Samgöngur til Vestmannaeyja á kostnað annarra landshluta Hildur Sólveig Sigurðardóttir,Viktoría Líf Valdimars Ingibergsdóttir skrifar
Skoðun „Mér finnst, ég ræð!“ – en þannig byggjum við ekki upp skólastarf Lis Ruth Klörudóttir skrifar
Skoðun Þögnin fyrir storminn: Þegar blekkingin brestur og snjóhengjan fellur Sigurður Sigurðsson skrifar