Listaverkin aftur til þjóðarinnar Hlynur Hallsson skrifar 10. mars 2010 06:00 Fréttir berast nú af því að Listasafni Íslands hafi verið tryggður forkaupsréttur á verkum sem hafa verið metin mikilvæg fyrir íslenska listasögu en eru nú í eigu Arionbanka. Það er hins vegar viðurkennt að bankinn (eða fyrirrennari hans) fékk listaverkin frítt frá íslensku þjóðinni þegar Búnaðarbankinn var einkavinavæddur á sínum tíma. Það væri því mun eðlilegra að bankinn skilaði þessum verkum til þjóðarinnar en selji ekki þjóðinni það sem hann fékk gefins á sínum tíma. Bankinn gæti aftur á móti keypt verk í safnið sitt af ríkinu en andvirðið ætti þá að renna til Listasafns Íslands sem hefur aðeins um 20 milljónir á ári til að kaupa myndlist. Það væri auðvitað hægt að skrifa langa grein um þau hrapallegu mistök sem gerð voru á sínum tíma þegar ríkisbankarnir voru einkavæddir án þess að mat væri lagt á verðmæti listaverkasafna þeirra. Síðar kom svo auðvitað í ljós að bankarnir voru alls ekki seldir heldur gefnir sérstökum vinum þáverandi ráðamanna. Það er vissulega jákvætt að nú hafi verið tryggt að mikilvægustu verkin úr safni Arionbanka geti komst aftur í eign þjóðarinnar en það er algerlega öfugsnúið að það þurfi að kaupa verkin af bankanum. Þess vegna ætti bankinn að sjá sóma sinn í því að skila listaverkunum strax til þjóðarinnar. Höfundur er formaður Sambands íslenskra myndlistarmanna. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson Skoðun Halldór 02.05.2026 Halldór Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir Skoðun Hvers vegna eru vextirnir lágir, Dagur? Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Sjúkdómsgreining stjórnsýslunnar: Þegar valdafíkn tæmir ríkiskassann Sigurður Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Eru verkalýðsfélög úrelt eða bara óþægileg sumum? Elsa Hrönn Gray Auðunsdóttir skrifar Skoðun Tímaskekkjan er ekki verkalýðshreyfingin Unnar Geir Unnarsson skrifar Skoðun Allt frítt í Garðabæ, eða ábyrgur rekstur ? Lárus Guðmundsson skrifar Skoðun Eigum við að forgangsraða börnunum okkar? Ester Halldórsdóttir skrifar Skoðun Ætti Ísland að taka þátt í PISA? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun Betri heilsa – betri Kópavogur Arnar Grétarsson skrifar Skoðun Vélarnar ræstar út í skurð Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Að lifa, þrátt fyrir brotna odda Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvar á láglaunafólk að búa í Reykjavík? Ari Edwald skrifar Skoðun Við klippum ekki borða! Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur hryggbólgusjúkdóma: Ekki bara bakverkir Jóhann Pétur Guðvarðarson skrifar Skoðun Loftslagsmál snúast um jöfnuð og lífsgæði Skúli Helgason skrifar Skoðun Sanna er Zohran Mamdani Reykjavíkur Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Eru hagsmunir Vestmannaeyja einskins virði? Daði Pálsson skrifar Skoðun Langt frá hátekjulistanum Sanna Magdalena Mörtudóttir skrifar Skoðun Hugum að lífsgæðum - höfnum ofurþéttingu skrifar Skoðun Borgin sem hætti að hlusta skrifar Skoðun Virðing, virkni og góð lífsgæði alla ævi Ellý Tómasdóttir,Ólafía Ingólfsdóttir skrifar Skoðun 414 ástæður til að gera betur Anna Sigríður Hafliðadóttir skrifar Skoðun Barátta sem skiptir sköpum Svanfríður Bergvinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsbarátta okkar daga Jónas Már Torfason skrifar Skoðun 1. maí: Sóknarfæri í jafnrétti eða skref aftur á bak? Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Styrkur okkar er velferð allra Finnbjörn A. Hermannsson skrifar Skoðun Barnamenning - Mikilvægt samkenndarafl Halldóra Rut Baldursdóttir,Lína Björg Tryggvadóttir skrifar Skoðun Leyfist Íslendingum að stjórna sínum eigin málum? Arnar Þór Jónsson skrifar Skoðun Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar Skoðun Óhagkvæmar stórframkvæmdir eru ávísun á efnahagslega afturför Þórarinn Hjaltason,Þorkell Sigurlaugsson skrifar Skoðun Ef við stöndum upp er leikurinn búinn! Geirdís Hanna Kristjánsdóttir skrifar Sjá meira
Fréttir berast nú af því að Listasafni Íslands hafi verið tryggður forkaupsréttur á verkum sem hafa verið metin mikilvæg fyrir íslenska listasögu en eru nú í eigu Arionbanka. Það er hins vegar viðurkennt að bankinn (eða fyrirrennari hans) fékk listaverkin frítt frá íslensku þjóðinni þegar Búnaðarbankinn var einkavinavæddur á sínum tíma. Það væri því mun eðlilegra að bankinn skilaði þessum verkum til þjóðarinnar en selji ekki þjóðinni það sem hann fékk gefins á sínum tíma. Bankinn gæti aftur á móti keypt verk í safnið sitt af ríkinu en andvirðið ætti þá að renna til Listasafns Íslands sem hefur aðeins um 20 milljónir á ári til að kaupa myndlist. Það væri auðvitað hægt að skrifa langa grein um þau hrapallegu mistök sem gerð voru á sínum tíma þegar ríkisbankarnir voru einkavæddir án þess að mat væri lagt á verðmæti listaverkasafna þeirra. Síðar kom svo auðvitað í ljós að bankarnir voru alls ekki seldir heldur gefnir sérstökum vinum þáverandi ráðamanna. Það er vissulega jákvætt að nú hafi verið tryggt að mikilvægustu verkin úr safni Arionbanka geti komst aftur í eign þjóðarinnar en það er algerlega öfugsnúið að það þurfi að kaupa verkin af bankanum. Þess vegna ætti bankinn að sjá sóma sinn í því að skila listaverkunum strax til þjóðarinnar. Höfundur er formaður Sambands íslenskra myndlistarmanna.
Skoðun Eldri borgarar í Hveragerði eiga meira skilið Ingibjörg Sigmundsdóttir ,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Tekjutengjum frístundastyrkinn Sandra Hlín Guðmundsdóttir, Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar
Skoðun Barnamenning - Mikilvægt samkenndarafl Halldóra Rut Baldursdóttir,Lína Björg Tryggvadóttir skrifar
Skoðun Óhagkvæmar stórframkvæmdir eru ávísun á efnahagslega afturför Þórarinn Hjaltason,Þorkell Sigurlaugsson skrifar