Samningur getur bjargað lífum Kristján Sturluson skrifar 3. júlí 2012 06:00 Það er sorgleg staðreynd að víða um heim er aðgengi að vopnum og skotfærum þannig að nánast hver sem er getur komist yfir vopn. Þetta hefur og mun að óbreyttu leiða til fleiri stríðsátaka með tilheyrandi mannréttindabrotum, drápum og þjáningum fyrir almenna borgara sem eru þeir sem oftast verða fyrir barðinu á stríðsátökum. Á hverju ári líða hundruð þúsunda almennra borgara fyrir nær óheft aðgengi stríðandi aðila að vopnum sem er misbeitt gagnvart þeim. Alþjóðlegar takmarkanir eru til staðar varðandi ýmiss konar hættulegan varning. Hins vegar er ekki til neinn alþjóðlegur samningur sem kveður á um hvaða reglur eigi að gilda um vopnaviðskipti milli ríkja. Nú í júlí fá aðildarríki Sameinuðu þjóðanna einstakt tækifæri til að taka mikilvægt skref fram á við þegar sest verður að samningaborðinu til að ræða alþjóðlegan vopnaviðskiptasamning. Mikilvægt er að samkomulag náist og að útkoman verði öflugur vopnaviðskiptasamningur sem mun draga úr eða koma í veg fyrir dráp og þjáningar þeirra sem ekki eiga aðild að stríðsátökum. Í daglegum störfum sínum víða um heim verða sjálfboðaliðar og starfsmenn Rauða krossins og Rauða hálfmánans vitni að eyðileggingarmætti átaka. Stór hluti hjálparstarfs Rauða krossins fer í að sinna heilbrigðisþjónustu fyrir þúsundir fórnarlamba stríðsátaka víða um heim. Því miður gerist það allt of oft að hjálparsamtök geta ekki sinnt starfi sínu vegna hótana um beitingu vopnavalds gagnvart þeim. Slíkt mun halda áfram svo lengi sem vopn verða auðfáanleg. Undanfarin ár hefur sífellt meiri samstaða myndast um nauðsyn þess að koma í veg fyrir óhefta vopnasölu. Alþjóðahreyfing Rauða krossins hefur ítrekað beint þeim tilmælum til ríkisstjórna að auka vernd almennra borgara í átökum með því að setja ströng viðmið og reglur um vopnaviðskipti á milli landa. Öll ríki heims hafa með samþykkt Genfarsamninganna frá 1949 skuldbundið sig til að virða alþjóðleg mannúðarlög í stríði og tryggja að aðrir geri það sömuleiðis. Sú skuldbinding felur í sér að tryggt sé að vopn og skotfæri endi ekki í höndum þeirra sem augljóst er að muni nota þau til að brjóta alþjóðleg mannúðarlög, s.s. með því að fremja stríðsglæpi og þjóðarmorð. Til að ná því markmiði er gríðarlega mikilvægt að vopnaviðskiptasamningur feli í sér áhættumat á því hvort vopn muni verða notuð til að brjóta á mannréttindum. Ekki er síður mikilvægt að samningurinn nái utan um flutning á vopnum og skotfærum. Þannig gæti það komið í hlut Íslands að framfylgja slíkum samningi í framtíðinni og það ekki síst ef siglingaleiðin um Norður-Íshafið opnast. Ríkisstjórnir heims hafa nú tækifæri til að endurnýja þær skuldbindingar sem þær hafa undirgengist með aðild að Genfarsamningunum með því að koma taumhaldi á viðskipti með vopn og skotfæri sem augljóslega á að nota til að brjóta alþjóðleg mannúðar- og mannréttindalög. Rauði krossinn á Íslandi skorar á íslensk stjórnvöld að styðja ötullega við gerð öflugs alþjóðlegs vopnaviðskiptasamnings því slíkt getur sannarlega bjargað mannslífum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tengdar fréttir Snjallsíma- og spjaldtölvubyltingin Sumarið er komið á Íslandi með tilheyrandi gáska og ferðalögum. Hjá Símanum finnum við fyrir breyttum lífsháttum og þörfum hjá fólki yfir sumarmánuðina. Sumarbústaðir, tjöld og tjaldhýsi verða um tíma annað heimili fólks og þar má jafnvel framlengja dvölina með því að tengjast netinu í gegnum 3G-kerfið og sinna þannig vinnunni um leið og notið er samvista með fjölskyldunni, fjarri skarkalanum. Ferðalögin kalla á það að fólk geti tengst netinu nánast hvar og hvenær sem er, enda hefur Síminn lagt áherslu á það síðustu ár að stækka og þétta 3G-kerfið sitt til þess að mæta þessum þörfum og gera fólki lífið léttara við að afla sér upplýsinga, sinna vinnunni og eiga samskipti. 4. júlí 2012 06:00 Mest lesið Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason Skoðun Skoðun Skoðun Hvers vegna venjulegt launafólk á að segja JÁ? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar Skoðun Er kominn tími á „Íslenska landklasann“? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um hvað er hægt að semja? Jónas Már Torfason skrifar Skoðun Sumarið, samveran og samspil taugakerfa Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Þegar peningarnir og pólitíkin mæta nýjum veruleika Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Bíp... bíp... bíp… Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Króna eða evra? Bolli Héðinsson skrifar Skoðun Dauðans alvara – fölsuð lyf og ólögleg lyfsala Alma D. Möller,Rúna Hauksdóttir skrifar Skoðun Hvað er samfélagsmiðill? Anna Laufey Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stöðugleiki í heljargreipum Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Landlægur misskilningur um þjóðaratkvæðagreiðslu Hjörtur Hjartarson skrifar Skoðun Það sem gögnin fundu ekki Elliði Vignisson skrifar Skoðun Eru Íslendingar afglapar í samningatækni? Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Baldur snýr heim á Breiðafjörð Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Hver ber ábyrgð þegar allir bera ábyrgð? Snorri Birgisson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru samningaviðræður Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Dagur, bannað að plata! Ásdís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Íslenska sumarveðrið dýrmæt auðlind? Gunnar Salvarssson skrifar Skoðun Við þurfum ekki að kaupa gervigreindarfullveldið að utan Hafsteinn Einarsson skrifar Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Ég hélt að ég væri bara óvenju hrætt foreldri Heiðrún V. Ingudóttir skrifar Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gríðarlegur velferðarábati með upptöku evru Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Neyðin kennir nöktum Íslendingi að spinna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Af hámarkshraða og pylsum Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Sjögren er miklu meira en augn- og munnþurrkur Hrönn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Verkin tala – en ekki um okkur Nichole Leigh Mosty skrifar Sjá meira
Það er sorgleg staðreynd að víða um heim er aðgengi að vopnum og skotfærum þannig að nánast hver sem er getur komist yfir vopn. Þetta hefur og mun að óbreyttu leiða til fleiri stríðsátaka með tilheyrandi mannréttindabrotum, drápum og þjáningum fyrir almenna borgara sem eru þeir sem oftast verða fyrir barðinu á stríðsátökum. Á hverju ári líða hundruð þúsunda almennra borgara fyrir nær óheft aðgengi stríðandi aðila að vopnum sem er misbeitt gagnvart þeim. Alþjóðlegar takmarkanir eru til staðar varðandi ýmiss konar hættulegan varning. Hins vegar er ekki til neinn alþjóðlegur samningur sem kveður á um hvaða reglur eigi að gilda um vopnaviðskipti milli ríkja. Nú í júlí fá aðildarríki Sameinuðu þjóðanna einstakt tækifæri til að taka mikilvægt skref fram á við þegar sest verður að samningaborðinu til að ræða alþjóðlegan vopnaviðskiptasamning. Mikilvægt er að samkomulag náist og að útkoman verði öflugur vopnaviðskiptasamningur sem mun draga úr eða koma í veg fyrir dráp og þjáningar þeirra sem ekki eiga aðild að stríðsátökum. Í daglegum störfum sínum víða um heim verða sjálfboðaliðar og starfsmenn Rauða krossins og Rauða hálfmánans vitni að eyðileggingarmætti átaka. Stór hluti hjálparstarfs Rauða krossins fer í að sinna heilbrigðisþjónustu fyrir þúsundir fórnarlamba stríðsátaka víða um heim. Því miður gerist það allt of oft að hjálparsamtök geta ekki sinnt starfi sínu vegna hótana um beitingu vopnavalds gagnvart þeim. Slíkt mun halda áfram svo lengi sem vopn verða auðfáanleg. Undanfarin ár hefur sífellt meiri samstaða myndast um nauðsyn þess að koma í veg fyrir óhefta vopnasölu. Alþjóðahreyfing Rauða krossins hefur ítrekað beint þeim tilmælum til ríkisstjórna að auka vernd almennra borgara í átökum með því að setja ströng viðmið og reglur um vopnaviðskipti á milli landa. Öll ríki heims hafa með samþykkt Genfarsamninganna frá 1949 skuldbundið sig til að virða alþjóðleg mannúðarlög í stríði og tryggja að aðrir geri það sömuleiðis. Sú skuldbinding felur í sér að tryggt sé að vopn og skotfæri endi ekki í höndum þeirra sem augljóst er að muni nota þau til að brjóta alþjóðleg mannúðarlög, s.s. með því að fremja stríðsglæpi og þjóðarmorð. Til að ná því markmiði er gríðarlega mikilvægt að vopnaviðskiptasamningur feli í sér áhættumat á því hvort vopn muni verða notuð til að brjóta á mannréttindum. Ekki er síður mikilvægt að samningurinn nái utan um flutning á vopnum og skotfærum. Þannig gæti það komið í hlut Íslands að framfylgja slíkum samningi í framtíðinni og það ekki síst ef siglingaleiðin um Norður-Íshafið opnast. Ríkisstjórnir heims hafa nú tækifæri til að endurnýja þær skuldbindingar sem þær hafa undirgengist með aðild að Genfarsamningunum með því að koma taumhaldi á viðskipti með vopn og skotfæri sem augljóslega á að nota til að brjóta alþjóðleg mannúðar- og mannréttindalög. Rauði krossinn á Íslandi skorar á íslensk stjórnvöld að styðja ötullega við gerð öflugs alþjóðlegs vopnaviðskiptasamnings því slíkt getur sannarlega bjargað mannslífum.
Snjallsíma- og spjaldtölvubyltingin Sumarið er komið á Íslandi með tilheyrandi gáska og ferðalögum. Hjá Símanum finnum við fyrir breyttum lífsháttum og þörfum hjá fólki yfir sumarmánuðina. Sumarbústaðir, tjöld og tjaldhýsi verða um tíma annað heimili fólks og þar má jafnvel framlengja dvölina með því að tengjast netinu í gegnum 3G-kerfið og sinna þannig vinnunni um leið og notið er samvista með fjölskyldunni, fjarri skarkalanum. Ferðalögin kalla á það að fólk geti tengst netinu nánast hvar og hvenær sem er, enda hefur Síminn lagt áherslu á það síðustu ár að stækka og þétta 3G-kerfið sitt til þess að mæta þessum þörfum og gera fólki lífið léttara við að afla sér upplýsinga, sinna vinnunni og eiga samskipti. 4. júlí 2012 06:00
Skoðun Stóra leiðréttingarmálið, einhverjir Hollendingar og kollegar Guðlaugur Þór Þórðarson skrifar
Skoðun Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Siðferðilegt aflátsbréf - Um kerfisbundna notkun góðgerðarstarfs til að kaupa sér starfsleyfi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Vernd dýraheilbrigðis á Íslandi í ljósi reglna um frjálst flæði vöru á innri markaði ESB Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Frá bónda til frumkvöðuls – Hvernig verður framtíð íslensks landbúnaðar? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar