Lýðræðið skrumskælt

Íslendingar kusu um framtíðina 20. okt. síðastliðinn. Fréttin um kosningarnar fór víða, og niðurstaðan ekki síður. Margir töldu að á Íslandi væri samfélag þar sem lýðræði virkaði í alvöru, væri ekki kæft eða skrumskælt af þingmönnum og gæslumönnum sérhagsmuna. Erlendir fjölmiðlar sendu fréttamenn til Íslands til þess að fjalla um byltinguna sem íslenska þjóðin framkallaði 2009 með því að stilla sér upp fyrir framan Alþingishúsið og hrekja sitjandi ríkisstjórn frá völdum og reka frá stjórnendur Seðlabankans sem höfðu gert hann gjaldþrota. Hún valdi síðan 25 einstaklinga úr 530 frambjóðendum og fól þeim að vinna úr samþykktum 1000 manna þjóðfundar og 800 blaðsíðna skýrslu Stjórnlaganefndar og setja stjórnmálamönnum nýjar leikreglur með því að skrifa nýja stjórnarskrá.

Innri hugsun ábótavant

Sú von vaknaði að stjórnmálamenn ætluðu loks að taka vilja þjóðarinnar alvarlega, ekki síst eftir að Rannsóknarskýrslan birti þann fáránleika sem leitt hafði íslenska þjóð fram af björgunum. Innri hugsun íslensks samfélags var verulega ábótavant. Þess vegna þurfti nýja stjórnarskrá. Í öllum lýðræðisríkjum lúta stjórnmálamenn án nokkurra skilyrða niðurstöðum þjóðaratkvæðagreiðslna. Þar gildir hið eina að öllum sé tryggður aðgangur að kjörklefa til þess að nýta sér vald sitt.

Talsmenn íslensku valdastéttarinnar skrumskæla lýðræðið og tilkynna þjóðinni að gagnslaust sé að kjósa í ráðgefandi kosningum. Þjóðin verði að átta sig á því að valdið liggi hjá þeim, ekki þjóðinni. Hér birtist sá fáránleiki sem íslensk valdastétt hefur búið íslenskri þjóð. Vald sem ekki er sprottið frá þjóðinni verður aldrei annað en ofbeldi. Vilji þjóðarinnar er vilji samfélagsheildarinnar og fer saman við almannahagsmuni. Stjórnvald sem vill kallast réttmætt verður hverju sinni að lúta skilyrðislaust niðurstöðum í þjóðaratkvæðagreiðslum. Þar er málið lagt undir alla þjóðina og úrslitin eru í höndum meirihluta þeirra sem mæta á kjörstað.

Sýndarveruleiki

Nú eru 16 mánuðir liðnir síðan Stjórnlagaráð skilaði frumvarpi um nýja stjórnarskrá. Allir, ekki síst sitjandi stjórnmálamenn, hafa haft tækifæri til þess að koma fram með athugsemdir. Þeir stjórnmálaflokkar sem hafa verið hvað lengst við völd á Íslandi berjast gegn endurnýjun stjórnarskrárinnar. Nú er skyndilega stillt upp sýndarveruleika í Háskólanum þar sem einungis fá að koma fram þeir sem tala máli valdastéttarinnar. Þessa dagana opinberast hvernig valdastéttin berst purkunarlaust fyrir sínu og þeir sem fá að njóta hergóssins vilja ekki missa sinn hlut. Breytingar á gildandi stjórnarskrá verði til þess eins að þeir missi tökin á íslensku samfélagi. Það sé hættulegt að þjóðin fái að segja sitt álit. Það sé rán frá þeim sem hefur tekist að draga til sín öll völd og auð þjóðarinnar. Íslensk þjóð er að gera tilraun til valdaráns hjá sitjandi valdastétt, hrópa örvæntingafullir málsvarar valdastéttarinnar.