Tvítugsafmæli á óvissutímum í Evrópu Kristín Halldórsdóttir skrifar 20. október 2012 06:00 Evrópusambandið fagnaði því í þessari viku að 20 ár væru liðin frá því að innri markaði ESB var hleypt af stokkunum. Með því voru felldir niður múrar milli ríkjanna og ESB í raun skilgreint sem eitt markaðssvæði. Ísland hefur verið þátttakandi í markaðnum frá árinu 1994 þegar samningurinn um Evrópska efnahagssvæðið tók gildi. Nokkur kaldhæðni er í því að tuttugu ára hátíðarhöldin fara fram í skugga alvarlegustu efnahagslægðar í sögu sambandsins. Þrátt fyrir allt sem á hefur gengið síðustu ár er því ekki að neita að mikið hefur breyst á tuttugu árum. Árið 1986 náðu ríki Evrópubandalagsins, sem þá hét, saman um Einingarlögin svokölluðu sem ruddu brautina. Það var svo hinn 1. janúar 1993 sem landamæraeftirliti milli hinna tólf ríkja ESB var hætt og innri markaðurinn var formlega orðin staðreynd. Þrátt fyrir að standa utan ESB nýtur Ísland að mörgu leyti góðs af þátttöku á innri markaðnum í gegnum aðild sína að Evrópska efnahagssvæðinu. Á þeim tíma hafa viðskipti Íslands við innri markaðinn aukist verulega og í fyrra nam útflutningur til Evrópu 83% af heildarútflutningi Íslands. Tækifæri Íslands á innri markaðinum liggja þó ekki eingöngu í viðskiptum heldur í samvinnu á mennta- og rannsóknasviðinu. Um þessar mundir stendur yfir endurskoðun innri markaðarins. Fyrr í mánuðinum setti Framkvæmdastjórn ESB fram aðgerðaáætlun í tólf punktum til að efla vöxt, þar á meðal með bættum samgöngum og auknum tækifærum borgara til að leita tækifæra í öðrum ríkjum. Þær aðgerðir eiga að koma til framkvæmda í ár og á því næsta. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson Skoðun Skoðun Skoðun Við erum ekki jafn ömurleg og við höldum Þorsteinn Tjörvi Sigurðsson skrifar Skoðun Bjórinn sem slapp við suðurferðina Elís Pétur Elísson skrifar Skoðun Í hvaða vitleysu erum við stödd? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Skattlagning til velsældar Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Baráttan er ekki búin Mordekaí Elí Esrason skrifar Skoðun Hver á arfinn? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Að tala um dauðann er að tala um lífið Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Til hamingju Reykjanesbær með leikskólana okkar Guðný Birna Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Skuggamansal á Íslandi Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Grateful Dead á Sæbrautinni Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þjóðarsjúkrahúsið seinkar Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Er gervigreindin spegill mannkyns Kristján Logason skrifar Skoðun Er Þórarinn Tyrfings nýja framtíð Vogs? Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Tólf ára ákvað ég að gera bíó Arnar Benjamín Kristjánsson skrifar Skoðun Hvað segja gögnin í raun um ásakanir á hendur séra Friðriki Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Sjá meira
Evrópusambandið fagnaði því í þessari viku að 20 ár væru liðin frá því að innri markaði ESB var hleypt af stokkunum. Með því voru felldir niður múrar milli ríkjanna og ESB í raun skilgreint sem eitt markaðssvæði. Ísland hefur verið þátttakandi í markaðnum frá árinu 1994 þegar samningurinn um Evrópska efnahagssvæðið tók gildi. Nokkur kaldhæðni er í því að tuttugu ára hátíðarhöldin fara fram í skugga alvarlegustu efnahagslægðar í sögu sambandsins. Þrátt fyrir allt sem á hefur gengið síðustu ár er því ekki að neita að mikið hefur breyst á tuttugu árum. Árið 1986 náðu ríki Evrópubandalagsins, sem þá hét, saman um Einingarlögin svokölluðu sem ruddu brautina. Það var svo hinn 1. janúar 1993 sem landamæraeftirliti milli hinna tólf ríkja ESB var hætt og innri markaðurinn var formlega orðin staðreynd. Þrátt fyrir að standa utan ESB nýtur Ísland að mörgu leyti góðs af þátttöku á innri markaðnum í gegnum aðild sína að Evrópska efnahagssvæðinu. Á þeim tíma hafa viðskipti Íslands við innri markaðinn aukist verulega og í fyrra nam útflutningur til Evrópu 83% af heildarútflutningi Íslands. Tækifæri Íslands á innri markaðinum liggja þó ekki eingöngu í viðskiptum heldur í samvinnu á mennta- og rannsóknasviðinu. Um þessar mundir stendur yfir endurskoðun innri markaðarins. Fyrr í mánuðinum setti Framkvæmdastjórn ESB fram aðgerðaáætlun í tólf punktum til að efla vöxt, þar á meðal með bættum samgöngum og auknum tækifærum borgara til að leita tækifæra í öðrum ríkjum. Þær aðgerðir eiga að koma til framkvæmda í ár og á því næsta.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar