Fjörður fyrir fólk Árni Stefán Guðjónson skrifar 1. maí 2026 10:03 Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Miðbær Hafnarfjarðar er einstakur á landsvísu. Hér mætast timburhúsin, hraunið og hafið í lifandi sögulegu umhverfi sem á fáa sína líka. Þetta er ekki bara fallegur staður, þetta er það sem veitir bænum okkar sérstöðu. En þessi sérstaða er ekki sjálfgefin. Á undanförnum árum hefur uppbygging miðbæjarins verið brotakennd. Verkefni hafa komið og farið, en heildarsýn hefur vantað. Niðurstaðan er sú að möguleikarnir eru miklir, en þeir eru ekki nýttir til fulls. Þessu vill Viðreisn breyta. Skýr framtíðarsýn en ekki tilviljanir Miðbær á ekki að þróast reit fyrir reit, eftir því sem einstök verkefni detta inn. Hann þarf skýra stefnu og framtíðarsýn. Við í Viðreisn viljum sjá opna og metnaðarfulla hugmyndasamkeppni um framtíð miðbæjar Hafnarfjarðar. Slík samkeppni á að byggja á traustum grunni: Skýru mati á verndargildi eldri byggðar, greiningu á stöðu verslunar og þjónustu og raunhæfu mati á samgöngum og almenningsrýmum. Útkoman á að vera metnaðarfull en raunhæf framtíðarsýn. Skýr stefna sem myndar grunn að miðbæ framtíðarinnar, án þess þó að takmarka hugmyndir sem kunna að vakna upp í ferlinu. Þróun í skrefum en í rétta átt Sterkir miðbæir byggjast ekki á einni stórri framkvæmd. Þeir vaxa í áföngum. En lykilatriðið er þetta: Skrefin skipta máli, en hvert við stefnum skiptir meira máli. Við viljum sjá miðbæinn þróast í smærri, raunhæfum áföngum, í takt við eftirspurn og mannlíf en þó ávallt innan skýrrar framtíðarsýnar. Þannig má byggja upp án þess að taka óþarfa áhættu eða raska þeirri sérstöðu sem gerir svæðið einstakt. Lifandi miðbær allan daginn Miðbæir lifa ekki á kaffihúsum einum saman. Þeir þurfa jafnvægi. Íbúðir, störf og þjónusta þurfa að fara saman. Ef einn þátt vantar, deyr lífið út hluta dags. Viðreisn vill efla atvinnulíf í miðbænum og auka fjölbreytni í notkun húsnæðis. Það þýðir meðal annars að nýta betur efri hæðir, skapa rými fyrir smærri fyrirtæki og frumkvöðla og stuðla að því að fleiri störf verði til staðar í miðbænum sjálfum. Bærinn getur sjálfur gengið á undan með góðu fordæmi, til dæmis með því að staðsetja hluta starfsemi sinnar í miðbænum og styðja þannig við daglegt mannlíf. Þá er rétt að skoða frekari uppbyggingu hótels í miðbænum sem styrkir verslun, veitingahús og líf á svæðinu allt árið um kring. Markmiðið er einfalt: Að í miðbænum sé fólk og að hann sé lifandi allan daginn. Aðgengi fyrir alla Miðbæir eru til fyrir fólk og því þurfum við að hanna miðbæinn okkar fyrir fólk. Það þýðir betri gönguleiðir, öruggari og hlýrri almenningsrými, og skýrari forgangsröðun í samgöngum. Borgarlínan þarf að styðja við þetta hlutverk en ekki vinna gegn því. Á sama tíma þarf að leysa bílastæðamál með skynsamlegum hætti, til dæmis með bílakjöllurum og bílastæðahúsum þar sem það á við. Niðurstaðan er skýr Miðbær Hafnarfjarðar er ekki verkefni heldur er hann tækifæri. En tækifæri verða ekki að veruleika af sjálfu sér. Þau krefjast skýrrar stefnu, aga og vilja til að horfa til lengri tíma. Við eigum ekki að láta miðbæinn þróast tilviljanakennt. Við eigum að rækta hann markvisst í sameiningu. Fjörðurinn á að vera fyrir fólk. Höfundur er áfangastjóri við Flensborgarskólann og skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Hafnarfirði
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar