Ég samhryggist þér…á Facebook Hödd Vilhjálmsdóttir skrifar 28. júní 2012 16:22 Ég nota Facebook nær daglega og hef oft mjög gaman að. Þrælsniðugt tól þegar kemur að því að fylgjast með ástvinum erlendis, halda sambandi við vini sem ég umgengst ekki reglulega og svala ríkulegri forvitni minni þegar kemur að skemmtilegu og áhugaverðu fólki. Ég tjái mig líka þarna inni og þegar ég er í stuði finnst mér á köflum ég svo átakanlega fyndin að ég hreinlega verð að dúndra inn eins og einum status eða pósta hressandi myndum með misgáfulegum skilaboðum. Blessunarlega er ég með húmor fyrir sjálfri mér því ég þori að veðja á að langt frá því allir kunni að meta oft á tíðum kaldhæðnislegan húmor minn. Það er í góðu lagi því ég tel mig ekki vera að valda neinum ónæði eða sárindum, en ef svo er vona ég að sá eða sú er fyrir ónæðinu verður hafi vit á að blokka mig. Ástvinamissir og sorg eru eitthvað sem ég, líkt og flestir sem komnir eru á fullorðinsár, hef þurft að takast á við. Það er sárt og erfitt ferli að kveðja ástvin og alls ekki eitthvað sem venst þó svo að tíminn líði og fleiri ástvinir kveðji. Allir hafa sinn háttinn á til að takast á við sorgina og allir eiga auðvitað að fá að hafa sinn háttinn á. Taka sinn tíma í að melta missinn og fá tækifæri til þess átta sig á aðstæðum í einrúmi eða í faðmi ástvina áður en blákaldur veruleikinn tekur við og spurningar um hvenær, hvernig og hvers vegna skella á krömdu hjarta. Mig langar því til að stinga því að þér lesandi góður að það er ekkert töff að vera Fía fréttamaskína þegar kemur að andláti fólks. Það eru engin verðlaun í boði fyrir þann sem er svo ótrúlega hjartahlýr og fullur af væntumþykju að hann verður að vera fyrstur til að rita samúðarkveðjur inn á vegginn hjá Facebook vini sínum eða setja kross sem status hjá sér til þess eins að geta veitt forvitnum svör um hver var að kveðja heiminn. Ef einhver í kringum þig missir ástvin og þér þykir virkilega vænt um viðkomandi, taktu þá frekar upp símann, ritaðu viðkomandi einkaskilaboð eða dragðu djúpt andann og bíddu þar til hann kemur út á meðal fólks og þá geturðu gefið honum þá vítamínsprautu sem gott faðmlag er. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir Skoðun Halldór 18.04.2026 Halldór Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Skoðun Samfélag regnbogans Dagný Kristinsdóttir skrifar Skoðun Táknin skipta ekki máli – fagmennskan gerir það Magnús Þór Jónsson skrifar Skoðun 30 ára aðlögun án áhrifa Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Kópavogsdalur er okkar Central Park Hákon Gunnarsson skrifar Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar Skoðun Trillukarlar – síðasta vígið gegn fáræði og spillingu Kjartan Sveinsson skrifar Skoðun Lyfjatengd dauðsföll eru pólitísk ákvörðun Unnar Þór Sæmundsson skrifar Skoðun Börn með málþroskaraskanir geta ekki beðið endalaust Hildur Jónsdóttir skrifar Skoðun Regnbogagrýlan Sigtryggur Ellertsson skrifar Skoðun Tímasetning efnahagsaðgerða er lykilatriði Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Snorri Másson Heller Mills Sjöfn Asare Hauksdóttir skrifar Skoðun Menntamálin eru í alvarlegum vanda Ragnar Þór Pétursson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin má ekki bíða lengur Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Fullveldi eða ESB: Hver greiðir heimilisreikninginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Horfum lengra Auður Hrefna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Ilmefni í umhverfi barna Harpa Fönn SIgurjónsdóttir skrifar Skoðun Í stuttu máli: Villandi tal um aðlögunarviðræður Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Vald í velvild Guðný Sara Birgisdóttir skrifar Skoðun „Hugmyndafræði“ regnbogans Snæbjörn Guðmundsson skrifar Skoðun Álag vegna keppnisferða að buga suma foreldra Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Kostnaður, kvíði og aðskilnaður Sigdór Yngvi Kristinsson skrifar Skoðun Staðfestur kerfisbrestur! Hver ber ábyrgð? Jón Þór Guðjónsson skrifar Skoðun Aðlögun Íslands að ESB: Þrír ólíkir farvegir Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Sanngjörn þjónusta fyrir alla Kópavogsbúa - líka í efri byggðum Örn Arnarson skrifar Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar Skoðun Á leiksviði lífsins Hörður Torfason skrifar Skoðun Ekki nóg að ráða – við þurfum að rækta Ingunn Björk Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar Sjá meira
Ég nota Facebook nær daglega og hef oft mjög gaman að. Þrælsniðugt tól þegar kemur að því að fylgjast með ástvinum erlendis, halda sambandi við vini sem ég umgengst ekki reglulega og svala ríkulegri forvitni minni þegar kemur að skemmtilegu og áhugaverðu fólki. Ég tjái mig líka þarna inni og þegar ég er í stuði finnst mér á köflum ég svo átakanlega fyndin að ég hreinlega verð að dúndra inn eins og einum status eða pósta hressandi myndum með misgáfulegum skilaboðum. Blessunarlega er ég með húmor fyrir sjálfri mér því ég þori að veðja á að langt frá því allir kunni að meta oft á tíðum kaldhæðnislegan húmor minn. Það er í góðu lagi því ég tel mig ekki vera að valda neinum ónæði eða sárindum, en ef svo er vona ég að sá eða sú er fyrir ónæðinu verður hafi vit á að blokka mig. Ástvinamissir og sorg eru eitthvað sem ég, líkt og flestir sem komnir eru á fullorðinsár, hef þurft að takast á við. Það er sárt og erfitt ferli að kveðja ástvin og alls ekki eitthvað sem venst þó svo að tíminn líði og fleiri ástvinir kveðji. Allir hafa sinn háttinn á til að takast á við sorgina og allir eiga auðvitað að fá að hafa sinn háttinn á. Taka sinn tíma í að melta missinn og fá tækifæri til þess átta sig á aðstæðum í einrúmi eða í faðmi ástvina áður en blákaldur veruleikinn tekur við og spurningar um hvenær, hvernig og hvers vegna skella á krömdu hjarta. Mig langar því til að stinga því að þér lesandi góður að það er ekkert töff að vera Fía fréttamaskína þegar kemur að andláti fólks. Það eru engin verðlaun í boði fyrir þann sem er svo ótrúlega hjartahlýr og fullur af væntumþykju að hann verður að vera fyrstur til að rita samúðarkveðjur inn á vegginn hjá Facebook vini sínum eða setja kross sem status hjá sér til þess eins að geta veitt forvitnum svör um hver var að kveðja heiminn. Ef einhver í kringum þig missir ástvin og þér þykir virkilega vænt um viðkomandi, taktu þá frekar upp símann, ritaðu viðkomandi einkaskilaboð eða dragðu djúpt andann og bíddu þar til hann kemur út á meðal fólks og þá geturðu gefið honum þá vítamínsprautu sem gott faðmlag er.
Skoðun „Miskunnsami Samverjinn“ — sá sem þér ber að hata, fyrirlíta og forðast Sigurvin Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Rödd þeirra sem bera kerfið uppi og rétturinn til að nota hana Formenn fag- og stéttarfélaga í heilbrigðisþjónustu skrifar
Skoðun Sjúklingar með langvinna sjúkdóma bera fastan kostnað sem heilbrigðir blessunarlega sleppa við Gestur Andrés Grjetarsson skrifar
Skoðun Áratugalöng barátta við sandfok í Þorlákshöfn Páll Marvin Jónsson,Garðar Þorfinnsson,Hreinn Óskarsson,Eva Lind Guðmundsdóttir,Davíð Halldórsson skrifar
Skoðun Húsnæði er hluti af grunninnviðum samfélagsins, ekki bara markaðsvara Mikael Snær Gíslason skrifar