Ríkisstjórn vonbrigðanna

Hinn 11. júní samþykkti meirihluti stjórnar LÍN nýja lánasjóðssamninga til handa námsmönnum. Þessir samningar eru eins slakir og þeir geta orðið. Námsmannahreyfingarnar sem eiga sæti í stjórn sjóðsins létu óánægju sína í ljós og neituðu að skrifa undir fyrrnefnda samninga, en þeir voru að endingu samþykktir í krafti meirihluta menntamálaráðherra.

Frá upphafi „samningaviðræðnanna" var krafa stúdenta skýr: að mánaðarleg grunnframfærsla námslána myndi hækka til jafns við atvinnuleysisbætur. Var í fyrsta lagi gengið út frá þeirri forsendu að í dag telur hið opinbera atvinnuleysisbætur, um 150.000 þúsund krónur mánaðarlega, vera lágmarksupphæð fyrir einstakling til að framfleyta sér. Það er óeðlilegt að telja námsmenn geta framfleytt sér á þriðjungi lægri upphæð. Í annan stað var horft til þess að gera nám að fýsilegri kosti í kreppunni, í stað þess að hafa almenning aðgerðalausan á kostnað atvinnuleysistryggingasjóðs. Þessi sjónarmið stúdenta hunsaði menntamálaráðherra.

Hinir nýundirrituðu lánasjóðssamningar gera ráð fyrir því að stúdentar fái áfram einungis 100.600 kr. mánaðarlega til að framfleyta sér. Hér er því um verulega kjaraskerðingu að ræða fyrir námsmenn þar sem verðbólga og vísitala neysluverðs hafa rokið upp á milli ára. Undirritaður skorar hér á meirihluta stjórnar Lánasjóðsins sem og menntamálaráðherra að sýna fram á hvernig námsmenn eiga mögulega að geta lifað á 100.600 kr. á mánuði. Meirihluti stjórnar LÍN og menntamálaráðherra hafa ítrekað varið nýlega lánasjóðssamninga og sagt stúdenta geta verið fegna að lánin voru ekki skert frekar. Það verður að teljast barnsleg hagfræði af hendi menntamálaráðherra að telja samningana ekki fela í sér ríkulega skerðingu miðað við verðbólgu, á sama tíma og ríkisstjórnin boðar skjaldborg um íslenska velferðarkerfið.

Nýkjörin ríkisstjórn landsins setti sér þau háleitu markmið að styðja við menntun og nýsköpun í landinu. Þessum markmiðum virðist hún nú hafa gleymt. Með þessu áframhaldi mun landflótti stúdenta verða að veruleika, fólk festir rætur erlendis og snýr ekki aftur í bráð. Menntunarstig þjóðarinnar mun lækka og erfiðara verður fyrir íslenska lýðveldið að vinna sig úr yfirstandandi vanda. Menntun er grundvallarforsenda hagvaxtar - vegurinn úr erfiðleikunum - sem núverandi ríkisstjórn hefur ákveðið að gera að forréttindum hinna ríku og efnameiri. Það er svo sannarlega ekki tekið út með sældinni að vera námsmaður í dag.

Höfundur er framkvæmdastjóri Stúdentaráðs HÍ.