Ofsóknir gegn bahá‘íum í Íran

Þegar bandaríska blaðakonan Roxana Saberi var handtekin í Íran á síðasta ári sökuð um njósnir, var hún flutt í Evin-fangelsið illræmda í Teheran. Þar deildi hún um tíma klefa með tveimur miðaldra konum sem höfðu verið í fangelsinu í tæpt eitt ár, þar af helminginn í einangrun. Þessum konum höfðu aldrei verið birt sakarefni en ljóst var af frásögnum þeirra og annarra fanga að eini glæpur þeirra var að rækja trú sína og þjóna samlöndum sínum en víkja ekki frá prinsippum sínum þrátt fyrir þrýsting þeirra sem höfðu þær í haldi.

Þegar Saberi var látin laus eftir þriggja mánaða fangavist í kjölfar alþjóðlegra mótmæla skrifaði hún grein í Washington Post þar sem hún segir frá þessum konum, Mahvash Sabet og Fariba Kamalabadi, og fimm trúfélögum þeirra sem einnig voru fangar í Evin. Þær tóku Saberi að sér, töluðu í hana kjark og hjúkruðu henni þegar hún fór í hungurverkfall til að mótmæla fangavistinni.

Þegar réttarhöldin yfir bahá'íunum hófust loks í janúar á þessu ári varð ljóst að þeir voru sakaðir um njósnir fyrir Ísrael, móðgun við trúarleg yfirvöld og fyrir að „útbreiða spillingu á jörðinni" en við slíku gat legið líflátsdómur.

Shirin Ebadi, friðarverðlaunahafi Nóbels, tók að sér málsvörn þessara fanga og lítill vafi leikur á því að sú ákvörðun hafi ráðið úrslitum um að hún þurfti síðar að flýja Íran vegna ofbeldisaðgerða lögreglu og hótana stjórnvalda. Vegna þrýstings frá alþjóðasamfélaginu varð niðurstaða dómsins „aðeins" tuttugu ára fangelsi sem eftir áfrýjun var breytt í tíu ár. Elstu bahá'íarnir í hópnum verða komnir hátt á níræðisaldur þegar þeir verða lausir úr fangelsi.

Eftir dómsuppkvaðningu voru bahá'íarnir sjö fluttir í Gohardasht fangelsið skammt fyrir utan Teheran. Það er alræmt síðan á dögum íslömsku byltingarinnar fyrir pyntingar, óþrifnað, illan aðbúnað fanga og skort á allri heilbrigðisþjónustu.

Alþjóðasamfélag bahá'ía hefur með þátttöku bahá'í samfélagsins á Íslandi ritað harðort bréf til æðsta yfirmanns íranska dómskerfisins, Ajatollah Mohammad Sadeq Larijani, og mótmælt þeirri grimmilegu meðferð sem saklaus trúsystkini sæta í Íran. Bent er á að sjömenningarnir hafi unnið í sjálfboðavinnu við að stuðla að menntun þúsunda bahá'í ungmenna sem hefur verið neitað um aðgang að háskólum landsins frá íslömsku byltingunni árið 1979. Þau eru ekki hin einu sem fangelsuð hafa verið fyrir svipaða starfsemi. Í borginni Shíraz í suðurhluta Írans hafa þrjú bahá'í ungmenni setið í fangelsi á fjórða ár fyrir að hafa skipulagt kennslu í lestri og skrift fyrir börn fátæks fólks í borginni.

Bahá'íar eru langstærsti trúarminnihlutinn í Íran, um 300.000 talsins, en þeir njóta mjög takmarkaðra borgaralegra réttinda, t.d. eru strangar skorður gagnvart því að þeir geti átt fyrirtæki og þeir geta ekki stundað háskólanám. Í bréfinu er farið fram á að þeim verði tryggður sami réttur og öðrum borgurum landsins svo þeir geti starfað sem fullgildir þegnar að framförum þjóðar sinnar með samlöndum sínum. Bent er á að þetta sé í raun hvorki annað né meira en það sem Ajatollah Larijani hefur krafist til handa múslimskum minnihlutahópum sem búsettir eru í öðrum löndum. Bahá'íar í Íran fara þess á leit að njóta sömu réttinda í sínu eigin landi.

Nánari upplýsingar má fá á, www.bahai.is eða fréttavef Alþjóðlega bahá’í samfélagsins www.news.bahai.org.