Aðgerð sem kemur öllum til góða

Mánuðum saman hefur stór hópur landsmanna talað fyrir almennri leiðréttingu skulda og fer sá hópur stækkandi. Við sem tilheyrum þessum hópi höfum bent á að skuldarar eigi rétt á að komið sé til móts við eignabruna þeirra rétt eins og gert var gagnvart þeim sem áttu fjármagn á sparireikningum eða í peningamarkaðssjóðum bankanna sl. haust. Það var því ánægjulegt að sjá yfirlýsingar formanns félagsmálanefndar Alþingis og félagsmálaráðherra um nauðsyn þess að leiðrétta skuldastöðu almennings. Formaðurinn bætti því reyndar við að stjórnmálamenn hafi forðast að taka á skuldavanda heimilanna. Því get ég ekki verið sammála enda lögðu framsóknarmenn fram róttækar tillögur í þeim efnum þegar í febrúar sl.

Af orðum ráðherrans að dæma mun hann vera að íhuga að leggja fram tillögur um að afskrifa skuldir sem eru umfram greiðslugetu og verðmæti eigna. Slíkar tillögur eru ógagnsæjar. Tillögur um ógagnsæjar afskriftir hluta skulda útvaldra viðskiptavina fjármálastofnana eru til þess fallnar að valda enn meiri tortryggni og óróa í samfélaginu en við höfum séð til þessa. Skuldari A mun eiga erfitt með að sætta sig við að skuldari B fái felldar niður skuldir en ekki hann sjálfur þó svo lánin þeirra hafi hækkað hlutfallslega jafn mikið.

Slíkar tillögur draga einnig úr greiðsluvilja viðskiptavina bankana og munu verða hvati til þess að fólk sýni fram á sem versta stöðu gagnvart sínum viðskiptabanka. Aðeins þannig passar það inn í hið sérhannaða box sem félagsmálaráðherra hyggst búa til utan um þá sem hjálp fá. Þar að auki má draga í efa að tími gefist til þess að meta greiðslugetu hvers og eins viðskiptavinar svo vel sé, a.m.k. er veruleg hætta á að tíminn vinni ekki með mörgum skuldurum verði þessi leið farin.

Almenn leiðrétting líkt og Framsóknarflokkurinn hefur lagt til mun gagnast öllum en ekki síst þeim sem verst eru staddir. Sú leiðrétting á að auki að geta gengið hratt fyrir sig. Stærstur hluti þess hóps mun fyrir vikið geta borgað af skuldum sínum. Aðrir sem hafa nú þegar ráð á að borga af skuldum sínum munu hafa meira fé aflögu til neyslu í samfélaginu, örva efnahagslífið eða leggja féð inn á bankareikning. Hvernig sem fer mun féð skila sér út í hagkerfið enda mun bankinn geta lánað það áfram.

Höfundur er varaformaður Sambands ungra framsóknarmanna.