Kæra Reykjavíkurborg

Ég er komin aftur í þína þjónustu eftir yndislegt sumarfrí. Því eyddi ég að mestu fjarri malbikuðum götum í nær stanslausri veðurblíðu, lá úti í móa með strá í munni og lét mig dreyma um að gerast bóndi. Þó bara svona sumarbóndi. En nú er ég sem sagt komin aftur þótt skrefin hafi verið heldur þung fyrsta fundardaginn. Ég vinn sem kennari í nýsmíðuðum skóla og hlakka til vetrarins vegna þess að starfið er fjölbreytt, krakkarnir skapandi og vinnufélagarnir alltaf til í að sprella.

Mér hefur alltaf verið ljóst að kennarastarfið gerði mig ekki ríka. Auðvitað vonar maður að tímar breytist og kennarar, hjúkrunarfólk, slökkviliðsmenn, lögregluþjónar og aðrir sem sinna svona tómstundastörfum geti lifað af laununum en þangað til skulum við bara vona að meirihlutinn hafi reddað sér fyrirvinnu. Það er reyndar vandi út af fyrir sig en ég er hrædd um að ansi margir hafi fundið framtíðarfélaga í svipuðu starfi. ?They breed amongst themselves? var sagt einhvers staðar og spáðu bara í það; þetta fólk mun sennilega eignast börn sem eru tilbúin til þess að vinna mikið fyrir lítið.

Það var hins vegar ekki erindið kæra Reykjavík heldur að mér er vandi á höndum. Þannig er að þessi peningaupphæð sem þú borgar mér um hver mánaðamót og sumir kalla laun en ég kýs að kalla kaldhæðni lækkar umtalsvert þegar skóla lýkur á sumrin vegna þess að þá dettur fasta yfirvinnan út. Sumum þykir þetta eflaust eðlilegt, af hverju ætti að borga vinnu sem ekki er sinnt? En starfsmenn hjá öðrum fyrirtækjum sinna varla fastri yfirvinnu í sínu sumarfríi.

Nú er sumrinu samt lokið og ég mæti berjablá til vinnu með ótal nýjar hugmyndir í töskunni. Þann 1. ágúst hófst nýtt skólaár og vegna starfsreynslu og stöðu hef ég vaxið um tvo launaflokka. Ég ætla ekkert að vera að telja fram hvað tveir launaflokkar þýða á kennaramáli því ég hef fyrir sið að vera kurteis svona opinberlega en mig munar samt um þennan pening.

Og nú vík ég loks að máli dagsins. Launadeildin þín treystir sér ekki til að borga mér full laun fyrr en 1. október. Nú skaltu ekki misskilja mig, ég fæ greiddar krónurnar sem vantaði upp á fyrir ágúst og september, ég fæ þær bara ekki strax. Þetta hljómar kannski ekki eins og neitt stórslys en þetta er veruleikinn á hverju einasta hausti hjá að minnsta kosti þeim þúsund kennurum sem starfa hjá þér. Einhver sagði að vandinn væri einmitt falinn í fjöldanum, launadeildin kæmist bara ekki yfir að afgreiða þetta fyrr en mér er nokkuð sama hver ástæðan er. Ég réði mig í vinnu og vil fá rétt laun.

Að þessu sögðu getur þú kannski skilið að mér var brugðið þegar ég sá að vextir hafa bæst við reikninginn frá orkuveitunni þinni af því að ég lét hann bíða. Sama dag rann rukkun um leikskólagjöld inn um lúguna. Ég róaði mig samt niður og minnti mig á að þú gast ekki endilega munað að ég væri starfsmaður hjá þér og þú hefðir ekki borgað mér rétt laun síðustu tvo útborgunardaga. Þar sem ég er sæmilega upplýst veit ég líka að orkuveitan, leikskólinn og launadeildin eru sjálfstæð fyrirtæki og tengjast ekki á nokkurn hátt nema að tilheyra sama sveitarfélagi. Því hef ég ákveðið að taka mig á, verða sjálfstæðari og spila með. Mig langar bara að vita hvert ég sendi vaxtareikninginn.