Gjá milli þjóðar og útvegsmanna Gunnar Skúli Ármannsson og Helga Þórðardóttir skrifar 6. júní 2012 11:15 Útvegsmenn, landssamband þeirra og viðhengi hafa stundað grímulausan áróður gegn veiðileyfagjaldinu með öllum tiltækum ráðum. Það auglýsingaflóð hefur sjálfsagt kostað skildinginn. Núna ætla þeir að binda flotann við bryggju. Hvað gera þeir næst? Venjulega þegar gjá myndast milli þings og þjóðar safnar þjóðin nöfnum á undirskriftarlista og fer með hann til forsetans. Síðan er málið eftir atvikum afgreitt í þjóðaratkvæðagreiðslu með lýðræðislegum hætti. Útvegsmenn gera ekkert slíkt. Þeir vita sem er að stór meirihluti þjóðarinnar er ósammála þeim. Þeir hafa kosið leið valdbeitingar í skjóli fjármagns. Þess vegna er gjá milli þjóðar og útvegsmanna. Hópar sem vilja að þjóðarviljinn komi skýrt fram hafa að undanförnu safnað undirskriftum á netinu til að kalla fram þjóðaratkvæðagreiðslu um framtíðarskipulag við stjórn fiskveiða á http://thjodareign.is/. Samfara þjóðaratkvæðagreiðslu verður mikil umræða sem yrði mjög upplýsandi. Það liggur nefnilega fiskur undir steini. Það eru tvö frumvörp sem liggja fyrir Alþingi. Frumvarpið um veiðileyfagjaldið sem mest er rifist um en skugga þess leggur yfir annað frumvarp, frumvarpið um stjórn fiskveiða. Það snýr að stjórn fiskveiða og er mun mikilvægara því þar geta handhafar kvótans haldið kvótanum í 20 ár og jafnvel lengur. Í dag fá útgerðarmenn kvótann til eins árs í senn. Afleiðingin er að kvótinn mun færast mun nær því að verða eign útvegsmanna, sem er þeim ekki á móti skapi en í hrópandi andstöðu við vilja þjóðarinnar. Þess vegna verður að stöðva frumvarpið um stjórn fiskveiða, þess vegna verðum við að skrifa okkur á http://thjodareign.is/ og kalla fram þjóðaratkvæðagreiðslu um sjávarauðlindina okkar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Útvegsmenn, landssamband þeirra og viðhengi hafa stundað grímulausan áróður gegn veiðileyfagjaldinu með öllum tiltækum ráðum. Það auglýsingaflóð hefur sjálfsagt kostað skildinginn. Núna ætla þeir að binda flotann við bryggju. Hvað gera þeir næst? Venjulega þegar gjá myndast milli þings og þjóðar safnar þjóðin nöfnum á undirskriftarlista og fer með hann til forsetans. Síðan er málið eftir atvikum afgreitt í þjóðaratkvæðagreiðslu með lýðræðislegum hætti. Útvegsmenn gera ekkert slíkt. Þeir vita sem er að stór meirihluti þjóðarinnar er ósammála þeim. Þeir hafa kosið leið valdbeitingar í skjóli fjármagns. Þess vegna er gjá milli þjóðar og útvegsmanna. Hópar sem vilja að þjóðarviljinn komi skýrt fram hafa að undanförnu safnað undirskriftum á netinu til að kalla fram þjóðaratkvæðagreiðslu um framtíðarskipulag við stjórn fiskveiða á http://thjodareign.is/. Samfara þjóðaratkvæðagreiðslu verður mikil umræða sem yrði mjög upplýsandi. Það liggur nefnilega fiskur undir steini. Það eru tvö frumvörp sem liggja fyrir Alþingi. Frumvarpið um veiðileyfagjaldið sem mest er rifist um en skugga þess leggur yfir annað frumvarp, frumvarpið um stjórn fiskveiða. Það snýr að stjórn fiskveiða og er mun mikilvægara því þar geta handhafar kvótans haldið kvótanum í 20 ár og jafnvel lengur. Í dag fá útgerðarmenn kvótann til eins árs í senn. Afleiðingin er að kvótinn mun færast mun nær því að verða eign útvegsmanna, sem er þeim ekki á móti skapi en í hrópandi andstöðu við vilja þjóðarinnar. Þess vegna verður að stöðva frumvarpið um stjórn fiskveiða, þess vegna verðum við að skrifa okkur á http://thjodareign.is/ og kalla fram þjóðaratkvæðagreiðslu um sjávarauðlindina okkar.
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar