Framgangskerfi hjúkrunarfræðinga

Ég hef tilheyrt hjúkrunarstéttinni frá árinu 2006 og þar af unnið í fimm ár á Landspítalanum. Þar sem ég hef aldrei tilheyrt annarri stétt hef ég hugleitt hvort starfsþróun annarra stétta sé með sama móti og hjá hjúkrunarfræðingum Landspítalans.

Nýjasta starfsþróunarbók Landspítalans, 5. útgáfa, er síðan 2011. Samkvæmt henni þarf ég að meta sjálfa mig, telja til námskeið, fyrirlestra og verkefni sem ég hef sinnt á 18 blaðsíðum. Af þeim námskeiðum sem eru í boði eru sjö skyldunámskeið, og á blaðsíðu 17 stendur að að lágmarki skuli sækja fimm fyrirlestra/námskeið sem tengjast starfi hjúkrunarfræðinga.

Óreglulegt námskeiðahald

Það er jákvætt að boðið sé upp á námskeið og stöðuga fræðslu en, eins og kollegi minn Arnfríður Gísladóttir segir í grein sinni sem birtist í Fréttablaðinu 27. september síðastliðinn, eru sum námskeið tímasóun og hrein móðgun að boðið sé upp á þau. Auk þess er það ákaflega óreglulegt hvaða námskeið er boðið upp á og veit ég dæmi þess að framgangur launa hefur verið í biðstöðu vegna þess að skyldunámskeið hafa ekki verið í boði þegar á þarf að halda.

Þannig er hægt að halda launum niðri og eru þess dæmi að hjúkrunarfræðingar sem hafa unnið lengi á Landspítalanum og eru mjög færir í því sem þeir gera geta ekki hækkað í launum nema sækja námskeið eins og: „Að vera hjúkrunarfræðingur í starfslýsingu C/D“, sem er í raun námskeið eða lýsing á því sem þessir sömu hjúkrunarfræðingar hafa verið að vinna við og þekkja út og inn.

Til háborinnar skammar

Þetta finnst mér vera til háborinnar skammar og vil eindregið að sé breytt. Af samtölum mínum við aðra hjúkrunarfræðinga hef ég jafnframt heyrt og fundið að þeir eru fyllilega sammála mér. Spurningin er þannig hver tilgangur þessarar „starfsþróunar“ í raun og veru er. Viðgengst þetta fyrirkomulag hjá einhverri annarri sambærilegri stétt?