Kraftaverk íslenskra Heimsforeldra Svanhildur Konráðsdóttir skrifar 16. desember 2010 05:00 22.000 börn deyja á degi hverjum af orsökum sem einfalt og ódýrt er að koma í veg fyrir. Við hjá Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna, UNICEF, trúum því að þessi tala geti verið núll. Á Degi rauða nefsins - söfnunarátaki Barnahjálparinnar hinn 3. desember síðastliðinn -bættust hátt í 2.000 Íslendingar í ört stækkandi hóp heimsforeldra UNICEF sem deila þessari sannfæringu með okkur. Hvergi í heiminum styður jafn hátt hlutfall heillar þjóðar við Barnahjálpina með reglulegum hætti og á Íslandi - eða 5% landsmanna. Það er því rík ástæða til að þakka öllum þeim sem lögðu þessu mikilvæga málefni lið; heimsforeldrum sem hafa stutt við bakið á UNICEF í langan tíma, nýjum heimsforeldrum og þeim fjölmörgu sem tóku þátt í söfnuninni með einstökum framlögum. Það var einnig einbeitt og gjafmilt lið sem lagði hönd á plóg við að gera framkvæmd Dags rauða nefsins mögulega. Án stuðnings fjölda frábærra listamanna, tæknifólks, fyrirtækja og annarra samstarfsaðila hefði þessi árangur ekki náðst. Það er því öllum ofangreindum að þakka að UNICEF getur bætt líf og aðstæður enn fleiri nauðstaddra barna í heiminum. Í söfnuninni hækkaði jafnframt meðalframlag hvers heimsforeldris til UNICEF og er það verulega ánægjuleg þróun - ekki síst í ljósi þess að margir hafa nú minna á milli handanna en oft áður. Það sýnir svo ekki verður um villst að í samhengi við viðfangsefni Barnahjálparinnar erum við mörg aflögufær og tilbúin að leggja okkar lóð á vogarskálarnir til hjálpar þeim sem verr eru settir. Margir spyrja þeirrar réttmætu spurningar hve miklu máli þróunaraðstoð skipti og hvort hún virki í raun og veru. Í 64 ár hefur UNICEF verið leiðandi í heiminum í hjálparstarfi fyrir börn. UNICEF starfar á vettvangi í 156 löndum og svæðum og stendur vörð um líf barna frá fæðingu til fullorðinsára. Sem dæmi um dýrmætan árangur í þróunarmálum á síðustu tveimur áratugum má nefna þrennt: Með samstilltu átaki hefur tekist að fækka um þriðjung þeim börnum í heiminum sem deyja áður en þau ná 5 ára aldri. Hér spila margir þættir inn í s.s. bólusetningar og bætt heilsugæsla, malaríuvarnir og bætt menntun mæðra. Í annan stað fjölgar þeim sem hafa aðgang að hreinu vatni því nú þurfa um 2 milljörðum færri manneskjur að drekka mengað og óhreint vatn en raunin var árið 1990. Í þriðja lagi hefur mikilvægur árangur náðst hvað varðar aðgengi barna að menntun - því þrátt fyrir að börnum í heiminum, sem þurfa á grunnmenntun að halda hafi fjölgað í heild, voru 86 milljónir árið 2008 án grunnmenntunar samanborið við 106 milljónir árið 1990. Það er erfitt að ná utan um svo stórar tölur og sjá í þeim árangur. UNICEF einsetur sér að standa vörð um réttindi sérhvers barns - hvar sem það kann að finnast og við hvers kyns aðstæður það kann að búa. Það er vissa okkar hjá UNICEF að með samskonar samtakamætti og Íslendingar sýndu á Degi rauða nefsins sé hægt að vinna kraftaverk og að framlag hvers einasta heimsforeldris skiptir þar sköpum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
22.000 börn deyja á degi hverjum af orsökum sem einfalt og ódýrt er að koma í veg fyrir. Við hjá Barnahjálp Sameinuðu þjóðanna, UNICEF, trúum því að þessi tala geti verið núll. Á Degi rauða nefsins - söfnunarátaki Barnahjálparinnar hinn 3. desember síðastliðinn -bættust hátt í 2.000 Íslendingar í ört stækkandi hóp heimsforeldra UNICEF sem deila þessari sannfæringu með okkur. Hvergi í heiminum styður jafn hátt hlutfall heillar þjóðar við Barnahjálpina með reglulegum hætti og á Íslandi - eða 5% landsmanna. Það er því rík ástæða til að þakka öllum þeim sem lögðu þessu mikilvæga málefni lið; heimsforeldrum sem hafa stutt við bakið á UNICEF í langan tíma, nýjum heimsforeldrum og þeim fjölmörgu sem tóku þátt í söfnuninni með einstökum framlögum. Það var einnig einbeitt og gjafmilt lið sem lagði hönd á plóg við að gera framkvæmd Dags rauða nefsins mögulega. Án stuðnings fjölda frábærra listamanna, tæknifólks, fyrirtækja og annarra samstarfsaðila hefði þessi árangur ekki náðst. Það er því öllum ofangreindum að þakka að UNICEF getur bætt líf og aðstæður enn fleiri nauðstaddra barna í heiminum. Í söfnuninni hækkaði jafnframt meðalframlag hvers heimsforeldris til UNICEF og er það verulega ánægjuleg þróun - ekki síst í ljósi þess að margir hafa nú minna á milli handanna en oft áður. Það sýnir svo ekki verður um villst að í samhengi við viðfangsefni Barnahjálparinnar erum við mörg aflögufær og tilbúin að leggja okkar lóð á vogarskálarnir til hjálpar þeim sem verr eru settir. Margir spyrja þeirrar réttmætu spurningar hve miklu máli þróunaraðstoð skipti og hvort hún virki í raun og veru. Í 64 ár hefur UNICEF verið leiðandi í heiminum í hjálparstarfi fyrir börn. UNICEF starfar á vettvangi í 156 löndum og svæðum og stendur vörð um líf barna frá fæðingu til fullorðinsára. Sem dæmi um dýrmætan árangur í þróunarmálum á síðustu tveimur áratugum má nefna þrennt: Með samstilltu átaki hefur tekist að fækka um þriðjung þeim börnum í heiminum sem deyja áður en þau ná 5 ára aldri. Hér spila margir þættir inn í s.s. bólusetningar og bætt heilsugæsla, malaríuvarnir og bætt menntun mæðra. Í annan stað fjölgar þeim sem hafa aðgang að hreinu vatni því nú þurfa um 2 milljörðum færri manneskjur að drekka mengað og óhreint vatn en raunin var árið 1990. Í þriðja lagi hefur mikilvægur árangur náðst hvað varðar aðgengi barna að menntun - því þrátt fyrir að börnum í heiminum, sem þurfa á grunnmenntun að halda hafi fjölgað í heild, voru 86 milljónir árið 2008 án grunnmenntunar samanborið við 106 milljónir árið 1990. Það er erfitt að ná utan um svo stórar tölur og sjá í þeim árangur. UNICEF einsetur sér að standa vörð um réttindi sérhvers barns - hvar sem það kann að finnast og við hvers kyns aðstæður það kann að búa. Það er vissa okkar hjá UNICEF að með samskonar samtakamætti og Íslendingar sýndu á Degi rauða nefsins sé hægt að vinna kraftaverk og að framlag hvers einasta heimsforeldris skiptir þar sköpum.
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Kennslutími, kostnaður og árangur – hvað segja gögnin í raun Ómar Örn Magnússon,Linda Heiðarsdóttir,Jón Páll Haraldsson Skoðun