Að lifa í núinu

Leiklist *****

Þetta er lífið…og om lidt er kaffen klar

Höfundur og flytjandi: Charlotte Bøving Undirleikur: Pálmi Sigurhjartarson

Rauði þráðurinn er núið, ekki minningar og bið, heldur núið!

Charlotte Bøving svíkur engan í lífssöng sínum í Iðnó. Gamla fallega leikhúsið við Tjörnina varð eitthvað svo upprunalegt þegar hún sté á svið með undirleikara sínum, Pálma Sigurhjartarsyni, á frumsýningunni á laugardagskvöldið. Hann við hljóðfærið, hún með útbreiddan faðminn á svörtum skóm í svörtum kjól. Aðferðin virðist einföld en er svo vandmeðfarin.

Við fæðumst og við deyjum. Það eigum við öll sameiginlegt hvort sem við erum dönsk eða íslensk. Charlotte hefur sviðsnærveru sem fyllir hvern krók og kima í leikhúsinu. Hún hrífur með sér áhorfendur í ferðalaginu gegnum lífið hér á Íslandi með innskotum frá bernsku og unglingsárum í Danmörku.

Charlotte velur að segja sögu sína á íslensku og grínast með hvernig hún talar hana og hversu fáránlegt beygingarkerfið kemur henni fyrir sjónir, milli þess sem hún syngur lög á danskri tungu. Hún ferðast með okkur í réttri tímaröð með innskotum frá því hún fyrst kom til Íslands.

Hún rammar inn sögubrotin með þeim textum sem dönsku lögin bjóða upp á, eins og t.d. Det var engang en Islandsk hest, den solgtes av en islandsk præst. Féll vitaskuld í góðan jarðveg.

Það er fallegt á Íslandi, en það er líka fallegt í Danmörku og margt í náttúrunni þar sem er undursamlegt. Charlotte lýsir á myndrænan máta hvernig dóttir hennar lítil hleypur um garð í Danmörku og kallar á mömmu og á ekki orð til að lýsa því sem fyrir augu ber, nefnilega blómstrandi eplatré, mamma, það eru blóm á trénu!

Yrkisefni Charlotte er algilt, allir þekkja sig í sögubrotunum.

Hugleiðingar barnsins, og önugheit unglingsins, stressið í mömmunni og erfiðleikar við að koma skilaboðum til annarra foreldra á skikkanlegri íslensku. Tónlistinni er vafið inn í dagskrána á hugljúfan máta, tónskáldin ýmist fræg, óþekkt eða flytjendurnir sjálfir skrifaðir fyrir tónunum.

Textarnir eru eftir marga fræga Dani, eins og til að mynda Tove Ditlevsen sem leggur út af besta tíma dagsins, og Charlotte tekur þar upp, eril og stress og þvottavélavesen og matarinnkaup sem trufla möguleikann á að vera einn með sjálfum sér. Hún hefur raddbeitingu sem minnir á dönsku revíustjörnurnar, og líður greinilega sjálfri undurvel á sviðinu, enda allan tímann í algeru sambandi við áhorfendur.

Mörg laganna eru vel þekkt og textar Benny Andersen kunnir. Það eru textar eins og Barndomens land þar sem bláar flugur og barnatennur eru mikilvægar, fyrir svo utan að Svantes lykkelige dag um Nínu sem kemur úr sturtunni er alltaf jafn frábært og hér túlkar Charlotte það eins og hún sé fimmtugur latur karl á pallinum í sumarhúsinu að bíða eftir að fá kaffið sitt.

Þemað er lífið, en einnig til hvers þetta líf er og þar finnur hún svar, eða kemur með góða tillögu, í texta Piet Hein, Du skal plante et træ, du skal göre en gærning. Það er líklega niðurstaðan í dagskránni, nefnilega að maður á að reyna að skilja eitthvað mikilvægt, eitthvað raunverulegt, eftir sig. Það þarf ekki að vera nein brjálæðisleg stærðfræðiformúla.

Það er alveg óhætt að lofa hugljúfri kvöldstund með þeim Charlotte og Pálma fyrir utan að húmorinn vantaði ekki.

Leikskráin er bréf frá Charlotte til áhorfenda og allir dönsku textarnir fylgja þar með, mjög smart!

Niðurstaða: Hrífandi lífsóður með fyndnum hugleiðingum og sögubrotum, fléttuðum saman við hugljúfa tónlist.