Tindur Jónsson með greiningu á einhverfurófi

Það er gerólíkt að ala upp barn á einhverfurófi sem fengið hefur greiningu og barn á rófinu sem ekki hefur verið greint. Þetta segir Ýr Sigurðardóttir, sem gerðist nýlega yfirlækniir á flogaveikideild við fyrsta nýja barnaspítalann sem opnað hefur í Bandaríkjunum í 50 ár. Ýr er í forsíðuviðtali við Nýtt líf sem kemur út í dag.

Hún er gift Jóni Sæmundssyni framkvæmdastjóra auglýsingastofunnar Ennemm, og á með honum átta börn, þar af tvo stráka með einhverfurófsröskun. Í viðtalinu ræðir Ýr um börnin sín átta en Tindur Jónsson, elsti sonur hennar, hefur hlotið tvo þunga dóma fyrir gróft ofbeldi og fíkniefni, og afplánar nú á Litla Hrauni.

Barn með greiningu mætir björtu viðhorfi

Ýr segir gjörólíkt að ala upp barn á einhverfurófi sem fengið hefur greiningu og barn á rófinu sem ekki hefur verið greint. Hún segist þekkja bæði af eigin raun og er sannfærð um að greiningarferli sé nauðsynlegt svo hægt sé að gera sanngjarnar kröfur til barnsins.

„Tindur elsti sonur okkar fékk ekki greiningu fyrr en fyrir um ári síðan. Hann þótti erfiður og mótþróafullur. Sérviska hans var álitin frekja og ósveigjanleikinn brotinn niður. Ég fékk mörg ráð um það hvernig mætti koma vitinu fyrir hann en mér lærðist sem betur fer fljótt að ég yrði að fylgja minni eigin sannfæringu í meðhöndlun minni á honum. Nú þegar ég veit hvernig best er að gera hlutina þá brosi ég oft þegar ég átta mig á því að ég brást oftast rétt við með þann eldri. Ég vissi bara ekki afhverju ég gerði það þá. Barn með þekkta greiningu mætir björtu viðhorfi, og fær að heyra að það sé að gera sitt allra besta. Greining barnsins skýrir þá erfiðleika sem það á við að etja og það mætir skilningi. En viðmót umhverfisins er annað ef barnið er talið lenda í þessum erfiðleikum af því að það hegði sér ekki nógu vel, og sé þar af leiðandi ekki að gera sitt besta. Barnið finnur fyrir vonbrigðum foreldra sinna og kennara og fer að missa sjálfstraustið."

Náin mæðgin

„Við stöndum keik og ég þakka fyrir allan stuðning sem við höfum fengið frá okkar nánustu. Við höfum líka fundið fyrir slæmu umtali og þekkingarleysi, jafnvel kollega minna. Ég er afskaplega stolt af syni mínum og hvernig hann hefur unnið í sínum málum. Hann er að ljúka háskólanámi í hátækniverkfræði í vor og hann hefur lagt stund á námið í fangelsinu án þess að geta sótt tímana. Það finnst mér yfirnáttúrulega flott hjá honum," segir Ýr aðspurð um það hvernig henni líði með son sinn í fangelsi.

„Okkar samband hefur alltaf verið gríðarlega sterkt og náið og á meðan ég var á Íslandi heimsótti ég hann á Litla Hraun tvisvar í viku. Hann er ótrúlegur einstaklingur, það vita allir sem hafa lagt sig eftir að kynnast honum. Margrét Frímannsdóttir fangelsisstjóri, hefur reynst okkur gríðarlega vel og greitt götu Tinds í skólamálum hans. Þar fer góð manneskja sem sér kosti Tinds í stað veikleika hans. Hún hefur oft reist mig við þegar ég hef hnotið og fundið fyrir leiða og vonleysi. Slíkt gleymist aldrei. Einu sinni hugsaði ég hvort ég hefði getað gert hlutina öðruvísi og þannig komið í veg fyrir það sem gerðist. Ég álít hins vegar núna að það sé mér að þakka hversu sterkur einstaklingur Tindur er, og að enginn annar hefði getað gert betur í uppeldi hans en ég. Það er ekki til það foreldri eða sú uppeldisaðferð sem læknar einhverfu, en það eru frábærir foreldrar sem skila af sér barni sem hefur notið hlýju og stuðnings, alveg sama á hverju dynur," segir Ýr.