Um spillinguna

Ástráður Haraldsson skrifar um meinta spillingu

Í þættinum Silfur Egils sem sýndur var í ríkissjónvarpinu síðastliðinn sunnudag var birt ítarlegt viðtal umsjónarmannsins við fræðimann sem starfar við sjálfan Háskóla Íslands og heitir Hákon Hrafn Sigurðsson. Sá kvaðst mættur til að gera grein fyrir ítarlegum rannsóknum sínum á spillingunni í samfélaginu og hafði með sér þykkan skjalabunka. Í inngangi sínum lýsti fræðimaðurinn því að hann væri með rannsóknum sínum sem háskólaborgari að starfa í anda Páls Skúlasonar og að þjóðfélagsrýni hans væri viðleitni til að starfa í anda gagnrýninnar hugsunar.

Meðal þess sem fræðimaðurinn fjallaði um voru rannsóknir hans á fjármálum Háskólans á Bifröst. Í því sambandi nefndi fræðimaðurinn viðskipti Bifrastar við Nýsi hf. Sagði frá því að í byrjun júní 2009 hefði Bifröst keypt af Nýsi hlutafélagið Mostur við verði sem að hans mati væri óeðlilega lágt. Lét um leið að því liggja að mikil ástæða væri til að tortryggja hlut undirritaðs í þessu sambandi þar sem ég er skiptastjóri Nýsis og kennari við Bifröst og á sæti í stjórn skólans. Þetta er auðvitað voðalegt. Það sem fræðimaðurinn missti hins vegar af er það að Nýsir hf. varð ekki gjaldþrota fyrr en í október 2009. Þeir sem stóðu að málum í júní 2009 fyrir Nýsi voru stjórnarmenn Nýsis en ekki skiptastjórar. Þeir voru enda ekki skipaðir fyrr en við gjaldþrotaúrskurðinn fjórum mánuðum síðar.

Undirritaður kom því hvergi að málum nema sem almennur stjórnarmaður í stjórn Bifrastar.

Ég hef reynt að hafa samband við fræðimanninn og leiðrétta umfjöllun hans en hann hefur (enn) ekki séð ástæðu til að lagfæra frásögn sína. Ég reyndi líka að ræða við umsjónarmann Silfurs Egils en hann vildi lítið við mig ræða og hafði bersýnilega ekki áhuga á öðrum staðreyndum en þeim sem hann var sjálfur búinn að matreiða. Síðast reyndi ég svo að ræða við útvarpsstjóra. Þetta gerði ég í trausti þess að hjá þeirri stofnun væri vilji til að segja satt og rétt frá og leiðrétta það sem úrskeiðis kynni að fara. Þetta hefur því miður reynst misskilningur minn. Útvarpsstjórinn má ekki vera að því að ræða við almenna lögmenn út í bæ. Að minnsta kosti ekki undirritaðan.

Mikil umræða fer nú fram um það sem miður hefur farið í fjármálum þjóðarinnar. Það er eðlilegt. Ýmsar djarfar fullyrðingar koma fram. Það er að vonum. Mikið óskaplega væri nú samt mikilvægt ef við gætum treyst því að mikilvægustu fréttamiðlar landsins gerðu lágmarkskröfur um undirbyggingu fullyrðinga um hegningarlagabrot nafngreindra einstaklinga áður en þeim er útvarpað.

Höfundur er hæstaréttarlögmaður í Reykjavík.